Προγράμματα του νου

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε και ενεργούμε και λειτουργεί τελικά το μυαλό μας βασίζεται σε προγράμματα. Εξ ου και το τρίτο συνθετικό της λέξεως Νευρο Γλωσσικός Προγραμματισμός.

Το μυαλό είναι σχεδιασμένο να ανακαλεί, να αναγνωρίζει αυτά τα προγράμματα, να τα επαναλαμβάνει (άλλωστε έτσι μαθαίνουμε). Οσο πιο συχνά επαναλαμβάνεται κάτι, τόσο πιο οικείο γίνεται. Οσο περισσότερο εξοικειωνόμαστε τόσο πιο φιλικό είναι. Οσο πιο φιλικό γίνεται τόσο περισσότερο επιλέγουμε να το επαναλάβουμε. Και όσο περισσότερο το επαναλαμβάνουμε άλλο τόσο το εξασκούμε. Κι όταν το χρειαζόμαστε τόσο πιο εύκολα έρχεται αυτό που έχουμε εξασκήσει. Και όλες αυτές οι διεργασίες είναι αυτόματες και δεν τις συνειδητοποιούμε. Ετσι δημιουργείται μια συνήθεια, ένα μοτίβο συμπεριφοράς, μια πεπατημένη σκέψης και ενεργειών.

Και μ’ αυτό τον τρόπο διαμορφώνεται ένας κύκλος και μάλιστα αρκετά προβλέψιμος γιατί ο τρόπος που σκέφτεται και ενεργεί κάποιος σήμερα προδιαγράφει τον τρόπο που πιθανόν θα σκεφτεί κι αύριο (εφόσον δεν έχει μεσολαβήσει κάτι διαφορετικό που θα το αλλάξει/ ανατρέψει).

Οταν ένα άτομο επαναλαμβάνει κάποιες φράσεις μέσα του ή σκέφτεται με έντονο τρόπο για κάποιο διάστημα οι εσωτερικές αναπαραστάσεις που δημιουργούνται γίνονται πρόγραμμα.

Προγραμματίζει με άλλα λόγια την αντίληψή του και τη σκέψη του η οποία στη συνέχεια επηρεάζει τον τρόπο που ενεργεί.

Αν για παράδειγμα κάποιος επαναλαμβάνει το «Προσπαθώ να τα καταφέρω», η εμπειρία του «καταφέρνω» περιλαμβάνει και το «προσπαθώ». Ηδη μέσα του η λέξη «προσπαθώ» πλαισιώνει και συμπορεύεται με την εμπειρία «να τα καταφέρω» και όλο μαζί έχει γίνει πρόγραμμα. Κι όλα αυτά από ένα σημείο και μετά χωρίς να το συνειδητοποιεί.. «Τα καταφέρνει;»

Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή η συνήθεια εξυπηρετεί καταστάσεις. Σε κάποιες άλλες όχι.
Κι εφόσον το μοτίβο αυτό μας βολεύει τότε τα πράγματα είναι μια χαρά.
Αν όμως δεν μας βολεύει τότε πάλι είναι μια χαρά γιατί αν μη τι άλλο το έχουμε συνειδητοποιήσει.
H συνειδητοποίηση του τι γίνεται μέσα μας είναι το πρώτο βήμα.