Κατηγορία: Γνώμες & Απόψεις

Σημαντικές επισημάνσεις για το NLP


Τί συμβαίνει με το NLP και τί πρέπει να προσέχω;
Εδώ και χρόνια προσωπικά έχω γράψει διάφορα άρθρα και αναφερθεί σε επισημάνσεις σχετικά με σημεία προσοχής για τα τρία γράμματα – NLP Νeuro Linguistic Programming. Το ενδιαφέρον γι αυτό είναι συνεχώς αυξανόμενο. Συνεπώς, συνεχώς προστίθενται διάφορα ινστιτούτα, εκπαιδευτές, σύμβουλοι, συνασπισμοί και σωματεία, οι οποίοι μιλούν για τις δυνατότητες που προσφέρουν οι τεχνικές τους, για προσωπική ανάπτυξη και επαγγελματική διάκριση μέσα από την παρακολούθηση προγραμμάτων, για διάφορες βεβαιώσεις, διπλώματα και συναφείς περγαμηνές. Κάποιοι ίσως να συμφωνούν πως είναι καλύτερα και πιο εύκολο να γεμίζεις απλά ένα άδειο γνωστικά πεδίο από το να χρειαστεί να διαλευκάνεις τη σωστή από τη λάθος πληροφορία.

Ένας από τους στόχους της nlpgreece® από το 1998 και στο πλαίσιο του affiliation με το NLP University, Santa Cruz California, είναι να εκπαιδεύει να ενημερώνει και να κατευθύνει σωστά τους ενδιαφερομένους για το σύστημα NLP τις θεμελιώδεις αρχές του, τις πρακτικές και τις πολλαπλές εφαρμογές του, με επιστημονική γνώση και ήθος. Μέσα από την 20ετη πείρα μας τόσο στην Ελλάδα και Κύπρο καθώς και με τη συνεργασία μας με τη διεθνή κοινότητα του πανεπιστημίου NLP University Global Alumni, συγκεντρώσαμε στοιχεία με σκοπό να:
• μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να αξιολογούν την ακρίβεια και την εγκυρότητα της πληθώρας πληροφορίας που διατίθεται, και να μην γίνονται άστοχες ενέργειες
• διασφαλίσουμε την εγκυρότητα του συστήματος και την διατήρηση των υψηλών προτύπων των διεθνών σχολών, και να διαχωρίσουμε από τις διάφορες και διαφορετικές προθέσεις φερόμενων ως NLP γνώστες
• δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ενημέρωσης και κάλυψης κενών που ενδεχομένως οδηγούν σε παραπληροφόρηση

Πως Επιλέγουμε NLP

Τι πραγματικά είναι NLP

Ρωτούσαμε κάποτε «γνωρίζετε το NLP;» Τώρα ρωτάμε, «τι πραγματικά ξέρετε για το NLP;»
Το σύστημα NLP στη βάση του είναι μια διαδικασία modeling τι κάνει κάποιος όταν λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο (behavior / actions), πώς σκέφτεται (mindset) και πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να αποτυπωθεί σε βήματα (strategy / algorythm) καθώς και πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να κωδικοποιηθεί σε τεχνική.

O Dr. Richard Bandler, συνδημιουργός του συστήματος είπε πως το σύστημα NLP εστιάζει στο πώς λειτουργεί κάτι, όχι αν είναι σωστό ή λάθος. Μια συμπεριφορά ενέχει έναν κώδικα διακριτής αποτελεσματικότητας. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια είναι τα δομικά υλικά που τη χτίζουν και την παραμετροποιούν. Κύριες επιστήμες με τις οποίες συνδέεται είναι η ψυχολογία (cognitive behavior), η βιολογία, η νευροεπιστήμη, (neuroscience) και τα αποτελέσματα αναφορικά στη νευροπλαστικότητα (neuroplasticity) που μελετούν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και τις δυνατότητές του να εξελίσσεται.

Γίνονται αναφορές στο γεγονός ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος ότι είναι σαν ηλεκτρονικός υπολογιστής. Λάθος. Είναι πολλά παραπάνω. Όταν ανέπτυσσαν τα σύστημα NLP στο πανεπιστήμιο Santa Cruz, California, αναφορικά στη μελέτη μοτίβων διακριτής αποτελεσματικότητας της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ακριβώς δίπλα επιτελούταν μια άλλη επανάσταση, Silicon Valley. Χρησιμοποιήθηκαν έτσι οι υπολογιστές σαν τρόπος παραλληλισμού για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Οι νευροεπιστήμες πλέον και η υψηλή τεχνολογία ρίχνουν φως στα τότε δεδομένα.

Το NLP είναι ένα σύστημα το οποίο περιγράφει τη φύση της ανθρώπινης συμπεριφοράς το δυναμικό και τις δυνατότητες που προσφέρει. Άρα το NLP προϋποθέτει επαφή με την ανθρώπινη φύση και τους μηχανισμούς της για να ανακαλύψουμε τις δυνατότητες.

Το NLP έχει υποστεί και την κριτική του… και δικαίως
Τόσο το εύρος των εφαρμογών όσο και η επιλογή και χρήση των τεχνικών από διαφόρους σε επιμέρους κλάδους δεν είναι καθόλου ίδιες. Οι δυνατότητες αυτού του μοντέλου όσο και οι προσεγγίσεις του, είναι πολλές και ανάλογα με την περίπτωση εξειδικεύονται, προσφέρουν κατάλληλο υλικό που οι άνθρωποι μπορούν να αξιοποιήσουν και να διευρύνουν τις επιλογές τους.

Πριν 40 χρόνια το NLP ξεκίνησε μελετώντας συμπεριφορές διάσημων ιατρών και την αποτελεσματικότητα που είχαν στη δουλειά τους. Δεν αποτελεί έκπληξη επομένως το γεγονός ότι πολλά προγράμματα NLP βασίζουν το syllabus τους σε εκείνες τις πρώτες τεχνικές 1ης γενιά NLP που είχαν σχέση με θεραπεία, τεχνικές ύπνωσης κλπ.

Δεν είναι όμως NLP αυτό. Ούτε αποτελεσματικό για κάποιον που θέλει να χρησιμοποιήσει και να αξιοποιήσει το NLP στην καθημερινή του προσωπική και κοινωνική ζωή και στην επαγγελματική του ενασχόληση. Σ’αυτή την περίπτωση χρειάζεται να αναζητήσει εφαρμογές και πρακτικές των τεχνικών του NLP που να περιλαμβάνουν πρωτόκολλα πέρα από τη θεραπεία και την ύπνωση.

Η 2η γενιά τεχνικών NLP προήλθε από την μελέτη επιμέρους επιστημονικών κλάδων. Eμπλουτίστηκε με τεχνικές και εξειδικεύτηκε από τους επιγόνους και επεκτάθηκε καλύπτοντας ένα μεγάλο εύρος επιστημονικών πεδίων όπως λ.χ. επιχειρήσεις, εκπαίδευση, νομικές επιστήμες, επικοινωνία.

Αυτή τη στιγμή μελετώνται οι διαφορές στο mindset των game changers και έχουν ήδη αναπτυχθεί νέες τεχνικές και εξειδικευμένες προσεγγίσεις, στη λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά (the difference that makes the difference) όχι μόνο στην ιδιοσυγκρασία τους αλλά και κυρίως στο έργο τους.

Συνεργασίες με Πανεπιστημιακά ιδρύματα και επιστημονικούς φορείς βοηθούν στο να αντληθούν συμπεράσματα από τη μελέτη και εφαρμογή για την εκάστοτε περίπτωση και κλάδο στο πλαίσιο της εξειδικευμένης εφαρμογής και εξέλιξής του -NLP 3rd Generation.

Το 3ης γενιάς NLP στην ουσία δεν ισχυροποιεί μόνο την αγαστή συνεργασία του συστήματος με επιστημονικούς φορείς ως αναμφισβήτητο επιστημονικό προϊόν, αλλά κυρίως εστιάζει στην ανάδειξη και στην αποκωδικοποίηση της ειδοποιούς διαφοράς εκείνων που άλλαξαν το παγκόσμιο παιχνίδι και διακρίθηκαν παράλληλα με την προσφορά στην κοινή πρόοδο.

«Λίγο» ή «πολύ» NLP αλλά πάντα «σωστά» NLP

Πώς μπορώ να εξοικειωθώ με το σύστημα NLP
Υπάρχουν διάφορα προγράμματα NLP που προσφέρονται στην αγορά από ειδικούς.

Εισαγωγικά προγράμματα τα οποία στοχεύουν στη σωστή ενημέρωση και εξοικείωση των ενδιαφερομένων με τη συλλογιστική του NLP.

Εξειδικευμένα προγράμματα με επιλεγμένες τεχνικές του NLP, που δίνουν έμφαση σε συγκεκριμένα πεδία εφαρμογής και ανάπτυξης δεξιοτήτων. Το NLP έχει πολλά και διαφορετικά πρωτόκολλα εφαρμογής λόγω της μελέτης σε πολλά πεδία και κλάδους, όπως ήδη προαναφερθήκαμε, τα οποία καλύπτουν θέματα για προσωπική αποτελεσματικότητα, επαγγελματική εξέλιξη, καινοτόμες προσεγγίσεις στο coaching, στην εκπαίδευση.

Τα προγράμματα αυτά μπορούν και προσφέρονται από ανθρώπους οι οποίοι έχουν πιστοποιηθεί στην επάρκεια της γνώσης μέσα από τους κύκλους NLP Certification από τις έγκριτες, διεθνείς σχολές.

NLP Certifications
Αν κάποιος επιθυμεί να μελετήσει σε βάθος το σύστημα NLP και να πιστοποιηθεί, υπάρχουν τα προγράμματα NLP Certification που στοχεύουν στην ολοκληρωμένη εκμάθηση του συστήματος. Οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδεύονται σε βάθος όχι μόνο για την προσωπική τους εξέλιξη αλλά πως να το αξιοποιήσουν ως επαγγελματικό εργαλείο.

Σ’αυτή την περίπτωση οι ενδιαφερόμενοι επενδύουν σε χρόνο και χρήμα και μαθαίνουν τις τεχνικές σε βάθος καθώς και πώς να τις εφαρμόζουν στο επαγγελματικό περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιούνται, παράλληλα με το να μπορούν να το αξιοποιούν για τους ίδιους.

Δεν υπάρχει χειρότερη εμπειρία από το να μπει κάποιος σε ένα τέτοιο πρόγραμμα και να συνειδητοποιήσει ότι δεν κάλυψε αυτό που ζητούσε.

Αποτέλεσμα αυτού είναι η απογοήτευση να μη χρεώνεται ως έπρεπε στο ινστιτούτο, στον trainer και τις εμπορικές του προθέσεις, αλλά να παίρνει η μπάλα και το σύστημα NLP συλλήβδην.

Είναι σημαντικό ο ενδιαφερόμενος να έρχεται σε επαφή και να διερευνά προκειμένου να ξεκαθαρίσει και να διαμορφώσει άποψη τόσο για τους trainers και τις σχολές, το υπόβαθρο τους όσο και για τις προσφερόμενες υπηρεσίες, όπως επίσης είναι σημαντικό να προσέχει ελκυστικές marketing προσεγγίσεις χωρίς όμως ουσιαστικό και πραγματικό αντίκρισμα.

Απαιτούμενος χρόνος για τα προγράμματα ολοκληρωμένης κατάρτισης στο σύστημα -NLP Certification;
Τα προγράμματα ολοκληρωμένης εκμάθησης όλων των τεχνικών και εφαρμογών -NLP Certification- είναι μια απαιτητική εμπειρία και από την πλευρά του ενδιαφερομένου και από την πλευρά των NLP trainers.

Ξεκινά με το πρόγραμμα NLP Practitioner Certification. Η κλασσική χρονική διάρκεια του είναι μίνιμουμ 120 ώρες ακαδημαϊκής κατάρτισης και πρακτικής εξάσκησης. Tο syllabus και οι τεχνικές που εξετάζονται σε ένα πρόγραμμα Certification είναι ευρύ, όπου συνεχώς προστίθενται τεχνικές και προσεγγίσεις. Ήδη διανύουμε την 3η γενιά NLP καθότι το σύστημα εξελίσσεται και εμπλουτίζεται συνεχώς λόγω της
1. θεμελιώδους βάσης του που είναι το modelling (συνεχής μελέτη συμπεριφορών που διακρίνονται για την αποτελεσματικότητα τους
2. έρευνας και των συμπερασμάτων των νευροεπιστημών, αναφορικά στην νευροπλαστικότητα

Αποτέλεσμα να μην μπορεί να απορροφηθεί η ύλη σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα σε βαθμό που να επιτρέπει στους μετέχοντες να εξασκήσουν τις τεχνικές, να φέρουν feedback, ερωτήσεις, σχόλια και παρατηρήσεις, να συζητήσουν κάποιες εμπειρίες τους, να διερευνήσουν την πρακτική πλευρά και την εφαρμογή στην πράξη αυτών των τεχνικών και ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής.

Σε πολλές δε περιπτώσεις παρατηρείται ότι δεν προσφέρεται εύκολα στον κόσμο η δυνατότητα χρόνου να διαφωνήσει, να κριτικάρει, να αμφισβητήσει, να προκαλέσει κουβέντα δημιουργική που θα τον βοηθήσει να καταλήξει σε κατασταλαγμένη γνώση.

Όλα αυτά τα στάδια είναι απαραίτητα στην εμπέδωση και αφομοίωση της ύλης. Οι αρθρωτές ενότητες ακαδημαϊκής άσκησης με μεσοδιαστήματα πρακτική εφαρμογής έχει διαπιστωθεί από τη διεθνή κοινότητα Global NLP Community ότι λειτουργεί και αποδίδει αποτελέσματα.

Ιδανικός αριθμός μετεχόντων στα προγράμματα ολοκληρωμένης κατάρτισης στο σύστημα -NLP Certification;
Η συνεχής ροή feedback για την εξάσκηση κα εμπέδωση των τεχνικών συμβάλει στην απόκτηση των δεξιοτήτων στο NLP. Μπορεί κάποιος να βρει σε μια αίθουσα από 30 έως και 100+ μετέχοντες, όπως συμβαίνει σε Global Certifications από τους δημιουργούς και πρωτεργάτες του NLP. Σ’αυτές τις περιπτώσεις για το feedback και την εξατομικευμένη συμβούλευση, επιστρατεύονται assistant trainers, οι οποίοι έχουν παρακολουθήσει τον κύκλο των απαραίτητων προγραμμάτων για Certification και έχουν έτσι την ευκαιρία μέσα από την προβλεπόμενη διαδικασία εποπτείας των μετεχόντων σε μικρές ομάδες, να κάνουν την εξάσκησή τους και να ενισχύσουν την πείρα τους εφόσον θέλουν να ασχοληθούν με το αντικείμενο επαγγελματικά.

Πρακτική εκπαίδευση και εποπτεία αποτελούν σημαντικά στοιχεία της πιστοποίησης είτε ο αριθμός συμμετεχόντων είναι μεγάλος, είτε κάποιος μπει σε μια αίθουσα με 15 maximum άτομα. Σ’αυτή την περίπτωση, τόσο οι εκπαιδευόμενοι όσο και τα άτομα με NLP Certifications και το δικαίωμα να πλαισιώνουν και να λειτουργούν ως facilitators, γιατί ενδιαφέρονται να συνεχίσουν την άσκησή τους και να εμπλουτίζουν τις εμπειρίες τους, έχουν τη δυνατότητα εξατομικευμένης συμβούλευσης από τον ή τους έμπειρους NLP trainers.

Θέλω να μάθω ποιος θα με μάθει NLP

NLP trainers
Τι κατάρτιση διαθέτουν οι trainers; Πως υποστηρίζουν το σύστημα NLP; Τι τυπικά προσόντα διαθέτουν συναφή προς το αντικείμενο ενασχόλησης τους; Ποιος είναι ο οργανισμός πιστοποίησής τους και ποια τα διαπιστευτήρια τους ως προς και εφαρμογής των τεχνικών NLP; Πόσο έμπειροι είναι στο θέμα ενασχόλησης για το οποίο ενδιαφέρεστε να εφαρμόσετε το NLP; Αυτά είναι κάποια ερωτήματα που χρειάζεται οι ενδιαφερόμενοι να διερευνούν.

Το να περάσει κάποιος από τα επίπεδα εκμάθησης του NLP για να γίνει πιστοποιημένος NLP trainer εμπεριείχε ένα κύκλο πιστοποιήσεων Practitioner, Master Practitioner, Trainer, Master Trainer, ο οποίος εμπλουτίζεται με συνεχείς ενημερώσεις και παρακολουθήσεις επί των εξελίξεων και των επιστημονικών ερευνών. Ένα διακριτό στοιχείο της αποτελεσματικότητας των έμπειρων, καταρτισμένων και με επιστημονικό υπόβαθρο trainers είναι ότι ενημερώνονται και μπορούν με σοβαρότητα και τεκμηρίωση να παρέχουν έγκυρη ενημέρωση.

Οι NLP trainers αποκτούν άδεια και επάρκεια να πιστοποιούν. Σ’αυτούς βασίζεται η σωστή διάδοση και εφαρμογή του συστήματος NLP βασισμένη σύμφωνα με διεθνή πρότυπα ηθικής και δεοντολογίας που έχουν χαραχτεί από τις παγκόσμιες κορυφαίες σχολές και οργανισμούς NLP.

Φορείς πιστοποίησης NLP Certification
Έχουν δημιουργηθεί πολλοί οργανισμοί και σωματεία εκπαιδευτών NLP trainers που πρoσφέρουν πιστοποιήσεις Certifications. Εδώ είναι ένα σημείο αμφιλεγόμενο και είναι φυσικό ο κάθε trainer θα προσπαθήσει να πουλήσει το ινστιτούτο ή το σωματείο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος.

Υπάρχουν σχολές που συνδέονται άμεσα με τις διεθνείς σχολές και οργανισμούς και τους δημιουργούς του συστήματος NLP, όπως υπάρχουν ινστιτούτα, τα οποία συνδέονται με σωματεία που εχουν προκύψει από ενώσεις trainers. Το σημείο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή διότι δημιουργούνται σωματεία και φορείς τα οποία αυτοαποκαλούνται οργανισμοί πιστοποίησης χωρίς όμως κατοχύρωση της εγκυρότητας τους, πράγμα το οποίο μεταφέρεται και στο ινστιτούτο και στους trainer που συνδέονται μαζί του.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζει τη ποιότητα και να δημιουργεί εστίες ελλειματικής & αμφίβολης πρακτικής. Οι πιστοποιήσεις Certifications εγκυρότητας αξιοπιστίας είναι συνάρτηση της σχολής/ οργανισμού, του συνολικού ακαδημαικού υπόβαθρου trainer, της εξειδίκευσης.

Πολλοί trainers, στην προσπάθεια τους να πείσουν, επιδεικνύουν ποικίλες πιστοποιήσεις και βεβαιώσεις και χρησιμοποιούν τίτλους οι οποίοι απέχουν πολύ από τα πρότυπα ποιότητας επαγγελματισμού και δεοντολογίας όπως έχουν ορισθεί από τους δημιουργούς και πρωτεργάτες του συστήματος NLP.

Το NLP είναι επιστημονικό σύστημα διερεύνησης αλλά δεν υποκαθιστά άλλες επιστήμες κι επαγγέλματα

Όπου ο άνθρωπος και χρησιμοποιεί το μυαλό του για να κάνει κάτι, υπάρχει NLP. Όπου υπάρχει αποτελεσματικότητα, το NLP μελετά αποκωδικοποιεί (modeling process) και μεταδίδει πώς αυτά επιτυγχάνονται και τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά. Δηλαδή πως κάποιος δημιουργεί τις προϋποθέσεις, αναδεικνύει το δυναμικό του, αξιοποιεί καταστάσεις, και πετυχαίνει το αποτέλεσμα που θέλει.

NLP και ψυχολογία
Οι πρώτοι τους οποίους μελέτησαν ήταν διάσημοι ψυχίατροι, ψυχολόγοι οι οποίοι είχαν να επιδείξουν εξαιρετικά στοιχεία στην προσέγγιση, στην δημιουργία αποδοχής από τους πελάτες τους, στην παρατήρηση και στη διάθεση για ευελιξία, χαρακτηριστικά τα οποία οδηγούσαν στο να τους πείθουν να θέλουν να κάνουν αλλαγές με πολύ καλά αποτελέσματα.

Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των επαγγελματιών διαμορφώνεται σε λεπτά σημεία στην επαφή με τους πελάτες τους, όπου απαιτούνται αυξημένα επίπεδα εν-συναίσθησης, αλλά και γνώση για το πώς γίνεται μια συζήτηση, ώστε πέρα από το να λάβουν τις απαραίτητες πληροφορίες-ιστορικό για να διαγνώσουν ένα πρόβλημα αποτελεσματικά, -να γνωρίζουν πώς να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας για την αντιμετώπιση προκλήσεων, και δύσκολων καταστάσεων.

Σ’αυτό το πλαίσιο το σύστημα NLP, προτείνει καινοτόμες τεχνικές αποτελεσματικής προσέγγισης και επαφής με την ανθρώπινη συμπεριφορά σε ψυχολόγους, ψυχιάτρους, ιατρούς όλων των ειδικοτήτων, ειδικότητες συμβουλευτικής για την σωματική/συναισθηματική ισορροπία, που ενδιαφέρονται να εμπλουτίσουν το ρεπερτόριο τους προσεγγίσεών τους, να ενισχύσουν την πειθώ τους και να διευκολύνουν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους.

Το να μελετήσει και να εξειδικευτεί κάποιος στις εφαρμογές του NLP δεν τον καθιστά ψυχολόγο. Με το ίδιο σκεπτικό ένας γνώστης του NLP δεν γίνεται Neuroscientist. Για τον κλάδο της νευροεπιστήμης (neuroscience) χρειάζονται ειδικές ακαδημαϊκές σπουδές και μεγάλη εργαστηριακή έρευνα. Ένας ψυχολόγος όμως μπορεί να εκπαιδευτεί και να βάλει γρήγορα σε εφαρμογή, λόγω του ακαδημαϊκού του υπόβαθρου και της εξειδίκευσης, άμεσα τις τεχνικές του NLP με τους πελάτες του.

NLP κι άλλα επαγγέλματα
Το σύστημα NLP διαθέτει τεχνικές οι οποίες εξειδικεύονται για τους επαγγελματίες που ενδιαφέρονται να δώσουν ώθηση και σωστή κατεύθυνση και να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τις δυνατότητές τους, και να ξεχωρίζουν στο περιβάλλον τους για την αποτελεσματικότητά τους.

Ο καθένας ανάλογα με τον κλάδο στον οποίο δραστηριοποιείται μπορεί να εφαρμόσει και να εξειδικεύσει τις τεχνικές του ώστε να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Χρειάζεται δε να έχει το αντίστοιχο ακαδημαϊκό υπόβαθρο και να διαθέτει τα απαραίτητα διαπιστευτήρια πρώτα.

Το να μελετήσει και να εξειδικευτεί κάποιος στις εφαρμογές του NLP δεν τον καθιστά αντίστοιχα γιατρό, marketeer, καθηγητή, επικοινωνιολόγο κλπ. Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να χρησιμοποιήσει τις τεχνικές NLP προκειμένου να βοηθήσει τους μαθητές του να εξασκήσουν την αντιληπτικότητα τους, την ευελιξία της σκέψης τους. Ένας επικοινωνιολόγος μπορεί να επιλέγει από το ρεπερτόριό των τεχνικών του, το NLP για να έχει καλύτερα αποτελέσματα στην προσέγγιση και την εξυπηρέτηση των πελατών του για τη διαμόρφωση του προσωπικού εκτοπίσματος τους στο περιβάλλον στο οποίο κινούνται και συναλλάσσονται. Κάποιος που ασχολείται με τον αθλητισμό μπορεί να βελτιώσει τις τεχνικές του συνδυάζοντας τις με το σύστημα NLP.

Ο καθένας μας μπορεί να υιοθετήσει τις προσεγγίσεις του και να αλλάξει τα δεδομένα στον τρόπο που σκέφτεται και ενεργεί.

NLP Coaching
Το Coaching είναι πλέον διαδεδομένο ως μία επαγγελματική ενασχόληση και στην Ελλάδα. Μπορεί κάποιος να εντρυφήσει στο NLP Coaching και να μπει στη διαδικασία άσκησης ξεκινώντας με το NLP Practitioner Certification το οποίο προσμετράται εφόσον η πιστοποίηση φέρει τη σφραγίδα έγκριτης σχολής και trainers.

Η ολοκλήρωση του κύκλου σπουδών γίνεται με το NLP Master Practitioner Certification , με συνεχείς παρακολουθήσεις νέων προσεγγίσεων, συγκέντρωση ωρών εμπειρίας μέσα από εποπτεία και γνώση και συμμόρφωση στον κώδικά δεοντολογίας που προβλέπεται. Όλα αυτά τα στάδια , επειδή εμπεριέχουν πρακτική άσκηση, μεταφράζονται σε απόκτηση CPDs.

Με το NLP μπορείς να βοηθήσεις και να αλλάξεις τους άλλους
Επικρατεί μια τάση του κόσμου να θέλουν να βοηθήσουν τους άλλους. Κι όσο αλτρουιστικό ακούγεται αυτό, τόση παρεξήγηση έχει επιφέρει αυτή η τάση. Πολλοί επιδίδονται σε ένα αγώνα να προσελκύσουν για το προϊόν τους ή την υπηρεσία τους που έχουν σχεδιάσει, πατώντας με χάρισμα και πειθώ σε κλασσικές αναζητήσεις για κατάκτηση της επιτυχίας, πραγματοποίηση ονείρων και αλλαγών, διαχείριση προβλημάτων.

Σε ένα από τα πράγματα που συμφωνούν οι συνδημιουργοί του συστήματος Bandler και Grinder είναι ότι πολλά πράγματα τα κάνουμε από συνήθεια και αυτόματα και χωρίς να το παίρνουμε είδηση άρα ασυνείδητα. Συνειδητοποιούμε όμως τι κάναμε και τι δεν δούλεψε στο τέλος της ημέρας και ίσως όταν είναι πλέον αργά. Είναι πιο εύκολο να ξεκινήσει κάποιος να συνειδητοποιεί πράγματα για τον εαυτό του πρώτα. Το NLP είναι ένα σύστημα και προσφέρει εργαλεία, στα οποία κάποιος μπορεί αποκτήσει πρόσβαση και να κατανοήσει τί κάνει και πώς, όταν λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο (modelling) και να αξιοποιήσει τεχνικές για να διευρύνουν τον κόσμο των επιλογών τους στη διαχείριση καταστάσεων. Το μυαλό του ανθρώπου έχει πληθώρα δυνατοτήτων και εκπληκτική ικανότητα να μαθαίνει, να επεξεργάζεται δεδομένα και νέες επιλογές, και να αναπτύσσεται. Το NLP προσφέρει έδαφος για παρατήρηση καταρχάς. Συνδυασμός προσεγγίσεων στοχεύουν στην συστημική μελέτη και χαρτογράφηση της διαδρομής που ακολουθεί η σκέψη μας, στην αποτύπωση λεπτομερειών που κατευθύνουν να αντιληφθούμε τις προσωπικές δυνατότητες μας και να τις αναμορφώσουμε σε ποιοτικότερη και πληρέστερη εκδοχή.

NLP & Hypnosis
Ένα από τα πρώτα επιτεύγματα της διαδικασίας αποτύπωσης προτύπων διακριτής αποτελεσματικότητας, ως η βάση του συστήματος NLP, ήταν η μελέτη του ψυχιάτρου και ιδρυτή της κλινικής ύπνωσης Milton Erickson. Αυτό συνετέλεσε στο να μπορέσουν να αποτυπωθούν τα μοτίβα του λόγου του. Το όφελος μέσα από αυτό ήταν να αποτυπωθούν με ένα δομημένο τρόπο οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιούσε στη θεραπεία. Ένα επιπλέον όφελος ήταν να κατανοηθούν πως τα μοτίβα αυτά βρίσκουν εφαρμογή στην καθημερινότητα σε άλλους τομείς, πέραν της θεραπείας, μέσα από τον τρόπο που μιλάμε, γινόμαστε πειστικοί ή όχι. Το NLP δεν είναι ύπνωση, ούτε η ύπνωση είναι NLP. Το NLP εκπαιδεύει στην κατανόηση και αναγνώριση αυτών των μοτίβων και στην δόμηση προσεγγίσεων σε διάφορους τομείς. Το να εμβαθύνει κάποιος στην κλινική ύπνωση για θεραπευτικούς λόγους με ασφάλεια χρειάζεται σοβαρή εκπαίδευση και υπάρχουν επίπεδα στα οποία μπορεί να μπει. Το Ericksonian Foundation επιτρέπει την πρόσβαση σ’ αυτή την εκπαίδευση μόνο σε γιατρούς, ψυχιάτρους, ψυχολόγους οι οποίοι διαθέτουν το αντίστοιχο επιστημονικό υπόβαθρο.

Επειδή οι δυνατότητες και αυτής της προσέγγισης είναι απεριόριστες προσφέροντας υλικό που οι άνθρωποι μπορούν να αξιοποιήσουν για να σκεφτούν επιλογές που θα τους φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, δυστυχώς κι εδώ υπάρχουν πρακτικές από ανθρώπους οι οποίοι βρήκαν ένα εργαλείο να χαλιναγωγήσουν και να επιβληθούν στη σκέψη κάποιου άλλου.

Άρα δεν είναι θέμα τεχνικής αλλά προθέσεων μιας κατηγορίας ανθρώπων, που επιβουλεύονται την αξία και τη χρησιμότητά του.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου τόσο οι δημιουργοί του NLP όσο και οι επίγονοί τους αρνήθηκαν να πιστοποιήσουν επειδή η εν γένει συμπεριφορά και οι προθέσεις των ατόμων αυτών παρέπεμπαν σε ανήθικη και δόλια χρήση και κακομεταχείριση αυτών των τεχνικών προς ίδιον όφελος.

Ένα άλλο από τα πλεονεκτήματα της γνώσης αυτού του μοντέλου είναι ότι δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αναγνωρίζουν πότε και πώς να προστατευθούν από κακόβουλες επιδιώξεις ατόμων.

 

Επιμύθιο

Με στόχο την ενημέρωση κι όχι τη φωτογράφιση μιας NLP κατεύθυνσης ήταν πολύ συνειδητοποιημένη η μη χρήση σχετικών παραπομπών (links), εκτός από κάποιους επιστημονικούς οργανισμούς. Δεν παύει όμως να αποτελεί μια οπτική γωνία η οποία έχει διαμορφωθεί μέσα από την ιδιότητα του γράφοντος και η οποία τεκμηριώνεται συνεχώς μέσα από την καθημερινή τριβή και πείρα με τους ανθρώπους, τις απορίες τους, τις αναζητήσεις τους, τις μελέτες μας με τις διεθνείς συνεργασίες μας.

Κύριο μέλημα όλων μας, ως υπεύθυνοι φορείς του NLP, είναι να ενθαρρύνουμε με σοβαρότητα και ακεραιότητα τους ενδιαφερόμενους να είναι πραγματικά σκεπτικιστές και να ρίχνουν μια πιο κριτική ματιά στο υλικό και στην πληροφορία που τους παρέχεται.

Βέβαια η τελική απόφαση στο που και πως επιλέγουν να επενδύουν το χρόνο τους και τα λεφτά τους και να καλύψουν τις προσδοκίες τους και τις ανάγκες τους έγκειται στους ενδιαφερόμενους και είναι συνυφασμένη με το τι επιδιώκει ο καθένας και σε ποια οφέλη αποσκοπεί.

Με σεβασμό στους ενδιαφερομένους και αναζητούντες, καθώς και στην παγκόσμια κοινότητα των ανθρώπων που έχουν ταχθεί με σοβαρότητα να υπηρετήσουν τις βάσεις, τη δεοντολογία και την εξέλιξη του συστήματος.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου Ph.D.
Global NLP Master Trainer

blurry-vision-target-pic

Θολοί Στόχοι

Ζηλεύω τους ανθρώπους που στους στόχους τους ξέρουν τι θέλουν ακριβώς! Είναι συγκεκριμένοι και ξεκάθαροι.

Οι δικοί μου οι στόχοι τις περισσότερες φορές είναι θολοί. Αναγνωρίζω περίπου το τι θέλω, αλλά δεν είναι και τόσο ξεκάθαροι. Είναι σαν, πρώτα να λειτουργώ και μετά να τους ανακαλύπτω στην πορεία.

Δεν ισχυρίζομαι ότι όλοι οι στόχοι μου είναι θολοί και όχι ξεκάθαροι, αλλά, για να λέμε του στραβού το δίκιο, η πραγματικότητα είναι ότι οι στόχοι μου τις περισσότερες φορές είναι θολοί. Σαν σε ομίχλη ή με έντονο πρόβλημα στην όραση.

blurry-vision-target-pic

Στους στόχους κατέληξε η κουβέντα που είχαμε σε μια παρέα, στη βεράντα ενός φίλου. Πρόθυμη μια γνωστή κυρία, σύμβουλός ζωής (life coach) στο επάγγελμα, χωρίς να με γνωρίζει ιδιαίτερα, εξέφρασε με ευκολία την άποψή της, ‘κάνεις εκπτώσεις στους στόχους σου’, μου είπε κατηγορηματικά.

Πρέπει να ομολογήσω ότι ενοχλήθηκα. Δεν ενοχλήθηκα, για τον όρο ‘εκπτώσεις’ αλλά ούτε και για το γεγονός ότι οι στόχοι μου είναι έτσι. Ενοχλήθηκα για την ευκολία με την οποία κατέληξε στο συμπέρασμα της, χωρίς τη διάθεση να ερευνήσει και εξετάσει ή έστω την περιέργεια να αφουγκραστεί τη διαδικασία της προσωπική μου θολής στοχοθεσίας. Πέταξε εύκολα έναν προσδιορισμό, μια έκπτωση και γι αυτήν τελείωσε το θέμα, εκεί.

Πήρα το κινητό μου και έψαξα λοιπόν στη μεγάλη πηγή πληροφόρησης, το διαδίκτυο. Σκρολάροντας λοιπόν βρήκα κάτι των Ronald Heifetz & Marty Linsky , που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Όρους γύρω από το leadership: technical και adaptive.

Κάνοντας το συνειρμό, μια θα μπορούσε (για εμένα) μια στοχοθεσία να είναι technical, δηλαδή ο στόχος είναι ξεκάθαρος, γνωρίζεις τι ακριβώς θέλεις, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις και το βασικότερο, το λόγο που θες να το κάνεις. Από την άλλη αν είναι adaptive, ξεκινάς με στόχο μη καθαρό, αυτός που έχεις απλά μια αίσθηση και νιώθεις ότι σε τραβάει. Πρώτα λειτουργείς και μετά, στην πορεία, ανακαλύπτεις και διαμορφώνεις το στόχο.

Από link σε link, έφτασα στον Walt Disney. “It is too nebulous to describe, But it looks big and glittering” είχε πει το 1940 όταν έφτιαχνε το Fantasia.

Προσωπικά τον Disney, το θεωρώ χαρισματικό άτομο για όλες τις ταινίες τους, για τον Mickie τον Goofy τον Donald και της ευκαιρίας δοθείσης, διάβαζα για το πώς έφτιαχνε τις ταινίες, και τα τρία στάδια που είχε. 1ο στάδιο του Ονείρου (dreamer): εκεί που είχε την αρχική ιδέα, αφηρημένη, χωρίς φιγούρα, ακανόνιστη, χωρίς αρχή και τέλος, μια απλή ιδέα/σκέψη. 2ο στάδιο του Ρεαλισμού (realistic): εκεί η ιδέα γίνεται σενάριο και ο χαρακτήρας σίγα – σιγά παίρνει σάρκα και οστά, έχει συμπρωταγωνιστές, κτλ. 3ο και τελευταίο στάδιο, αυτό της Κριτικής (Critic), εκεί ο ήρωας και η ιστορία αποκτούνε λεπτομέρειες, το σκηνικό ολοκληρώνεται, η μία σκηνή ακολουθεί την άλλη και στο τέλος ζούνε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Κάπου εκεί στο τέλος του άρθρου, κατάλαβα το τι κάνω με τους θολούς μου στόχους, που μέσα στην ομίχλη, προχωράω. Με οδηγό μια αίσθηση, αφηρημένη και ακανόνιστη, μέρα με τη μέρα. Ενεργώ, αξιολογώ και με οδηγό αυτήν την αίσθηση, δίνω σιγά-σιγά μορφή στην ιδέα, περπατάω μέσα σε αυτό το νεφελώδες αλλά δελεαστικό τοπίο και στο τέλος έχω το στόχο μπροστά μου, ολοκληρωμένο.

Κάνω λάθη, το ομολογώ αλλά και ας μην είναι ξεκάθαρος ο στόχος μου, προχωράω. Ίσως να προχωράω γιατί νιώθω ότι είναι σωστό. Ίσως και να προχωράω γιατί αρνούμαι να κάθομαι με σταυρωμένα χέρια, και να περιμένω να καθαρίσει το τοπίο. Ίσως και να πηγαίνω και στον γκρεμό, δε το ξέρω… νιώθω καλά όμως, αξιολογώ τις καταστάσεις, κάνω διορθώσεις, προχωράω.

Ομολογώ ότι έχω και ξεκάθαρους στόχους. Με αυτούς δεν είναι πρόβλημα. Στους θολούς δεν υπάρχει το manual και εκεί απλά με εμπιστεύομαι και προχωράω.

 

Αθανασόπουλος Γιάννης
ΜΒΑ – Global NLP Trainer

hotel

Λογαριάζοντας με τον ξενοδόχο – Κεφάλαιο Επένδυσης

hotelΣτις μέρες μας ο τομέας της προσωπικής ανάπτυξης (personal development) έχει φτάσει στην κορυφή της ζήτησης είτε μέσα από βιβλία, ή σε coaching workshops. Στα κεντρικά θέματα περιλαμβάνονται η κατάκτηση της επιτυχίας, στην πραγματοποίηση των ονείρων και στόχων, που συνοψίζονται σε λέξεις, χρήματα, πλούτη, αφθονία, ευμάρεια, επαγγελματική άνοδος, ασφάλεια, σχέσεις, συναισθηματική ισορροπία, αγάπη, ευτυχία, ηρεμία και άλλα πολλά. (wealth, money, abundance, happiness, relations).

Η αλήθεια είναι ότι στους ανθρώπους αρέσει να ακούν τις ιστορίες επιτυχίας άλλων για το πώς πλούτισαν, πώς πέτυχαν, πώς έχουν ό,τι θέλουν, διότι εκείνη τη στιγμή ταυτίζονται με επιθυμίες τους που δίνουν την αίσθηση και την πίστη ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Γιατί όχι άλλωστε. Στο τραπέζι πέφτουν διάσημα ονόματα ήδη κατακτητών του δικού τους ονείρου, μαζί με την ερώτηση «θα θέλατε να γίνετε σαν κι αυτούς;» Η αυτόματη απάντηση αναμφίβολα και αδιαμφισβήτητα είναι «Ναι».

Παρουσιάζονται προσεγγίσεις για την κατάκτηση των επιθυμητών αγαθών, και όταν έρχεται η στιγμή κάποιος να ξεκινήσει μια αντίστοιχη διαδικασία, ο εσώτερος εαυτό τους, όπως έχει ήδη διαπλαστεί να πράττει με ένα συγκεκριμένο τρόπο, παίρνει τη σκυτάλη και παράλληλα ανασύρει στην επιφάνεια τις πρώτες αδιόρατες, ενδόμυχες εσωτερικές αντιστάσεις και αμφισβητήσεις. Έτσι βλέπουμε ανθρώπους να επιδίδονται και να διανύουν τον προσωπικό τους αγώνα κατάκτησης της δικής τους εκδοχής του ονείρου στα πλούτη, στις σχέσεις, στην ευτυχία, και άλλους σχετικούς τομείς, που πολλές φορές όμως καταλήγει στη δημιουργία άγχους και απογοήτευσης, για την επίτευξη. Γιατί αυτό;

Διότι οι προσεγγίσεις αφορούν σε άλλους ανθρώπους σε άλλα πλαίσια συνθηκών και δυνατοτήτων, και δεν αφυπνίζουν, δεν αναδεικνύουν, δεν λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές δυνατότητες του καθενός.

Τίθεται το ερώτημα «υπάρχει κάτι παραπάνω, μεγαλύτερο στη διαδικασία εκπλήρωσης αυτών των στόχων και του ονείρου προς την ευτυχία την ευμάρεια;»

Η ταυτότητα μας, ο ίδιος ο εαυτός μας λειτουργεί σαν ένα αδιόρατο φρένο που μπορεί να μας σταματά να προβάλλει περιορισμούς και προκλήσεις, όταν αντιλαμβάνεται ότι το μέλλον που σχεδιάζεται, το όνειρο που πλάθεται στο μυαλό, δεν ταιριάζει απόλυτα στο συνήθη τρόπο με τον οποίο έμαθε να σκέφτεται το άτομο, ή δεν πληρούνται προϋποθέσεις στο περιβάλλον στο οποίο θα λειτουργήσει το σχέδιο επίτευξης του στόχου το οποίο βασίζεται σε αντιγραφή κάποιου άλλου σε άλλες συνθήκες.

Ως μέρος ενός ευρύτερου συνόλου, ένα άτομο βρίσκεται σε μια σχέση αμφίδρομη με το περιβάλλον του, καθώς καθορίζεται από αυτό αλλά ταυτόχρονα συμβάλλει με τον τρόπο σκέψης και δράσης στον καθορισμό του. Οι συνθήκες που διαμορφώνει το περιβάλλον είναι συνεχείς και έρχονται με διάφορες μορφές. Συχνά δε, αντιπροσωπεύουν προκλήσεις και σημεία μετάβασης στη ζωή μας: το να σχεδιάσουμε τα επόμενα μελλοντικά βήματα, να αντιμετωπίσουμε μια κρίση, να διαχειριστούμε πρωτόγνωρες παραμέτρους, να μπούμε σε μια νέα φάση ζωής, να εκτεθούμε σε και να αφομοιώσουμε νέα δεδομένα. Η πρόκληση που προκύπτει εδώ για το ίδιο το άτομο όσο και για το ευρύτερο περιβάλλον στον οποίο εντάσσεται και αλληλεπιδρά, είναι να ξέρει πώς να διέρχεται και να διαχειρίζεται τις προκλήσεις και να επιβιώνει, καθώς και πώς να ανακαλύπτει μέσα από αυτή τη διαδικασία, μια πληρέστερη εικόνα του εαυτού του, προσφέροντας νέο τρόπο σκέψης για να εξελίξει τις ενέργειές του, να χαράξει δημιουργικότερα σχέδια πλεύσης .
Η μελέτη των ανθρώπων ως προς το πώς αντιμετωπίζουν προκλήσεις τους, ρίχνει φως σ΄αυτό που αποκαλείται εσωτερικό παιχνίδι, δηλαδή τις εσώτερες διεργασίες σκέψης – «inner game» – προκειμένου να μπορεί να πορευτεί και να διαχειριστεί αποτελεσματικά αυτό που αποκαλείται «outer game» – δηλαδή τις ενέργειες και τις συμπεριφορές που απαιτούνται, για να ανταποκριθεί στο εξωτερικό περιβάλλον και σε συνθήκες πολυπλοκότητας, αβεβαιότητας και αλλαγών.

Inner_Game

Οι έννοιες «Inner Game» & Outer game“ αναπτύχθηκαν από τον Τimothy Gallwey (1974 – 2000), ως ένας τρόπος για να βοηθήσει τους ανθρώπους στην κατάκτηση άριστων επιδόσεων σε διάφορα αθλήματα (π.χ., τένις, γκολφ, σκι, κτλ), στη μουσική, αλλά και στη διαχείριση των επιχειρήσεων. Η επιτυχία σε κάθε τομέα ενασχόλησης περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση του μυαλού και του σώματος μας. Η προετοιμασία του εαυτού μας ψυχικά και συναισθηματικά, για να εκτελέσει κάτι αποτελεσματικά είναι η ουσία στο «Inner Game».

Το «Inner Game» έχει να κάνει με το σκεπτικό μας, τη διάθεσή μας, δηλαδή τη διανοητική και ψυχοσυναισθηματική προσέγγιση σε ότι κάνουμε. Αυτό περιλαμβάνει τη στάση μας, την πίστη στον εαυτό μας και στους άλλους, την ικανότητά μας να επικεντρωθούμε αποτελε-σματικά, να αντιμετωπίσουμε λάθη, να ξεπεράσουμε περιορισμούς, πίεση, και άλλα που μας κρατούν πίσω.

Με τον όρο «outer game» αναφορικά σε οποιαδήποτε δραστηριότητα, εννοούμε το σύνολο των ενεργειών, συμπεριφορών, συνθηκών και πραγμάτων που σχετίζονται με το εξωτερικό περιβάλλον. Στον αθλητισμό για παράδειγμα μπορεί να περιλαμβάνει τις αναγκαίες προπονήσει που σχετίζονται με την διεξαγωγή του αθλήματος / του αγώνα, καθώς και τη δεξιότητα στη χρήση του εξοπλισμού. Αντίστοιχα σε θέματα επαγγελματικής ανόδου έχει να κάνει με την εφαρμογή εργαλείων και δεξιοτήτων για την υλοποίηση των αναγκαίων διαδικασιών για την εκπλήρωση ενός έργου, μιας αποστολής. Σε ένα κοινωνικό πλαίσιο μπορεί να αφορά σε ενέργειες για τη δικτύωση και την καλλιέργεια και διαμόρφωση σχέσεων.

Ποιοι είναι οι εσωτερικοί παράγοντες που δίνουν ώθηση στην επιτυχία; Ποιοί καταλύτες προδιαγράφουν την απογοήτευση, το άγχος, την παραίτηση τους και αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος των προσπαθειών χωρίς αποτέλεσμα στην κατάκτηση του ονείρου του στον πλούτο και την ευμάρεια, στη σχέση και την αγάπη, στη αφθονία, στη ευτυχία, στην ηρεμία; Πώς η επίγνωση της διαδρομής που ακολουθεί η σκέψη μας μπορεί να μας κατευθύνει να αντιληφθούμε τις προσωπικές δυνατότητες μας και να στήσουμε τη ζωή μας πάνω σε μια ποιοτικότερη εκδοχή του εαυτού μας κι όχι σε άκριτα αντίγραφα;

Η επίδραση της ψυχολογίας μας είναι σημαντική. Και είναι σημαντικό να λάβει κάποιος σοβαρά υπόψη τη δύναμη και την πολυπλοκότητα της ψυχολογίας του όταν ξεκινά τέτοιες επιδιώξεις. Η διερεύνηση εσώτερων διεργασιών του εαυτού μας, δηλαδή σε επίπεδο ταυτότητας κάνει ακριβώς αυτή τη δουλειά. Δηλαδή τη δημιουργία αλλαγών σε βαθιές δομές.

Έτσι ο ίδιος εαυτός μπορεί να γίνει ένας εξαιρετικός σύμμαχος κάνοντας το ταξίδι προς την επίτευξη του πιο απίθανου στόχου, εύκολο, διασκεδαστικό, συναρπαστικό.

Η πρόκληση βρίσκεται στο πώς να αντιστρέψουμε το ένα στο άλλο.

Η παρατήρηση του τρόπου σκέψης κι όλη η καταγεγραμμένη από την νευροεπιστήμη δυναμική της, είναι το όχημα για να κατακτηθούν στόχοι αλλά και να ανακαλυφθούν και να ενδυναμωθούν εφόδια που ίσως να μην έχει κάποιος ιδέα ότι διαθέτει για να κατευθυνθεί σε νέα πεδία και αλλαγές, και με προδιαγραφές που είναι φτιαγμένες από το δικό του DNA.
Συνδυασμός προσεγγίσεων με συμπεράσματα γύρω από την έμφυτη ιδιότητα του εγκεφάλου για νευροπλαστικότητα, στοχεύουν στην επιστημονική συστημική μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, στην αποτύπωση της διακριτής αποτελεσματικότητας και στην τεχνολογία για την αλλαγή. Για την ακρίβεια ξεδιπλώνεται μια διαδρομή όπου γίνεται μια εις βάθος χαρτογράφηση και αναμόρφωση της σκέψης προς ένα ποιοτικότερο και πληρέστερο προσδιορισμό και ανάδειξη των δυνατοτήτων ως το βασικότερο κεφάλαιο επένδυσης.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου
PhD – Global NLP Master Trainer

tetris - filling in the gap

Την ουρά και τα μάτια σου

Τα μάτια μας είναι μία κυρίαρχη αίσθηση και πύλη εισόδου πληροφορίας γύρω μας. Μελέτες ετών οι οποίες επισφραγίζονται και με ερευνητικά προγράμματα του συστήματος NLP (neuro lingustic programming – νευρο γλωσσικός προγραμματισμός) σε συνδυασμό με τις νευροεπιστήμες (neuroscience) δίνουν, μεταξύ άλλων, στοιχεία αναφορικά στη δραστηριότητα του εγκεφάλου, πως αλληλεπιδρά με ερεθίσματα από το περιβάλλον και συνδέεται με συμπεριφορές.

Μια βασική λειτουργία του εγκεφάλου είναι να μπορεί να εκτιμά διαθέσιμες αισθητηριακές πληροφορίες -πληροφορίες που λαμβάνουμε μέσω των αισθήσεων- με βάση τα καλύτερα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτει σε μια συγκεκριμένη στιγμή ώστε να σκεφτόμαστε και να διαμορφώνουμε ένα ανάλογο σχέδιο δράσης για το αν και πώς να ενεργήσουμε ή για τον αν δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, ένα άτομο υιοθετεί συμπεριφορές με στόχο να επιλύσει προβλήματα, να πάρει αποφάσεις και να διαχειριστεί καταστάσεις που προκύπτουν σ αυτό το περιβάλλον (NLPwikiNeuro logical levels) με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

tetris - filling in the gap
tetris – filling in the gap

Τα οπτικά νεύρα των δυο ματιών μεταφέρουν τα οπτικά ερεθίσματα από το περιβάλλον και διασταυρώνουν σε ένα σημείο που αποκαλείται οπτικό χίασμα. Στο σημείο αυτό συγκεντρώνεται η πληροφορία και συντελεί, μεταξύ άλλων, στο να διαμορφώσουμε μια εικόνα (εσωτερική αναπαράσταση – visual internal representation) ώστε να αποκτήσουμε αντίληψη του τι είναι τι, τι γίνεται στο περιβάλλον γύρω μας.

Κάποιες αποφάσεις είναι απλές και η διαδικασία γίνεται πιο γρήγορα σχεδόν αυτόματα, ενώ κάποιες άλλες είναι πιο πολύπλοκες και απαιτούν πιο σύνθετη σκέψη. Εάν οι αισθητηριακές πληροφορίες που φτάνουν δεν επαρκούν ώστε να διαμορφωθεί μια πλήρης εικόνα, (visual internal representation) τότε ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί υπάρχουσα γνώση και εμπειρίες, για να καλύψει πιθανά κενά, να αντιληφθεί γρήγορα και να ενεργήσει ανάλογα. Ακόμα και στις πιο απλές αποφάσεις υπάρχει αλληλεπίδραση ανάμεσα στην πληροφορία που λαμβάνουμε μέσω των αισθήσεων και στην υπάρχουσα γνώση μας.
Σ΄ αυτή τη προσπάθεια, προβάλλονται σενάρια, ερμηνείες, θεωρήσεις , πιστεύω, με στόχο να σχηματίσει άποψη για το τι συμβαίνει.

Δεν είναι όμως λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι παραμένουν στο να φέρουν βόλτες γύρω από τα θέματά τους όπου μιλούν και σκέφτονται για το τι μπορεί να συμβαίνει και τι μπορεί να σημαίνει, καταλήγοντας σε υπερπαραγωγές και σε κύκλους σεναριολογίας, προβληματισμών, ανησυχιών. Αυτό δε πολλές φορές τους παρέχει την αντίληψη -αλλά παράλληλα και την ψευδαίσθηση- ότι κάνουν κάτι, ενώ, χωρίς να το συνειδητοποιούν, απαλλάσσουν τον εαυτό τους από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Εφευρίσκουν δε πολλές φορές δικαιολογίες και ερμηνείες καταστάσεων, με τις οποίες είναι εξοικειωμένοι. αποφεύγουν να μπουν σε ουσιαστική κουβέντα με τον ίδιο τους τον εαυτό. Όταν δε έρχεται η στιγμή να πάρουν μια απόφαση και να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες, τους διακατέχει ανασφάλεια και διάφορες σκέψεις του τύπου «και τι θ’ αλλάξει; τόσον καιρό προσπαθώ…», διότι νιώθουν να βγαίνουν έξω από τα νερά τους. Διατείνονται όμως ότι προσπαθούν και θέλουν να προχωρήσουν, να κάνουν πράγματα στη ζωή τους, ενώ εκείνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να κάνουν δύο βήματα μπρος και πέντε πίσω ή να βρίσκονται σε ένα συνεχές στριφογύρισμα.

Παρατηρήθηκε πριν χρόνια σε πληθυσμούς πέστροφας, σολομού και συγγενών ομάδων σε ιχθυοτροφεία και αργότερα σε ανοιχτά νερά, να φέρνουν στροφές γύρω από τον εαυτό τους (whirling disease). Διαπιστώθηκε ότι οφείλονταν σε ένα παράσιτο, myxobolus cerebralis, το οποίο προσβάλλει το νευρικό σύστημα και η ουρά αυτών των ψαριών να παραμορφώνεται και να παίρνει ένα καμπύλο σχήμα. Έτσι κάθε φορά που θέλουν να δώσουν ώθηση και να κολυμπήσουν προς τα μπρος, τελικά να καταλήγουν να κάνουν κύκλους εξαιτίας της καμπυλότητας της ουράς τους γύρω από τον εαυτό τους. Αποτέλεσμα αυτού είναι να γίνονται εύκολη λεία ή να μην μπορούν να βρουν τροφή για να επιβιώσουν, διότι στριφογυρίζοντας έτσι γύρω από τον εαυτό τους, δεν έχουν πιθανότητες να κολυμπήσουν και να προχωρούν προς τα εμπρός.

Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας. Η ίδια η ύπαρξή μας κατ’ αρχάς βασίζεται σε πληροφορία, η οποία είναι καταγεγραμμένη στο DNA στα κύτταρά μας και μέχρι στιγμής είναι προσβάσιμη σε επίπεδο εργαστηριακών μελετών.

Από την άλλη μεριά υπάρχουν οι πληροφορίες που προσλαμβάνουμε μέσω των αισθήσεων μας, διατρέχουν τη σκέψη μας και κατευθύνουν τις συμπεριφορές μας. Το μυαλό μας περιέχει έναν ασύλληπτο όγκο πληροφοριών και συνεχίζει να εμπλουτίζεται κάθε μέρα διαθέτοντας, εξ ορισμού, μια εκπληκτική ικανότητα να επεξεργάζεται δεδομένα, εμπειρίες, επιλογές και να διαμορφώνει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και δίνoυμε σχήμα και μορφή στις δυνατότητές μας. Σ’ αυτήν την τράπεζα πληροφοριών μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση και να έχουμε τον έλεγχο. Οι νευροεπιστήμες (neuroscience) με τα ευρήματα αναφορικά στην πλαστικότητα του εγκεφάλου και το σύστημα NLP (neuro lingusitc programming – νευρογλωσσικός προγραμματισμός) με τις τεχνικές του προσφέρουν πεδίο επιστημονικής γνώσης, διερεύνησης δυνατοτήτων και ανάπτυξης επιλογών.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου

Magical-NLP-pic

Let the magic begin – μαρτυρία

Φανταστείτε έναν ανεξερεύνητο γαλαξία! Έναν ανεξερεύνητο γαλαξία σαν να είναι φτιαγμένος από ζάχαρη, μ΄αυτά τα υπέροχα χρώματα και τα φωτεινά αστέρια … τώρα φανταστείτε οτι αυτός ο γαλαξίας υπάρχει μέσα στο κεφάλι μας και λέγεται μυαλό! Κάθε αστέρι του είναι ένα μαγικό κλειδί … Το κάνατε εικόνα; Ωραία… τώρα είναι η ώρα να ξεκινήσει η μαγεία! Η μαγεία του nlp! Let the magic begin…

Όσο και να προσπάθησα να γράψω μια άλλη εισαγωγή για την εμπειρία μου με το nlp, πάντα επέστρεφα στη μαγεία, γιατί είδα εμένα και κατ΄ επέκταση, τη ζωή μου να αλλάζουν μ’ έναν μαγικό τρόπο. Άρχισα να ακούω και να βλέπω με την κυριολεκτική έννοια των ρημάτων. Να παρατηρώ τους ανθρώπους και να βλέπω τι έχουν να μου πουν αλλά και να ακούω αυτά που μου δείχνουν. Προφανή ρήματα χαμένα στη μετάφραση. Θύμα της μετάφρασης πρώτη και καλύτερη η υποφαινόμενη. Η μαγεία λειτουργεί με τον δικό της χρόνο ή αλλιώς με το χρόνο του καθενός μας, άλλες φορές γρήγορα, άλλες φορές αργά…το ορίζει εκείνη σε συνεργασία με το μυαλό.
Διδασκόμενη το nlp και εισπράττοντας περισσότερες πληροφορίες απ’ όσες θεωρούσα πως μπορούσε να κρατήσει το μυαλό μου, έπεσα θύμα ενός πανικού μη μου χαθεί τίποτα από όλα αυτά. Κι όμως…τίποτα δεν χάθηκε.. είναι όλα εδώ ένα προς ένα. Παίρνουν το χρόνο τους και εμφανίζονται μόλις παγιωθούν τα προηγούμενα. Εμφανίζονται μαγικά, είτε μέσω των ανθρώπων που συναναστρέφομαι, είτε τα παρουσιάζω μόνη μου χωρίς να το αντιληφθώ. Πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να αναρωτιέται πώς έγινε επαναλαμβανόμενα μοτίβα γεγονότων που αντιμετώπιζα πάντα με τον ίδιο τρόπο, τώρα να είναι λειτουργικά. Κι όμως ο τρόπος δεν είναι πια ο ίδιος. Με το nlp μπόρεσα να δω τα γεγονότα, τη ζωή και τον εαυτό μου αλλιώς. Όλα τα (κάποτε) βαριά συναισθήματα (άγχος, θλίψη, θυμός), να τα δω αλλιώς, να δω τι μπορούν να μου δώσουν και να μετουσιωθούν σε σπουδαία εργαλεία. Τώρα πια μπορώ να βοηθήσω και τους γύρω μου, όχι δίνοντας τη συμβουλή μου, αλλά βοηθώντας τους να δώσουν οι ίδιοι τη βοήθεια στον εαυτό τους που είναι κρυμμένη σ αυτόν τον υπέροχο γαλαξία που ο καθένας μας φέρει. Να χρησιμοποιήσει τα αστέρια-κλειδιά του, γιατί είναι δικά του και μπορούν να του ξεκλειδώσουν κάθε κλειδωμένη πόρτα του που μπορεί να τον εμποδίζει.

Μέσα μας υπάρχει απάντηση στα όποια ερωτήματα έχουμε. Ερωτήματα για το πώς να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση, ερωτήματα πεποιθήσεων (γιατί να είμαι τόσο άτυχος;), ερωτήματα πάσης φύσεως. Ερωτήματα όμως πλασματικά, σαν να σας ρωτάει κάποιος 9 το πρωί, αν ξημέρωσε…κι όμως τόσο προφανή με τόσο προφανής απαντήσεις, γιατί τα μάτια του μυαλού βλέπουν τόσο καθαρά πως έχει «ξημερώσει».

Το nlp έρχεται, όχι για να δώσει λύση στο κάθε πρόβλημα, όχι στο να πάψουμε να αισθανόμαστε, έρχεται για να δώσει την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, ενεργοποιώντας το μυαλό πέρα από την πεπατημένη που λειτουργεί, να αποκοπεί από τη χρόνια αδράνεια και να αλλάζει διαδρομή και μονοπάτια ώστε να βρεθούμε σε νέους νοητικούς ορίζοντες, που μας οδηγούν σε επιθυμητούς προορισμούς, προσδίδοντας μας την καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής.

Magical-NLP-pic

Κάθε στόχος είναι εφικτός, κάθε εσωτερική σύγκρουση έχει λύση, κάθε δυσλειτουργική συμπεριφορά ή συνήθεια μπορεί εντός ολίγων λεπτών να ανήκει στο παρελθόν. Οι βαλίτσες που γεμίζουμε στην πορεία της ζωής μας έχουν ανάμεσα τους πολλά άχρηστα αντικείμενα, με αποτέλεσμα το βάρος τους να μη μας αφήνει να προχωρήσουμε. Μια στάση. Τις αδειάζουμε από τα περιττά, κρατάμε τα απαραίτητα. Ήδη παίρνουμε την πρώτη ανάσα από την απαλλαγή του περιττού βάρους.

Τώρα ανάλαφροι, μπορούμε να σταθούμε ουσιαστικά στα πόδια μας, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε προκύψει, βλέποντάς το στο πραγματικό του μέγεθος, χωρίς να το αφήσουμε γιγαντωθεί και να του επιτρέψουμε να μας καταπιεί. Να συνεχίσουμε την πορεία της ζωής μας επικεντρωμένοι στην ουσία, όντας σε θέση να την απολαύσουμε σε όλο της το μέγεθος.

Όλη αυτή η μαγεία λοιπόν, βρίσκεται στα καλύτερα δυνατά χέρια για να μεταδοθεί και να αναπτυχθεί. Οι τεχνικές του nlp, η θεωρία του, ο σεβασμός στον άλλο … είναι μια αναγέννηση προσωπική ή πιο κυνικά μια επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων…

Δυο μήνες μετά τη γνωριμία μου με το nlp, βρίσκομαι στο ωραιότερο σημείο μηδέν της ζωής μου γιατί αν και ούσα στην (επαν-)εκκίνηση, διαθέτω τα πιο σημαντικά εφόδια και ίσως η καλύτερη επιβεβαίωση αυτού, ήταν τα λόγια ενός φίλου: «έχεις αλλάξει πάρα πολύ…» είπε και χαμογέλασε. Αν η ζωή μου είναι ένα πάζλ στον αέρα, τώρα τα κομμάτια της αρχίζουν και πέφτουν, μπαίνοντας στη σωστή θέση και σχηματίζοντας την πιο όμορφη και καθαρή εικόνα.

Κάθε αρχή του nlp, κάθε τεχνική του σε πάει εκεί ακριβώς που θες να πας. Ένας σπουδαίος συνοδοιπόρος που πάντα σε ενθαρρύνει και σου ψιθυρίζει στ΄αυτί: «δεν υπάρχει αποτυχία, μονάχα επαναπληροφόρηση … συνέχισε». Ένας συνοδοιπόρος μετρόνομος για να γραφτεί σωστά η κάθε ξεχωριστή μελωδία.

Θα κλείσω κάπου εδώ με μια από τις βασικές αρχές του nlp… το Α και το Ω… Οι αναγνώσεις πολλές η ουσία, μια: «σεβασμός στο μοντέλου του κόσμου του άλλου» … (..μήπως τελικά είναι και ο πιο ουσιαστικός ορισμός της αγάπης;)

Μαρτυρία από … Μαρία Λιανοπούλου
Θεατρολόγος – Ηθοποιός
certified NLP Practitioner
NLP University

Μαιρη Πόπινς φωτογραφία

Δεν υπάρχει εμπειρία, δεν υπάρχει λέξη

«Έχετε ποτέ σκεφτεί πώς κτίζεται ένα λεξικό;» με ξάφνιασε ένας συνομιλητής με την ερώτησή του και συνέχισε «Η αρχική μου εντύπωση ήταν ότι έχουν μία λέξη και έπειτα κάθονται και συμφωνούν την έννοια της. Ξέρετε τι κάνουν όμως; Παίρνουν ό,τι βιβλίο και πηγή αναφοράς και καταγράφουν όλες τις έννοιες που βρίσκουν σχετικά με τη αυτή λέξη. Και εδώ βρίσκεται το κλειδί της σημασίας που αποδίδουμε σε μία λέξη. Αποφασίζουν για την ερμηνεία η τις διαστάσεις που μπορεί να έχει μία λέξη από το πλαίσιο στο οποίο αναφέρεται».

Ένα κομμάτι πληροφοριών ορίζεται πραγματικά μόνο σε σχέση με τι συνδέεται και με τον τρόπο που σχετίζεται/συνδέεται. Υπάρχει πραγματικά κάτι άλλο, επιπλέον από μια λέξη. Είναι το νόημα. Κι πίσω από αυτό υπάρχει μια δομή που το στηρίζει. Υπάρχουν δισεκατομμύρια νευρώνες στο εγκέφαλο και στο σώμα μας. Ο εγκέφαλος δεν έχει καμία γνώση για κάτι που λέγεται η γίνεται μέχρι που να γίνουν οι συνδέσεις/ συνάψεις μεταξύ των νευρώνων, μέσα από βιοχημικές διεργασίες. Όλα όσα γνωρίζουμε, σκεφτόμαστε προέρχονται από τον τρόπο που συνδέονται οι νευρώνες μας. Ο νευροεπιστήμονας Δρ. Γιώργος Παξινός περιγράφει «εμπειρία είναι ενέργεια στις συνάψεις». Έτσι δίνουμε νόημα στις εμπειρίες μας και χρησιμοποιούμε τις λέξεις για να περιγράψουμε αυτό που βλέπουμε, νιώθουμε, αντιλαμβανόμαστε. Δεν υπάρχει εμπειρία, δεν υπάρχει λέξη.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου

 

Μαιρη Πόπινς φωτογραφία

Οι αναλφάβητοι του 21ου αιώνα

«Οι αναλφάβητοι του 21ου αιώνα δεν είναι αυτοί που δεν μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν, αλλά είναι αυτοί που δεν μπορούν να μάθουν, να ξεμάθουν και να ξαναμάθουν.»

Αυτή η φράση, αποδίδεται στον Alvin Toffler και στο βιβλίο του Future Shock (1970)

Το να «ξεμάθει» κανείς είναι τόσο σημαντικό όσο το να μπορεί να μάθει. Με δεδομένα τα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα για τον ανθρώπινο εγκέφαλο , αυτή η ιδέα γεννά το εξής ερώτημα . Πόσο ευέλικτοι είμαστε ως άτομο/μονάδα, ως μέλος ομάδας η οικογένειας, ως σύντροφος ως επαγγελματίας στο να ξεμάθουμε – να ξεχάσουμε κάτι που νομίζαμε ότι ίσχυε ενώ πλέον μπορεί να μην είναι χρήσιμο ή να μην ισχύει;

Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο καθένας από εμάς έχει σχέση με την προσωπική χαρτογράφηση που έκανε με βάση τις εμπειρίες του. Αυτή η χαρτογράφηση συνήθως αποκαλύπτει στοιχεία για το σκεπτικό που υιοθετούμε και προσφέρει την πιο αποδεκτή εξήγηση που δίνουμε για πράγματα και καταστάσεις. Το να επενδύσουμε στο να αναγνωρίσουμε το τι αντιλαμβανόμαστε ως σωστό , οικείο , θεμιτό μέχρι τώρα, είναι ένα πρώτο βήμα για να επανεξετάσουμε τα πράγματα, και αν χρειαστεί και να τα επαναπροσδιορίζουμε.

Αναβαθμίζουμε τα κινητά μας κάθε λίγο. Πόσο συχνά αναβαθμίζουμε το μυαλό μας;

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου

luck or creativity

Παράγοντας τύχη ή Σωστή προετοιμασία;

Τύχη ή σωστή Προετοιμασία; φωτογραφια
Τύχη ή σωστή Προετοιμασία;

“Ήμουν απλά στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή» ή «Ήμουν τυχερός!» πολλοί επιτυχημένοι άνθρωποι θα έκαναν μια τέτοια δήλωση και ίσως ακόμα και να θεωρούσαν την τύχη τους, σαν το ειδοποιό στοιχείο και κλειδί για την επιτυχία τους. Από την άλλην ίσως και να θεωρηθεί αφελές να δεχτούμε απλά ότι εκείνοι που επιτυγχάνουν βασίζονται μόνο στην τύχη τους, ειδικά όταν το περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιούμαστε είναι τόσο ασταθές όσο και αβέβαιο.«η τύχη είναι η συνάντηση της ευκαιρίας με την προετοιμασία», λένε. Αναρωτιέμαι αν μπορώ όμως να βοηθήσω τον εαυτό μου ώστε να αυξήσω τις πιθανότητες της τύχης ή και απλά να γίνω πιο τυχερός.

Ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον, ισχυρίστηκε ότι ήταν «πολύ τυχερός στη ζωή του» και τόνισε ότι το αξιοσημείωτο ήταν ότι το όσο πιο σκληρά δούλευε, τόσο πιο τυχερός γινότανε! Το ίδιο και μεγάλοι αθλητές που συχνά αποδίδουν την επιτυχία τους σε απλή τύχη, προσθέτοντας ωστόσο, ότι όσο πολύ εξασκούνταν – τόσο πιο τυχεροί γινόντουσαν.

Βάση των παραπάνω, εύκολα καταλαβαίνουμε ότι αυτό που μπορούμε να κάνουμε και περνάει και από το χέρι μας είναι όχι να γίνουμε πιο τυχεροί, αλλά να θέσουμε τον εαυτό μας σε θέσεις τέτοιες που θα είναι πιο πιθανόν να επωφεληθούμε από τις ευκαιρείς. Πως ξεπατικώσουμε λοιπόν, το mechanic of mindset αυτών των ‘’τυχερών’’ ανθρώπων;

Με αυτά κατά νου, έψαχνα να βρω μια συνταγή για να αυξήσω τον παράγοντα της τύχης μου. Και όταν ήμουν στο UCSC, o Robert Dilts, αναφέρθηκε στις τέσσερεις επιλογές για να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τον παράγοντα τύχης:

1. Πιθανότητες
‘Δημιουργήστε και ενεργήστε με τις ευκαιρίες’ είπε. Οι «τυχεροί» άνθρωποι είναι ανοιχτοί και ψάχνουν νέα πράγματα. Διατηρούν επαφή με ένα ευρύ δίκτυο φίλων και συνεργατών. Ο Δρ Wiseman συνιστά να μιλάμε με τους ανθρώπους που συναντάμε και να διατηρούμε παλιούς γνωστούς ως τρόπους δημιουργίας ενός ευρύτερου δικτύου τύχης -ανθρώπους δηλαδή που ίσως να μπορέσουν να μας υποστηρίξουν και να μας ενημερώσουν για νέες ευκαιρίες.

2. Ένστικτο
Η διαίσθηση είναι κάτι που ο καθένας μας έχει, απλά οι «τυχεροί» άνθρωποι τείνουν να βασίζονται περισσότερο σε αυτή. Δεν εμπιστεύονται απλά τη διαίσθησή τους, αλλά εργάζονται για να την ενισχύσουν. Η διαίσθηση είναι συχνά το αποτέλεσμα παρατήρησης λεπτών ενδείξεων ή αδύναμων σημάτων, που παρατηρούνται ασυνείδητα και ενσωματώνονται.

3. Επιμονή
Προσδοκούμε την τύχη μας καθώς οδηγούν τις ενέργειές μας. Οι «τυχεροί» άνθρωποι επιμένουν όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, έτσι αυξάνουν τις πιθανότητες να πετύχουν. Προσπαθούν και δημιουργούν καλύτερες προϋποθέσεις. Αναμένοντας τα θετικά αποτελέσματα κρατάνε σε επαγρύπνηση τους εαυτούς τους και ρισκάρουν με στόχο την επιτυχία τους. Εάν κάποιος αποδεχτεί την μοίρα & την ατυχία του, όχι μόνο δεν θα πετύχει ποτέ, αλλά ίσως ούτε και θα δοκιμάσει ποτέ να πετύχει.

4. Αισιοδοξία
Ατυχίες συμβαίνουν και στους τυχερούς ανθρώπους, απλά αντιδρούν διαφορετικά και δεν πνίγονται στα αρνητικά. Βρίσκουν κάτι το θετικό σε κάθε περίπτωση. Αν π.χ. περπατώντας σκοντάψουμε, από το να βρίζουμε την τύχη μας, ας πούμε: ‘τουλάχιστον δε σπάσαμε το πόδι μας’ και ας δούμε πως σκοντάψαμε. Είναι πιθανότερο να βρούμε τρόπους να βελτιωθούμε όταν δεν αναλώνουμε χρόνο & ενέργεια να κατηγορούμε την ατυχία μας. Αυτή είναι και η φιλοσοφία του «no failure only feedback» Κοιτάξτε την θετική πλευρά του νομίσματος, εκμεταλλευτείτε και μάθετε από τα λάθη και δοκιμάζουμε ξανά.

Γιάννης Αθανασόπουλος
ΜΒΑ – Global NLP Trainer

«I’m not your guru, i just behave as if i am» by M. Hall

Dr L.Michael Hall on Tony Robbin’s Film : A Critical Review of the Movie
January 30, 2017

I’M NOT YOUR GURU, I JUST BEHAVE AS IF I AM

Here’s my bias as I begin this review: I like Anthony Robbins; I always have. From the first time I read Unlimited Power, I knew that he had a real gift of explaining difficult things. Then over the years, it became evident that he was a genius in marketing, branding, and entertaining. Even to this day, I would guess that Tony brings more people into the field of NLP than all of the rest of us combined. Years ago I had a front row seat as I saw how Richard Bandler treated Tony that caused Tony to stop saying the three letters, «NLP» in public. That’s should not have happened; Richard should have put an mantle of honor on Tony.

So what follows here is not a criticism of Tony personally. Instead it is a critique of his new movie and its unfortunate message. The title of the movie is, I’m Not Your Guru, and it is about Robbins and his work, especially the «Date with Destiny» program. Now to his credit, Tony begins the movie by saying that he is not a guru and doesn’t want to be. He also explains to the unknown interviewer that he does not have «the answer» to people’s dilemmas and that there are many paths. All of that is good and I congratulate him on saying: «Who am I? I’m not your guru. Not here to fix you. You are not broken.»

But … and this is a big but, in spite of those disclaimers, there are many things in the movie that say otherwise. In fact, there are several things that Robbins does that will, in effect, actually encourage people to think of him as a guru. That’s unfortunate. So unless Tony changes these things, people will continue thinking of him as a guru and he will have to continue dis-avowing that he is not a guru. To behave in these aspects -aspects that a guru would act- actually argues against all of one’s disclaimers to the contrary. In writing the following critical review of the movie, my objective is to use some critical thinking to offer some balance to Tony.

Now the movie is very well edited and produced. It is engaging and it is emotional. The voice over sections powerfully tie together some of the interview questions while showing Tony back stage or the thousands of people in the audience or the beautiful scenes in Florida. Overall, it is very well done. And much that Tony presents is good. But in terms of the title about not being a guru, the movie does not demonstrate that at all. In fact, I think the movie actually encourages people to think of him as a guru. I’m here using «guru» not in the Eastern sense of «teacher» or «master,» but in the sense of being a cult leader, someone so superior that people treat him as an enlightened being.

If you want to be a Guru – there are certain things that you would do that would elevate you in people’s thinking. Here are some of them:

1) Give No Credit
If you want to be a guru and give people the impression that you are the source of all of your wisdom, insights, and «magic,» then give no one an credit to anyone for your message. Quote no one. Mention none of your studies. And this is exactly what Tony Robbins does in the movie for nearly two full hours. In fact, when he encourage people to go out and «teach one,» he refers to his tools and the tools that he has given them.

From the movie, no observer would have any idea that Tony learned what he learned from Richard Bandler, John Grinder, and Wyatt Woodsmall. No would know that his first book, Unlimited Power (1985) is essentially the NLP Practitioner course. For two hours, there is in fact not a single reference to NLP. It is as if he invented every process that he has learned and he is the source of all of that wisdom. Doing that is not the way to demonstrate that «I am not your guru.» It is the opposite. Do that and people will quote you and you only. What else are they to think?

Yet within the movie itself are many things that come from NLP. In the opening scene, for example, Tony does a pattern interrupt when he interrupts a young man’s pattern of hating himself and wanting to hit himself. Tony asked, «Why you hate yourself so much?» There’s a moment of hesitation, then he does a humor interrupt, «Is it because of the red shoes?» He looks down at his shoes. «Those are fucking red shoes.» The young man smiles. Tony warns, «Now be careful, you’ll start to enjoy yourself.» Other patterns within the movie that come from NLP are Change Personal History and Collapsing of Anchors. But in all of that, not a single word is uttered to give credit to NLP as the source.

2) Speak in Absolute and Global Terms

As a great entertainer with tremendous showmanship, Tony is bigger than life, his «show» is bigger than life, and he speaks about things in that kind of grandiose way. This both makes him effective and equally makes him ineffective. He speaks using extreme language statements. Who else would title a book, Unlimited Power? But power is limited. And no one but God has unlimited power! He calls upon people to be is totally passionate. He speaks about his program, «The Ultimate Business Mastery» about adding massive pleasure, adding massive pain, engaging in massive action plan.

All this encourages people to think about him as bigger than life and about being cut from a different clothe than the rest of us. If you don’t want to be viewed as a guru, sprinkle in some down-to-earth language. Quote your sources, temper your speech with tentative words, avoid absolute terms that polarize life into two categories.

By speaking in these over-simplistic ways, using over-exaggerated terms, and failing to speak with precision- he leaves the impression that he has absolute truth. On day five from the stage he poses the question, «Who has not had a breakthrough at this point?» Then he asks a rhetorical question, «How could you not have a breakthrough?» After letting the question sit in the air for a moment, he gives the answer. It was the theme of the day, «If you’re in your head, your dead.» So he announced, «You are in your head.» Apparently there’s no other possibility or alternative answer.
Speaking about the lack of precision, he also uses the F-word frequently and commented later that it is his way of breaking patterns and shaking people up by using outrageous words. He shouts from the stage, «I’m fucking unstoppable.»

The advice he gives sounds right, but the problem is that it is so general that it doesn’t take any context or constraints into account. When Sienna, a 19-year old girl, stands and says she has a problem with her diet, he asks a series of questions and eventually she says that she’s looking for love. Tony asks whether it was dad or mom that she didn’t get the love that she wanted. It was dad. He announces, «She loves him, she just hates it that she loves him so much.» A little later he announces, «As much as you hate what he does, he hates himself more.» Is he psychic? She nods, so he must be! Or maybe it is just over-generalized statements that could be true of anyone, of everyone. «What if you called him and blame him for all these things. … You also need to blame him for all the good too. Give credit for what’s great about you.»

From the stage he talks about problems and announces, «Your biggest problem is that you think you shouldn’t have them!» He talks about the problems he had with his mother and that it made him «the man that I am proud to be today.» So that seals the deal: problems are good. Of course, what’s lacking is any precision about what kind of problems are we talking about.

3) Be a Fantastic Faith Healer

Watching this movie reminded me of many of the old televangelists of the 1970s and 1980s, Oral Roberts, Jimmy Swaggart, and others. Crowds in the thousands, loud gospel music, charismatic faith leader encountering a person who suffers desperately, commanding devils to flee, the person falling back, swooning, God be praised! Even the music in the movie reminded me of the music in those big events. And the movie ends with dimmed lights and Tony doing a hypnotic induction to the music of Amazing Grace. Is this «The Church of Tony?»

Tony did that at the beginning with Matyas, a suicidal young man from Berlin, and then later with Dawn, a young woman from Brazil who sold all of her furniture to come to the training as her last hope. On Day three he said, «Raise your hand if you’re really fucked up! Someone who is suicidal.» It was Dawn, the young 26-year old woman, who was still suffering from sexual traumas from having grown up in a cult.

But the problem with the movie is that the suicide issue is treated as if it is solved once and for all by an experience with Tony, and that’s it. Actually, I was surprised at these parts of the movie because for years problems with suicides have plagued Tony. Once in Germany three people who had attended his program committed suicide afterwards, it also happened in Australia and other places. The over-emotional and over-intense program (which used to go to two and three in the morning) put a real strain on people already wounded by life and frail in terms of their ego-strength.

Like faith healers, the movie presents dramatic and intense «confrontations» that Tony has with the people in the audience. He calls his «interventions» or «demonstrations.» He style is to go out and find someone in the audience and interact with them in a way that seems incredibly «personal» and yet it is only superficially so. No one could «coach» or do a therapy intervention in the way he talks and interacts with people. Well, unless you have 3,000 people watching you! Yet people respond quickly and dramatically! Why? Probably because they are on stage with three thousand people watching! No wonder they are so responsive.

When he dealt with Dawn who raised her hand about thinking about suicide, afterwards he explained that the solution «just came through me.» He explained that his own difficult childhood set him up so his mission now is to save others from a horrible childhood.

4) Set Up Subtle Audience Response Rituals

To «work the crowd» Tony has several processes that are both exciting and at the same time subtly persuasive and maybe even manipulative. He repeatedly presents something and then asks, «Who agrees with me? … Say Yes!» And with that comes a chorus of yeses. It sounds obvious and innocent. Yet it actually taps into some of the power of group dynamics. Just imagine hearing three-thousand people shouting «Yes!» Even if you didn’t say yes, you just heard a whole auditorium exploding with «Yes!» repeatedly, that ritual will put you into a yes-set. And the yes-set creates a subtle influence that predisposes a person to agree and value and to avoid thinking it through.

Similarly when he gets people saying «I.» «How many are for that? Say ‘I’!» «Who gets that? Say ‘I!’» «Who knows what I’m talking about? Say ‘I!’» The sound of «I» as a chorus in an auditorium echoing around encourages people to take ownership of it and personalize whatever was said or presented. Effective? Yes. Manipulative? I think we have to say yes to that as well.

5) Always Make Everything Positive and Upbeat

The entire «I’m not your Guru» movie is not a documentary although from the beginning of the film it seems to suggest that. «This is the first time Robbins has allowed outside cameras to fully document the six-day event.» Yet the film asks no hard questions, and it doesn’t present any skepticism about anything. While there’s no indication what the Joe Berlinger Film is, it strikes me as a video production company that Tony hired to create the «Date with Destiny» Video to sell the program. In the end, everything is positive and upbeat. There’s no failures, no downside, no «let the buyer beware.» There are no constraints or concerns presented. This is good if you want to be a guru. It is counter-productive if you do not want to be a guru.
After challenging one young woman about whether she is getting what she wants from the relationship. She shook her head no. He then ask her in front of the thousands to get her boyfriend on the phone. When she let him know her dissatisfaction; the call did not end well. He hung up on her. In a voice-over, the interviewer asked Tony, «Are you ever concerned about giving the wrong piece of advice?» He says that he watches their body and what their body «tells him is right.» «It’s true because her whole nervous system responds.» «I’m looking for what’s real.» In this, he answers the question, not directly but indirectly: «I never give wrong advice.»! At the end of the film in the credits, however, we learn Hali and her boyfriend have decided to stay together.

Conclusion

The movie I Am Not Your Guru is a very entertaining film, well-crafted, and highlights the «Date with Destiny» seminar. It will probably be great as a promotion for selling that seminar. It is also a self-promotional marketing film and not a documentary movie and not from an objective third-party perspective. Most importantly, in terms of the title, it does not demonstrate that Tony Robbins does not want to be your guru. In fact, due to the things mentioned, what it shows is precisely what would be recommended to a person who wants to be seen as a guru. Now if Tony Robbins is serious about not being seen as a guru, here’s what I recommend that he do.

Quote sources, give credit to NLP for the original source of his skills. Invite people to read or consult sources outside of himself.
Temper his language patterns by using more precise language.
Present cautions to the audience and to the people he works with letting them know that he is not a psychologist, does not have therapeutic training, and that if they are suicidal they should seek professional assistance.

Temper his use of the reverberating «Yeses!» and «Say ‘I’» that he uses.
Present some non-dramatic conversations and/or interventions so to convey the idea that change doesn’t require big dramatic instantaneous transformations.
Co-train with other people on his staff so that it is not all about him.

By L. Michael Hall, Ph.D.
http://www.neurosemantics.com/
www.neurosemantics.com

ο (γ)λύκος

“Εσύ, εσύ εκεί με τα γυαλιά”, είπε ο σκηνοθέτης και κοίταξε προς το μέρος του λύκου, καθαρίζοντας ταυτόχρονα το λαιμό του. “Εσύ θα κάνεις τον κακό. 
Έλα ανέβα στη σκηνή και βγάλε αυτά τα γυαλιά του σπασίκλα.”

Ο λύκος πήρε μια βαθιά ανάσα, ίσιωσε το βλέμμα του προσπαθώντας να καταλάβει ποια φιγούρα έβγαζε αυτή την πνιγηρή και βραχνή φωνή, όμως ο σκηνοθέτης είχε ήδη κρυφτεί πίσω από ένα σύννεφο καπνού, που πύκνωνε όσο ρουφούσε με μανία τον καπνό από το τσιγάρο του.

Ο λύκος, ανασηκώθηκε. Ίσιωσε το σκελετό από τα μυωπικά του γυαλιά και κίνησε για τη σκηνή, ακολουθώντας όλα τα μικρά φωτάκια σε κάθε σκαλί του αμφιθεάτρου. Του φάνηκαν ίσα με 100. Σαν τις οντισιόν. Ίσα με χίλιες κι αυτές. Είχε κουραστεί, ήθελε οπωσδήποτε να δουλέψει, ωστόσο το έβρισκε ενοχλητικό να του δίνουν πάντα το ρόλο του κακού, όποιος κι αν ήταν ο ρόλος για τον οποίο γινόταν η ακρόαση.

«Πάλι τα ίδια…», σκέφτηκε καθώς περπατούσε στο σκοτάδι προς τη σκηνή. Όσο κατέβαινε και τα φώτα τον τύφλωναν λίγο, ένιωθε τους ώμους του βαρείς και καθώς πλησίαζε θυμήθηκε τα λόγια της μάματζερ, μάνα και μάνατζερ μαζί: «μέσα η κοιλιά, παιδί μου, έξω το στήθος, να δείχνεις ότι έχεις αυτοπεποίθηση» η ίδια η ιστορία από το σχολείο.

Την ώρα που έφτανε στο ύψος του σκηνοθέτη, τον είδε με την άκρη του ματιού του να ψελλίζει κάτι στον παραγωγό, κοντοστάθηκε, ήθελε να μιλήσει: «Για ποιο λόγο με βάζετε να κάνω τον κακό σε αυτή την παράσταση, ήρθα για το ρόλο του αφηγητή, αφού γιαυτό κάνετε ακροάσεις σήμερα..» είπε χωρίς να πείσει καν τον εαυτό του. Πφφφφ «Με κρίνετε βάσει εμφάνισης, είμαι πολύ γλυκός εγώ και ως ηθοποιός έχω τη δυνατότητα να κάνω κι άλλους ρόλους, ξέρετε, μπορείτε να με δοκιμάσετε.» Με τούτα και με κείνα, όμως, είχε ανέβει ήδη στη σκηνή.

Ο σκηνοθέτης δεν είχε γυρίσει καν προς το μέρος του, από το λιγοστό φως που είχε το γραφείο που πρόχειρα είχαν στήσει στην πλατεία του θεάτρου, φαινόταν απλά το ζαρωμένο χέρι του να χαιδεύει το ρολόι του…

Ας είναι είπε ο λύκος… θα κάνω τον κακό. Η ιστορία της ζωής μου.
Πίσω του στεκόταν μια γουρουνίτσα, «θα σου κρατάω λόγια» του είπε τρυφερά, «πάμε τη σκηνή που μπαίνεις με μανία στο αχυρένιο σπίτι από το 1ο γουρουνάκι, σελίδα 32, εκεί που μόλις κατέρρευσαν τα άχυρα. Εγώ θα κάνω το ρόλο από το γουρουνάκι, αλλά μέχρι τότε πρέπει να χάσω 12 κιλά, για μια ταινία που θα παίξω. Η διαιτολόγος μου λέει πως είναι πανεύκολο, όμως εγώ όταν… ‘πρέπει’ να κάνω κάτι δυσκολεύομαι.»

Σταματήστε τα πίτσι πίτσι εκεί πάνω, είπε ο σκηνοθέτης. Θα ανεβάσουμε μια νορμάλ παιδική παράσταση. Δε θέλω νεωτερισμούς κι αηδίες.
Ο λύκος όταν το άκουσε ασυναίσθητα έπιασε το πάνω μέρος του φούτερ του, από μέσα φορούσε μια μπλούζα με την κατάλληλη για την περίσταση στάμπα, το είχε βρει στο google: Ένα κοριτσάκι καθόταν στα πόδια της μαμάς της και τη ρωτούσε τι είναι νορμάλ. Εκείνη της απάντησε, μια ρύθμιση στο πλυντήριο αγάπη μου… Το είχε βρει πολύ αστείο…

Τέλοσπάντων ας αρχίσουμε. Το ίδιο πάτερν. Το ίδιο μοτίβο. Ή θα κάνω τον κακό και θα είμαι έντιμος με την παραγωγή ή θα κάνω του κεφαλιού μου και θα είμαι έντιμος με τον εαυτό μου. Πάντα τα ίδια. Πάντα; Μα δεν υπήρχε ούτε μία φορά που να μην του είχε συμβεί αυτό;

Κι όμως… ήταν μια φορά που είχε το περιθώριο να συστηθεί κατά βούληση. Να μην τον περάσουν για κακό και αιμοβόρο από την αρχή, βάσει ταυτότητας.
Η Μπλανς ήταν η μόνη που του είχε δώσει όλο το χώρο να της δείξει πόσο τρυφερός είναι. Ήταν πριν από 4 τουλάχιστον χρόνια, στις εξετάσεις για την πιστοποίηση τελειώνοντας τη δραματική σχολή, σε μια οντισιόν που μετά θα ανέβαινε ως κανονική παράσταση. Η Μπλανς ήταν πριν από κείνον. Του είχε κάνει εντύπωση πόσο ήρεμη ήταν, γαλήνια μέσα από τις φουντωτές μπούκλες της προβιάς της. Ήταν αρκετά σπιρτόζα αν και παράλληλα δεν είχε την τάση να κινηθεί στο χώρο. Δούλευε πολλά χρόνια για το χαρτζιλίκι της για μια διαφημιστική εταιρία κάνοντας διαφημίσεις για μάλλινα προϊόντα. «Ειδικότητα μου, το μαλλί» καταλαβαίνεις, είπε στο λύκο κι ελαφρώς κοκκίνισε. «Όμως θέλω να κάνω θέατρο, μπορώ να είμαι πολύ καλή και σε άλλους ρόλους»

Με αυτή και μόνο την ατάκα, τον είχε κερδίσει. Λες κι έριξε μια άγκυρα στην καρδιά του και έμεινε εκεί για πάντα.
Τελικά, το ρόλο πέρασαν τις εξετάσεις αλλά το ρόλο δεν τον πήρε η Μπλανς, ούτε ο λύκος, λες και ήταν για να βρεθούν και να γίνουν φίλοι.
Σε αυτό πάτησε κι εκείνος όταν της συστήθηκε: «Νομίζω πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο» της είπε κραδαίνοντας τον αγκώνα του για να τον πιάσει η Mπλανς αγκαζέ.
«…ίσως και να γίνονται για κάποιο λόγο, ίσως και για πολλούς, ή απλά αυτός ο κάποιος λόγος να λέγεται επιλογή» απάντησε εκείνη με μια ηρεμία στη φωνή της κοιτώντας σταθερά στο ίδιο σημείο με τα χέρια της ακούνητα, χαλαρά αφημένα στο τσαντάκι που είχε ακουμπισμένο στα πόδια της.

Ο λύκος παραξενεύτηκε. Η Μπλανς ήταν αρκετά φιλική αλλά κάτι δεν καταλάβαινε με τη συμπεριφορά της. «Θες να πιούμε μια ωραία ζεστή σοκολάτα; ξέρω ένα καφέ εδώ πιο κάτω…» της είπε περνώντας στην αντεπίθεση, αυτό το κορίτσι είχε κάτι ενδιαφέρον σκέφτηκε.

«Δεν είσαι πολύ σίγουρος» είπε η Μπλανς χαμογελώντας, «’βλέπω’ μια αμφιβολία στη φωνή σου» κι έσκασε σε ένα πονηρό, πνιχτό γελάκι, που πολύ χαριτωμένα έκρυψε με το χέρι της. «Αφορά την πρόσκληση, αυτή η αμφιβολία, το καφέ ή τη σοκολάτα;»

Ο λύκος εξεπλάγη… Τι στο καλό; Διάβασε τη σκέψη του; Όντως ο λύκος είχε μια αγωνία, σκεπτόμενος αν το καφέ αυτό που σύχναζαν ηθοποιοί και σκηνοθέτες και τύποι του συναφιού γενικά είχε ολοκληρώσει την ανακαίνιση και λειτουργούσε κανονικά. «Ναι, ναι» της είπε, «κάτι σκεπτόμουν, έλα πάμε»

Η Μπλανς σηκώθηκε και κινήθηκε με μικρά αλλά σταθερά βήματα προς το μέρος του… Έκανε μια σειρά από διερευνητικές κινήσεις, ντελικάτες όσο κι ακατανόητες στην αρχή, έπειτα όμως όλα μπήκαν στη θέση τους.

«Ξέρεις…» είπε έχοντας περάσει το χέρι της μέσα από το μπράτσο του, «έχω χάσει πάνω από 60% της φυσικής όρασης μου. Κάποτε χρειάστηκε να διαλέξω αν θα βλέπω μέσα από τους ήχους, τον αέρα, τα μικρά νοήματα που υποννοούνται και θα γίνω ηθοποιός ή θα έχω ένα 40% να μου θυμίζει πως δεν τα καταφέρνω όπως όλοι. Έτσι αποφάσισα να τα καταφέρω με τον δικό μου τρόπο. 
Ξέρεις όλα τα πρόβατα έχουν πολλή υπομονή… Απλά υπομονή χωρίς να ξέρεις πως να την αξιοποιήσεις είναι σα να θες να κεράσεις ένα κορίτσι σοκολάτα, χωρίς να ξέρεις αν είναι αλλεργική στο κακάο.»

«…εσύ όμως δεν είσαι» ρώτησε χαριτολογώντας ο λύκος κι έσκασαν οι δυο τους στα γέλια καθώς έβγαιναν στη κεντρική λεωφόρο.

Η ανάμνηση από κείνο το απόγευμα είχε ταξιδέψει το λύκο στο παρελθόν, σε μια στιγμή που του φάνηκε να ξαναζεί σε όλο το χρονικό της μεγαλείο αλλά τεχνικά είχε κρατήσει μόλις μερικά δευτερόλεπτα.

«Τι θα γίνει; να σου κρατήσω λόγια» είπε η γουρουνίτσα; «δεν έχω όλο το πρωί για σένα φίλε μου, κάνω διατροφή, σε ακριβώς 25 λεπτά πρέπει να φάω δυο μήλα και 8 ανάλατα αμύγδαλα. Θα παίξω σε μια ταινία και ο στόχος μου είναι πιάσω 22% λίπος…μπλα μπλα, μπλα…»

Ο λύκος ξαναχάθηκε στις σκέψεις του…
Οκ.
Όλες αυτές οι σκέψεις κάτι θέλουν να του πουν…

Ξαφνικά το βλέμμα του καρφώθηκε σε μια αφίσα από κείνες που ήταν άναρχα βαλμένες η μία πάνω στην άλλη. Διάφορα τσιτάτα, ισορροπούσαν ανάμεσα σε ξεκολλημένα χαρτιά.
«if the goal doesn’t work, change the plan not the goal…»

Αυτό είναι! Σκέφτηκε. Αν θέλουν να κάνω ντε και καλά τον κακό θα τον κάνω… αλλά με τον τρόπο μου!

 

Η γουρουνίτσα είχε πάρει θέση, κοιτούσε το ρολόι της γνέφοντας στο λύκο να κάνει γρήγορα. «Εσύ κράτα κανονικά το κείμενο. Εγώ θα αυτοσχεδιάσω. Εσύ θα λες κανονικά ότι βλέπεις στο χαρτί. Άστο πάνω μου εντάξει;» Η γουρουνίτσα έκανε μια αδιάφορη γκριμάτσα και κοίταξε το ρολόι της… Κορδώθηκε και γύρισε προς το σκηνοθέτη: « είμαστε έτοιμοι…» «Εσύ σταθερά το κείμενο, ξαναθύμισε ο λύκος»… ωωωω έλα σερ Λόρενς Ολίβιε, ξεκίνα κάποτε, του είπε μέσα από τα δόντια της.

Τοκ τοκ, έκανε ο Λύκος

  • Είμαι ο γλύκος και θέλω να βγεις έξω για λίγο…
    Η γουρουνίτσα γούρλωσε τα μάτια της κι έγνεψε στο λύκο, τι κάνω;Εκείνος κατευναστικά της θύμισε να μείνει πιστή στο κείμενο. Είχε μια ευκαιρία να αναπλαισιώσει κάθε εγκαστεστημένη πεποίθηση για τους λύκους, το καλό, το κακό, τα παραμύθια και την αντίληψη της πραγματικότητας.
  • Ποιος είναι;ρώτησε η γουρουνίτσα μέσα σε μια υπερβολή στην άρθρωσή της.
  • Φύγε, φύγε κακέ λύκε, διάβασε και γρήγορα σήκωσε το βλέμμα της να πάρει από το λύκο την επιβεβαίωση πως τα κάνει όλα σωστά, όπως συμφώνησαν.
  • Γουρουνάκι, είσαι σπίτι σου, μιλάς σε κάποιον που δεν ξέρεις προσωπικά, με διώχνεις από το δάσος στο οποίο ζούμε όλοι και ίσως να μην έχεις ακούσει καλά αυτό που σου είπα…
  • Φύγε, φύγε κακέ λύκε, επανέλαβε το γουρουνάκι.
  • Ξέρεις, γουρουνάκι, περνώντας από τη γειτονιά σου με τη φίλη μου την κοκκινοσκουφίτσα, σταθήκαμε για ένα τσάι, να εδώ απέναντι, κάτω από τη μουριά. Ξέρεις το δέντρο που κάποτε είχε παρέα μια άλλη μουριά που ο μεσαίος σου αδερφός έκοψε για να κάνει το δικό του σπίτι. Καθώς απολαμβάναμε τα μάφιν μπανάνας που μας είχε ψήσει η γιαγιά της για το δρόμο η φίλη μου η κοκκινοσκουφίτσα παρατήρησε κάποια πράγματα σχετικά με το σπίτι σου. Ίσως έχεις ακούσει πως σπουδάζει αρχιτέκτων.
  • Αν συνεχίσεις να με τρομάζεις, θα φωνάξω βοήθεια και θα έρθει ο αδερφός μου, ψέλλισε με φοβισμένη φωνή η γουρουνίτσα.
  • Γουρουνάκι, καταλαβαίνω πως ίσως περίμενες κάτι διαφορετικό και πως ίσως κάποιες φορές τα καινούργια πράγματα να είναι εξίσου πολύ τρομακτικά. Ίσως πιο τρομακτικά από αυτά που ήδη ξέρουμε και ως γνωστά μας φοβίζουν και ίσως πάλι καθώς ακούς τη φωνή μου και σκέφτεσαι τον αδερφό σου και να σε ενδιέφερε να μάθεις πως αν ήθελα να γκρεμίσω το σπίτι σου θα το είχα κάνει. Ή θα το είχα αφήσει να το κάνει ο τεράστιος ανεμιστήρας που έχει η γιαγιά της κοκκινοσκουφίτσας για τον καύσωνα. Και γι’ αυτό θέλω να βγεις για λίγο έξω. Διότι ίσως έχω καταλάβει σωστά για σένα σε σχέση με τα αδέρφια σου. Αφιέρωσες λίγο συγκριτικά χρόνο να χτίσεις το σπίτι του και περισσότερο χρόνο να απολαύσεις λεμονάδα και παγωτά στον κήπο. Γιαυτό και σκεφτήκαμε, πως θα σου άρεσε ίσως η ιδέα να απολαύσεις μάφιν μπανάνα μαζί μας.

Ο λύκος, είχε καταφέρει να προκαλέσει σιγή ιχθύος στην οντισιόν…
Με την άκρη του ματιού του έκλεψε ένα βλέμμα στην πλατεία, ο σκηνοθέτης και οι παρατρεχάμενοί του είχαν ακινητοποιηθεί. Μήτε ο καπνός σάλευε από το τασάκι.
Ωραία σκέφτηκε, εμπρός για το φινάλε.
Αυτοσχεδίασε, είπε στη γουρουνίτσα, σπάσε το πάτερν για το παραμύθι όπως έκανες και με τα κιλά σου, έλα, οι νέες σκέψεις κάνουν καύσεις…
Μπίνγκο! Καύσεις… Η λέξη που ξεκλείδωσε τη γουρουνίτσα.

  • …Κι αν με φας κακέ λύκε, ρώτησε
  • Ε, να με συμπαθάς αλλά δεν τρώω κρέας, άλλωστε προτιμώ τα μάφιν μπανάνας, αγαπώ τα γλυκά και… γουρουνάκι και άλλαξε το κακός σε παρακαλώ, σου είπα είμαι ο γλύκος, ο πιο γλυκός λύκος του κόσμου.
  • Είναι ωραία τα μάφιν μπανάνας;ρώτησε πάλι διστακτικά το γουρουνάκι.
  • Είναι καταπληκτικά.Αν έχεις παγωτό μπορούμε να οργανώσουμε ένα τέλειο πικ νικ, από κείνα που μόνο εσύ μπορείς να εκτιμήσεις. Έχεις να κερδίσεις μια ωραία συζήτηση που σε αφορά γουρουνάκι αν βγεις.
  • Εκτός από τα μάφιν μπανάνα;επανέλαβε η γουρουνίτσα με σκέρτσο και ύφος ντίβας τώρα που είχε μπει στο πετσί του ρόλου…
  • Εκτός φυσικάεπανέλαβε ο λύκος. Ξέρεις, η κοπέλα μου η Μπλανς, έχει μπαμπά μετεωρολόγο.
  • Ναι. Μετεωρολόγο,συνέχισε η γουρουνίτσα.
  • Λοιπόν, σύμφωνα με την επιστήμη αυτή, οι μετεωρολόγοι μπορούν να εκτιμήσουν τι καιρό θα κάνει, τις επόμενες μέρες.Αναμένεται κύμα κακοκαιρίας. Δυνατοί άνεμοι, που ίσως πολύ γρήγορα απογυμνώσουν το δικό σου σπίτι, βροχές, που ίσως τα ξύλα στο σπίτι του αδερφού σου να σαπίσουν και να πέσουν και πλημμύρες αφού θα κατέβουν ορμητικά νερά από το βουνό μιας και οι άνθρωποι έκαψαν τα δέντρα και έτσι θα πλημμυρίσει το σπίτι του αδερφού σου, που έχει μόνο τούβλα κι όχι κολώνες από μπετόν. Είναι πολύ σημαντικό για σένα να γνωρίζεις όλες αυτές τις πληροφορίες για να τους βοηθήσεις, εγκαίρως και να μην κινδυνέψει κανένας σας.
  • Κι αν μου λες ψέματα;είπε σκεπτικά η γουρουνίτσα.
  • Κάθομαι τόσην ώρα μπροστα από το παράθυρό σου, θα μπορούσες αν ήθελες να δεις κάποια πράγματα και να εμπιστευθείς τον εαυτό σου.

Η γουρουτίτσα έκανε πως κινείται και είπε, μμμ όντως είσαι γλυκούλης.
Να κι η κοκκινοσκουφίτσα.
Πίνει τσάι.
Τα μάφιν δε βλέπω όμως.
Και για να έχουμε καλό ρώτημα, εσύ γιατί να με βοηθήσεις με όλο αυτό;

  • Τα μάφιν είναι στο καλαθάκι.Βγες και θα στα εξηγήσω όλα.

Ο λύκος περίμενε.

Η γουρουνίτσα περίμενε κοιτώντας τον στα μάτια, μη γνωρίζοντας πως να αυτοσχεδιάσει από κει και πέρα και σαφώς είχε ξεχάσει τα αμύγδαλα και τα μήλα του διαιτολόγου. Οι σκέψεις κάνουν καύσεις, οι σκέψεις κάνουν καύσεις… κι αυτής το μυαλό καιγόταν κανονικά. Ανασκουμπώθηκε. Αυτός ο γυαλάκιας λύκος ήταν πολύ καλός.

Γύρισε προς την πλατεία.

Ο σκηνοθέτης κι η κομπανία του περίμεναν κι αυτοί.

  • Ο λύκος έκανε ένα βήμα μπροστά.«Φέρνεις το παγωτό υποθέτω ε;»
  • Ναι, είπε η γουρουνίτσα και ξεροκατάπιε…Καταραμένη δίαιτα σκέφτηκε. Οι σκέψεις κάνουν καύσεις. Βγαίνω!!!
  • «Λοιπόν, άκου…»είπε ο λύκος Είμαστε μια αντισυμβατική παρέα. Πάμε να φάμε και θα σου εξηγήσω, συνέχισε πιάνοντας τη γουρουνίτσα από τον ώμο…
    Τα αδέρφια σου θεωρούν πως είσαι λίγο τεμπέλης. Γιαυτό έκανες το πιο γρήγορο σπίτι κατασκευαστικά. Η κοκκινοσκουφίτσα μπορεί να σας βοηθήσει να κατασκευάσετε πιο γερά σπίτια κι οι 3 σας που θα είναι κοντά στις ανάγκες και την αισθητική σας.
  • Δεν είμαι τεμπέλης,είπε η γουρουνίτσα, απλώς μου αρέσει να απολαμβάνω τη ζωή μου.
  • Ακριβώςείπε ο λύκος. Κι εγώ είμαι ηθοποιός. Χορτοφάγος, γλύκας κι έχω πολύ καλούς φίλους.
    Μου αρέσει να διαβάζω και να μαθαίνω καινούργια πράγματα. Τώρα διαβάζω για τις νευροεπιστήμες…
    Από αυτήν την υπόθεση μπορούμε να κερδίσουμε όλοι. Γιαυτό το κάνω, γουρουνάκι.
    Όταν τα αδέρφια σου θα δουν με νέο τρόπο εσένα, ίσως αρχίσουν να εκπαιδεύονται και να δουν διαφορετικά και μένα όπως έκανε κι η κοκκινοσκουφίτσα κι η γιαγιά της.
    Αυτό θα κερδίσουμε.
  • …και τα μάφιν μπανάνας ε;Καταραμένη δίαιτα, μονολογούσε σκεπτόμενη η γουρουνίτσα.
  • χαχα, ναι και τα μάφιν.
  • Και πως θα το κάνουμε αυτό;

Φίλε μου, είπες τη μαγική λέξη. Πώς… είπε ο λύκος κι έκανε μια κίνηση σα να πιάνει το καλάθι με τα φανταστικά μάφιν μπανάνας και να τα προσφέρει.

Η γουρουνίτσα σχεδόν άρχισε να μεθά από τη φανταστική μυρωδιά των φανταστικών μάφιν. Οι σκέψεις κάνουν καύσεις, σκεφτόταν και η φαντασία μου κάνει παιχνίδια…
Ευχαριστώ είπε, κι έκανε πως πήρε το μάφιν..
Καταραμένη διαίτα.
Έφερε το χέρι στο στόμα της και έκανε πως το δαγκώνει..
Πλημμύρα σάλιου, την έκανε να καταπιεί μεγαλοπρεπώς…
Μμμμμμ νοστιμιά! Για πες γλύκε… πώς θα το κάνουμε αυτό.

Για καθέναν από μας, υπάρχει κάτι που μπορεί να είναι πολύ σημαντικό. Αν καταφέρουμε να βρούμε μια λέξη που να ξεκλειδώσει την προσοχή τους, τότε μπορούμε να καταφέρουμε αυτό που θέλουμε. Κατάλαβες;

Εμένα μου λες; σκέφτηκε η γουρουνίτσα… Ναι, ναι κατάλαβα.

Εσύ, επειδή ακριβώς αγαπάς τη διασκέδαση και την ξεκούραση προτίμησες να φτιάξεις ένα σπίτι πολύ γρήγορα για να έχεις χρόνο να απολαύσεις τον κήπο σου.
Και γιαυτό το λόγο, μπόρεσες να γνωρίσεις εμάς και να πάρεις αυτήν την πολύτιμη πληροφορία για την κακοκαιρία αλλά και να συστήσεις την κοκκινοσκουφίτσα στα αδέρφια σου για να…

στοοοοοοοοπ !
Ακούστηκε μια φωνή από το βάθος… Νεαρέ κατέβα κάτω. Οι υπόλοιποι 20 λεπτά διάλειμμα.

Ο λύκος πάγωσε.

Εντάξει, σκέφτηκε. Τι είχαμε τι χάσαμε… Το πολύ πολύ να μην πάρω το ρόλο.

Άκου, νεαρέ, δε θυμάμαι να συμφωνήσαμε ποτέ πως θα αυτοσχεδιάσεις και θα κάνεις κάτι άλλο.
Ήρθες για ακρόαση για τον αφηγητή, σου ζήτησα να κάνεις τον κακό λύκο στη σκηνή που τρομάζεις το γουρουνάκι και τρέχει από το σπίτι του. Τη στιγμή που όλα γκρεμίζονται…

Με όλο το σεβασμό κύριε σκηνοθέτα, αν το δείτε με μια ευρεία έννοια, αυτό ακριβώς έκανα.
Εκάνα την τρομακτική πλευρά μου, γκρεμίζοντας μια αράδα πάτερν για τους λύκους, τα γουρουνάκια και τις ταμπέλες.

….και τις δίαιτες σκέφτηκε η γουρουνίτσα, από την κουίντα.

 

Να στρώσεις τον πωπό σου να γράψεις έ

Είσαι νεαρός και καταλαβαίνω.

Στο έργο μου, αποφασίζω εγώ. Και με αυτά τα μεταμοντέρνα εγώ δε χαμπαριάζω.
Δεν κάνεις για το ρόλο.

να έργο και να έρθεις να με βρεις.

και τράβα κι ένα ξύρισμα…
Μούσια κι ιδέες…

Ο λύκος όμως είχε ήδη κερδίσει, τα πνευμόνια του είχαν γεμίσει δύναμη κι οξυγόνο.

Κάποιες φορές αν δε σε πνίξει ένα μεγάλο κύμα, σε μαθαίνει να χορεύεις, σκέφτηκε κι ίσιωσε τα γυαλιά στη μύτη του, φεύγοντας από το θεάτρο.

 

Μαριάννα Αντωνακάκη
Master NLP Practitioner & δημιουργος του nlplay®

αυτό το άλλο modeling, το εκτός πασαρέλας…

Γεγονός είναι πως έτσι γεννήθηκε το NLP, από το modeling. Κι ενώ δεν είναι παιδί ψηλής εστεμμένης καλλονής κατά πολλές έννοιες η διαδικασία αυτή που αγγλιστί καλείται «modeling» κι επί το ελληνικότερον θα το πούμε «αποτύπωση διακριτής συμεπριφοράς αποτελεσματικότητας», σηκώνει μεν ελεύθερη μετάφραση, ωστόσο όμως είναι αυτό που διακαώς μας κάνει να θέλουμε να είμαστε, να γίνουμε, να κάνουμε ενίοτε, κάτι πολύ wow που κάνει κάποιος άλλος και ίσως πάλι, αυτό το πολύ wow να έχει όνομα, αλλά για να γίνει πρέπει να έχουμε την ακριβή κυτταρική του ανάλυση, τον κώδικα του.

Modeling excellence, μεταφράστε το όπως σας ταιριάζει.

Άλλωστε κι η γλώσσα έχει τη μαγεία της γιατί μαζί με το παιχνίδι των λέξεων έρχεται κι εκείνο της ανάληψης ευθύνης για το νόημα τους…
Όμως αν κι εύκολα κάποιος μπορεί να πάρει φόρα όταν μιλά για λέξεις, έννοιες και νοήματα αυτό το κομμάτι των λεκτικών μοτίβων, αν και φιγουράρει ως το «Big L των Linguistics» και στέκει ως το 2ο γράμμα στο NLP, εμείς σήμερα θα σταθούμε στο Modeling. Κι ως ορίζει ο συνυρμός της λέξης, θα σταθούμε ευθυτενώς και παραδειγματικά.
Ο Dr. Richard Bandler είπε από την αρχή κιόλας της συνδιαμόρφωσης του συστήματος NLP, μαζί με τον Dr. John Grinder, πως στην ανθρώπινη συμπεριφορά δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Χμ.. καλό, συμφωνείτε φρονώ. Επίσης είπε πως το NLP εστιάζει στο πως λειτουργεί αυτή η συγκεκριμένη ανθρώπινη συμπεριφορά, ποιος είναι ο κώδικας, ο αλγόρυθμος που απαρτίζει αυτή τη διακριτή αποτελεσματικότητα, ποιο είναι το DNA της που την κάνει αυτό που είναι και την παραμετροποιεί με μοναδικό κυριολεκτικά τρόπο.
Κοινώς και εξόχως ευθέως, το σημερινό modeling αλά NLP είναι όμως αυτό το κάτι…που κάποιος κάνει πολύ, μα πάρα πολύ καλά.
από τη Μαριάννα Αντωνακάκη

Έχουμε και λέμε:
το NLP, είναι η επιστήμη του Νου…
Κι ο έχων νου, νοείτο…
Επιστήμη σημαίνει όλο το τεχνικό και ερευνητικό πρωτόκολλο που αφορά συλλήβδην σε όλες τις γνωστές ως σήμερα επιστήμες και ομοίως όλο το κομμάτι μελέτης, παρατήρησης και καταγραφής που αφορά σε έναν γαλαξία μερικώς κατακτημένο και αρκετά ακόμη ανοιχτό προς εξερεύνηση όπως είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Για τούτο το λόγο είναι η επιστήμη του Νου κι όχι μια κομπογιαννήτικη σειρά από αφηρημένες μαγγανείες που ίσως και να λειτουργούν ελκυστικά σε κάποιους που αρέσκονται σε πέπλα μυστηρίου παράλληλα συμπορεύονται ανεύθυνα και ουδόλως επιστημονικά. Το NLP, είναι ένα δυναμικής ταυτότητας σύστημα τεχνικών κι εργαλείων, αποτέλεσμα των πονημάτων της Νευροεπιστήμης στο συνδυασμό τους με την Νευροπλαστικότητα, τη δυνατότητα δηλαδή του ανθρώπινου εγκεφάλου να εξελίσσεται ες αεί…

bend it like Beckam
Από την ομώνυμη ταινία, όπου υμνούνται οι ευφυείς τρίπλες και τα σουτ του David Backam, ενός κατά τ’ άλλα αμφιλεγόμενου για την διανοητική του ευφυία icon του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι και αντιθέτως σούπερ αναγνωρισμένου sex symbol, μέχρι τον τεχνικό ρεαλισμό, η φράση: “
“κάντο όπως ο Beckam”, είναι ένα σλόγκαν που ερμηνεύει ακριβώς τι είναι η διαδικασία αποτύπωσης του κώδικα μιας διακριτής, συμπεριφορικής αποτελεσματικότητας αλά NLP…
Κάνε ακριβώς αυτό που κάνει, σκέψου ακριβώς όπως σκέπτεται, πάραξε το συναισθηματικό κοκτέιλ που φτιάχνει ο δικός του εσωτερικός κόσμος και νιώσε όπως εκείνος νιώθει όταν κάνει αυτό το…κάτι και θα έχεις αυτό το κάτι.
Ο ακριβής κώδικας για να παράγει τα καλύτερα αποτελέσματα, γρήγορα, με ασφάλεια και με ακρίβεια.
Σκεφτείτε πως παραλάβατε το σούπερ υπεργκάτζετ. Σκεφτείτε επίσης πως αυτός ο κάποιος που είναι βιρτουόζος με το πως να σας το σετάρει…λείπει μακριά. Σκεφτείτε τέλος πως αντί για manual οδηγιών εγκατάστασης σε ακαταλαβίστικα και κακοτυπωμένα ελληνικά, το ίδιο το υπεργάτζετ σας καλεί να το χρησιμοποιήσετε μέσα από οδηγίες εκφρασμένες στο στυλ σας, στη γλώσσα που καταλαβαίνετε, με ροή ερεθισμάτων, με βιωματικές διακυμάνσεις, με συνασθήματα, με βήμα βήμα παρεμφάσεις που είναι σα να μπαίνει αρμονικά στο ποιοι είστε και στο ποιοι γίνεστε καθώς το απολαμβάνετε. Σκεφτείτε να υπήρχε αυτό το owners manual πόσο πιο γκατζετάκηδες θα μπορούσατε να είστε; Ουπς, κι όμως υπάρχει. Το μυαλό μας είναι πάντα εκεί πάνω και ζυγίζει περίπου ενάμιση κιλό, ανεξάρτητα με το νούμερο στο τζην μας και μπορεί να κάνει τα πάντα αρκεί να καταλάβει το πώς γίνονται…

Its Excellency, the Human Brain
Μπορεί για να κάνει κάποιος modeling στο χώρο της Μόδας να διαθέτει προδιαγραφές, να είναι παραμετροποιημένα που λέμε και στο NLP, τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης βάσει context, βάσει της σχέσης περιέχοντος – περιεχομένου, όμως στην κανονική ζωή εκτός catwalk το ανθρώπινο μυαλό είναι ο πιο έμπειρος Modeler που όχι μόνο διαθέτει γκάμα απείρων χαρακτηριστικών αλλά είναι απόλυτα ικανό να τις παραμετροποιεί…
Ένας πολυμήχανος επαγγελματίας από τα γενοφάσκια του, ο ανθρώπινος εγκέφαλος, αντιγράφει, παραμετροποιεί, προσαρμόζει, εγγράφει κι αναπαράγει μέχρι τελειοποίησης τους μια σειρά από κινήσεις, ήχους, μικροεκφράσεις μέχρι να φτιάξει στο ακέραιο το μοντέλο συμπεριφοράς που επιθυμεί και το οποίο πριν τελειοποιήσει έχει σπάσει στα εξ’ων συνετέθη για το μελετήσει.
Μην τρέχετε σε παραδείγματα, ας πιάσουμε τα απλά. Αυτός είναι ο μηχανισμός που επικαλεστήκαμε όλοι για να μιλήσουμε, ναι ακόμη κι αν κάποιοι αντιγράψαμε λέξεις, ηχόχρωμα ακόμη και διάλεκτο από τους γονείς, αυτός είναι ο ίδιος μηχανισμός χάριν του οποίου περπατήσαμε και πάει λέγοντας…
Σας πρόλαβα.
Ναι κι ενώ κάποιοι τα κατάφεραν με την ομιλία, το περπάτημα και το τρέξιμο πώς και δεν τα κατάφεραν με την καριέρα, τα λεφτά ή τη μέση δαχτυλίδι;
Ο Dr. Robert Dilts, NLP developer και κεντρική φιγούρα στην επιστιμονική συνέχεια του NLP, στην πολυετή του μελέτη για την ανθρώπινη συμπεριφορά, δημιούργησε κι εξέλιξε τα λεγόμενα «Logical Levels». Σε αυτά τα λογικά επίπεδα, όπως αποτυπώνεται σε μετάφραση, το ποιος είναι ο κάθε άνθρωπος βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας. Στα πιο κάτω στρώματα της όμως, ξεκινώντας από το 1ο επίπεδο συναντάμε την επιρροή του περιβάλλοντος, το οποίο περιβάλλον σε 2ο επίπεδο ορίζει τις συμπεριφορές, οι οποίες συμπεριφορές σε 3ο επίπεδο ορίζουν τις δεξιότητες μας, οι οποίες σε 4ο επίπεδο ορίζουν το σύστημα πεποιθήσεων κι αξιών μας, το οποίο αυτό σύστημα ορίζει το ποιοι είμαστε στο πλαίσιο που καθορίζει αυτήν την συγκεκριμένη πυραμίδα. Αν για παράδειγμα, κάποιος έχει κάνει ακριβώς ότι ορίζει η συνταγή αποτύπωσης του κώδικα μιας διακριτής συμπεριφοράς ενός πολύ πετυχημένου επαγγελματικά προσώπου, στο πλαίσιο που ορίζει την πυραμίδα με τις οικονομικές απολαβές, αλλά στο επίπεδο που ορίζει το σύστημα αξιών υπάρχει σύγκρουση, γιατί αυτό που ορίζει ο ένας Α ο άλλος το ορίζει ως αντίθετο του Α…τότε η επιτυχία δεν έρχεται, βγαίνει Ζονγκ και μπορούμε να περάσουμε στο κουτί Β…

Γιατί «αν δίνεις φιλάκια στο αυγολέμονο δεν κόβει » κι άλλοι μύθοι της τηλεμαγειρικής…

Όπως στη μαγειρική, έτσι και στη ζωή των προτύπων, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.
Ουδείς λόγος πίπτει, πολλώ δε μάλλον ράβδος για το τι θέλει να κάνει, να είναι, να έχει ή να γευτεί καθείς. Οπότε ας συμφωνήσουμε πως διακριτή συμπεριφορά, ή διακτριτή αποτελεσματικότητα ορίζει ο καθένας αυτό που του αρέσει. Τελεία και παύλα.
Εκεί που μπαίνουν οι κανόνες είναι στην αποτύπωση του κώδικα, του αλγορύθμου, του dna αυτής της συμπεριφοράς. Devil is in the details…δαιμονίως διατυπωμένη και με ακρίβεια η φράση που θέλει να τονίσει τη σημασία που έχει η κάθε μικρολεπτομέρεια. Πριν σφυρίξετε αδιάφορα, αρκεί να θυμίσω πως πάνω κάτω τα δαχτυλικά μας αποτυπώματα είναι κοινά. Τόσο πάνω όμως και τόσο κάτω που αρκεί αυτή η μικροδιαφορά για να έχει ο καθένας από τα δις του ανθρώπινου πληθυσμού τα δικά του μοναδικά.
Αυτές οι μικρές, «διαβολικές» λεπτομέρειες στον κώδικα συμπεριφοράς χρήζουν αληθινά επιστημονικής ανάλυσης κι όχι ένα σύστημα ολίγον «αούα» όπως λέγεται σε άπταιστη αργκό. Το να διερευνήσεις μέσα από την εργαλειοθήκη των τεχνικών NLP για τη χαρτογράφηση όλα εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν την πνευματική, νοητική διαδικασία, που είναι μέρος του προγράμματος που τρέχει με ταχύτητες φωτός στο υποσυνείδητο και που ορίζει κι ορίζεται από αξίες και πεποιθήσεις καθώς και διαμορφώνει το αποκαλούμενο ecology balance, απέχει πολύ από γενικότητες και ευρείες συνταγές που μοιράζονται σε κύκλους -και άλλα γεωμετρικά σχήματα- αυτογνωσίας.
Αυτό το «κάντο όπως ο τάδε, σαν τον οποίον θες να γίνεις» είναι τόσο σαφές ως οδηγία και τόσο επιστημονική σαν τεχνική όσο το μπες στο διαστημόπλοιο και άντε στο φεγγάρι.
Ίσως κάποιοι έχουν την εμπειρία με τη συνταγή για ντολμαδάκια που τηρείται μεν κατά γράμμα αλλά το αυγολέμονο είναι σαν διαλυμμένη διαδήλωση… Τι κάνει η τηλεμαγείρισα που δεν κάνει η κυρία σπίτι της; Πόσο σημαντική είναι ψυχοσύνθεση και από τι αποτελείται; Πού εμπίπτει η νευροεπιστήμη και πώς ερμηνεύεται η αλλαγή στον τρόπο σκέψης και τα συναισθήματα για κάθε νέα σύναψη βάσει νευροπλαστικότητας; Και τι γίνεται αν αυτό που μπορεί κάποιος να πετύχει κι έχει στα χέρια του και των αλγόρυθμο επηρεάζει δυσμενώς το ecology του, δηλαδή το περιβάλλον όπου ζει και κινείται; Ερωτήματα που δεν απαντώνται στον τσελεμεντέ αλλά για τα οποία η επιστήμη του Νου, έχει επιστημονικές ευκαιρίες προς εφαρμογή, γιατί τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα από τα ντολμαδάκια αυγολέμονο…
Όλη αυτή η τεχνολογία της αλλαγής, από μία κατάσταση Α σε μια κατάσταση Β, που ξεκινά από μια σκέψη, μια επιθυμία, έναν στόχο συνειδητό ή μη κι ότι μεσολαβεί μέχρι την επιτυχή ζεύξη των δύο σημείων, είναι μια νοητική, σωματική, τεχνική και βιοχημική διαδικασία, που κάνουμε ή έχουμε κάνει πολλές φορές στη ζωή μας όλοι.
Όλοι; Μάλιστα. Υπεργενίκευση, αλλά όλοι μας το έχουμε κάνει τουλάχιστον κάποιες φορές.
Το NLP φέρνει σαν σε γραμμικό κατασκευστικό σχέδιο όλα τα βήματα, τις λεπτομέρειες του μηχανολογικού χώρου που λέγεται Νους, σαν σε τοπογραφικό σχέδιο του περιβάλλοντος που λέγεται ecology, όλες τις μικρολεπτομέρειες και τα φινιρίσματα, στήνει προοπτικά σχέδια με χρώμα και την υποκειμενικότητα του σχεδίου βάσει θέσης του παρατηρητή, χτίζει μακέτες για δοκιμές κι αλλαγές, παίρνει συνεντεύξεις από τον «πελάτη» για το πως νιώθει στο νέο του σπίτι, κάνει αλλαγές και διεγείρει τις αισθήσεις και το χημείο του σώματος με υλικά και χρώματα.
Όποιος έχει παιδιά αρκεί να σταθεί και να παρατηρήσει τους μεγαλοπρεπείς modelers πώς τα καταφέρνουν άριστα πραγματικά, εφαρμόζοντας συνεχώς το no failure only feedback.
Modeling, μπορούμε όλοι να κάνουμε. Εκτός από τα δηλωμένα μοντέλα μόδας. Που κι αυτά κάνουν catwalk, χωρίς να είναι γάτες…αν και κάποιες ίσως και να είναι με την ευρύτερη έννοια του όρου…
Μια αμφισημία, για επίγευση!

σκέψεις από την Kretsis

Το 2007 στο Harvard Medical School διενεργήθηκε μια μελέτη με εθελοντές μέσω της οποίας επιβεβαιώθηκε ότι ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει μια πραγματική από μια νοητική εμπειρία. Διαβάζοντας το σχετικό άρθρο που εξηγεί την έρευνα, δεν μπορούσα ν’ αντισταθώ από την παρακάτω σκέψη: Αν ο κόσμος ήξερε ότι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το μυαλό δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν κάτι το βιώνει πραγματικά ή απλώς το σκέφτεται, η ζωή όλων θα ήταν πολύ πιο ευτυχισμένη.

Θα φροντίζαμε, πρώτα απ’ όλα, να προσέχουμε πολύ τι το αφήνουμε να καταναλώσει κάθε μέρα. Θα προσέχαμε περισσότερο με τι καταπιανόμαστε και με ποιους συναναστρεφόμαστε, ποιους και τι ακούμε, ποιους και τι βλέπουμε, θα φροντίζαμε ώστε να έχουμε κάθε μέρα και μια μυρωδιά που μας γεμίζει με όμορφα συναισθήματα κι αναμνήσεις, πιθανώς να γευόμασταν πιο συχνά μια καινούρια γεύση από έναν άλλο τόπο που δεν έχουμε πάει ποτέ ή από έναν αγαπημένο «τόπο» που υπήρχε παλιά στη ζωή μας και τον νοσταλγούμε.

Και θα φροντίζαμε, επίσης, να ταΐζουμε το μυαλό μας καθημερινά με όνειρα. Θ’αφήναμε τη φαντασία μας ελεύθερη να καλπάσει και θα κάναμε όνειρα μεγάλα, πολύχρωμα και γεμάτα όμορφες μουσικές, όνειρα που ίσως κάπου στη διαδρομή αφήσαμε να μας παραπέσουν σε κάποια γωνιά, όνειρα που δεν επιτρέψαμε ποτέ στο μυαλό μας να κάνει. Θα διακόπταμε κάθε είδους λογοκρισία στη σκέψη μας και καθώς, όπως αποδεικνύει η επιστήμη, το μυαλό δεν μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από την πραγματικότητα και τις εμπειρίες που βιώνουμε εμείς από τις εμπειρίες που μας διηγείται κάποιος άλλος, θα ξέραμε ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να φανταστούμε όσο πιο έντονα γίνεται αυτό που θα θέλαμε να ζήσουμε, εφιστώντας την προσοχή μας και δίνοντας την απόλυτη συγκέντρωσή μας σ’ αυτό, και κάπως έτσι θα έχει καταγραφεί η εμπειρία αυτή ως πραγματική – ή μη πραγματική, δεν έχει εξάλλου διαφορά για το νου μας.

Καθ’ αυτό τον τρόπο, θα καταφέρναμε, επιπλέον, να κουβαλάμε μέσα μας λιγότερα «σκουπίδια» κι ακόμα κι αυτά που παραμένουν, θα φροντίζαμε ώστε να «ανακυκλωθούν» μετατρεπόμενα σε κάτι ωφέλιμο.
Κι η ζωή όλων θα γινόταν πιο ευτυχισμένη.

Αντιγόνη Κρέτση
PR exec & Master NLP Practitioner

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους

Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για το NLP αλλά δεν έχετε ρωτήσει ακόμα
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ρωτούσαμε κάποτε «γνωρίζετε το NLP;» Αυτή η ερώτηση έχει μετατοπιστεί. Τώρα ρωτάμε, «τι πραγματικά ξέρετε για το NLP;».

Κάποιοι ίσως να συμφωνούν πως είναι καλύτερα και πιο εύκολο να γεμίζεις δημιουργικά ένα άδειο γνωστικά πεδίο από το να χρειαστεί να διαλευκάνεις τη σωστή από τη λάθος πληροφορία.

Αναφορικά με την επιστημονική υπόσταση του συστήματος και σε σχέση μια σειρά ιμιτασιόν μεθόδους που ατυχώς μιμούνται το NLP, προτάσσοντας το ακρωνύμιο του χωρίς υπευθυνότητα, να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:

1ον
Λένε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος ότι είναι σαν ηλεκτρονικός υπολογιστής. Λάθος. Είναι κάτι παραπάνω. Όταν ανέπτυσσαν τα σύστημα NLP στο πανεπιστήμιο Santa Cruz, California, αναφορικά στη μελέτη μοτίβων διακριτής αποτελεσματικότητας της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ακριβώς δίπλα επιτελούταν μια άλλη επανάσταση, Silicon Valley. Χρησιμοποιήθηκαν έτσι οι υπολογιστές σαν τρόπος παραλληλισμού για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Οι νευροεπιστήμες πλέον και η υψηλή τεχνολογία μας ρίχνουν φως στα τότε δεδομένα.

2ον
Το σύστημα NLP στη βάση του είναι μια διαδικασία modeling τι κάνει κάποιος όταν λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο (behavior / actions), πώς σκέφτεται (mindset) και πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να αποτυπωθεί σε βήματα (strategy / algorythm) καθώς και πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να κωδικοποιηθεί σε τεχνική.

3ον
O Dr. Richard Bandler είπε πως το σύστημα NLP εστιάζει στο πως λειτουργεί κάτι, όχι αν είναι σωστό ή λάθος! Μια συμπεριφορά ενέχει έναν κώδικα διακριτής αποτελεσματικότητας. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια είναι τα δομικά υλικά που τη χτίζουν και την παραμετροποιούν…

4ον
Το σύστημα NLP είναι ένα δυναμικό σύστημα τεχνικών που συνδυάζεται με τις νευροεπιστήμες (neuroscience) και τα αποτελέσματα αναφορικά στη νευροπλαστικότητα (neuroplasticity) που μελετούν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και τις δυνατότητές του να εξελίσσεται.

5ον
Η nlpingreece® η οποία δραστηριοποιείται στην εξειδίκευση του συστήματος NLP, έχει συνάψει affiliations με το NLP University, Santa Cruz – California, και συνεργασίες με Πανεπιστημιακά ιδρύματα και επιστημονικούς φορείς διεθνώς, στο πλαίσιο της εξειδικευμένης εφαρμογής και εξέλιξής του -NLP 3rd Generation. Έχει πιστοποίηση σαν Κέντρο Δια Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ)

6ον
Από το 1998, στην nlpingreece® προωθούμε την Πανεπιστημιακών προδιαγραφών εκμάθηση του συστήματος NLP, την εξειδικευμένη εφαρμογή του στην προσωπική αποτελεσματικότητα, στην επαγγελματική διάκριση, σε καινοτόμα μοντέλα συμβουλευτικής και σύγχρονες προσεγγίσεις στην εκπαίδευση.

Κάθε πληροφορία που αφορά στο επιστημονικό προφίλ του συστήματος NLP, στην ιστορία, τις εφαρμογές & τα οφέλη του, τις αρχές και τις αξίες της nlpingreece®, τις εξειδικεύσεις του -NLP 3rd Generation-, τις Πιστοποιήσεις που παρέχουμε σε συνεργασία με το NLP University Santa Cruz California, τα εξειδικευμένα NLPlabs καθώς και ενδιαφέροντα άρθρα μπορείτε εύκολα να βρείτε στο καινούργιο μας

NLP εξειδικεύσεις

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους

Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για το NLP αλλά δεν έχετε ρωτήσει ακόμα…

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ρωτούσαμε κάποτε «γνωρίζετε το NLP;» Αυτή η ερώτηση έχει μετατοπιστεί. Τώρα ρωτάμε, «τι πραγματικά ξέρετε για το NLP;»
Κάποιοι ίσως να συμφωνούν πως είναι καλύτερα και πιο εύκολο να γεμίζεις δημιουργικά ένα άδειο γνωστικά πεδίο από το να χρειαστεί να διαλευκάνεις τη σωστή από τη λάθος πληροφορία.
Αναφορικά με την επιστημονική υπόσταση του συστήματος και σε σχέση μια σειρά ιμιτασιόν μεθόδους που ατυχώς μιμούνται το NLP, προτάσσοντας το ακρωνύμιο του χωρίς υπευθυνότητα, να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:
1ον
Λένε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος ότι είναι σαν ηλεκτρονικός υπολογιστής. Λάθος. Είναι κάτι παραπάνω. Όταν ανέπτυσσαν τα σύστημα NLP στο πανεπιστήμιο Santa Cruz, California, αναφορικά στη μελέτη μοτίβων διακριτής αποτελεσματικότητας της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ακριβώς δίπλα επιτελούταν μια άλλη επανάσταση, Silicon Valley. Χρησιμοποιήθηκαν έτσι οι υπολογιστές σαν τρόπος παραλληλισμού για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Οι νευροεπιστήμες πλέον και η υψηλή τεχνολογία μας ρίχνουν φως στα τότε δεδομένα.
2ον
Το σύστημα NLP στη βάση του είναι μια διαδικασία modeling τι κάνει κάποιος όταν λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο (behavior / actions), πώς σκέφτεται (mindset) και πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να αποτυπωθεί σε βήματα (strategy / algorythm) καθώς και πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να κωδικοποιηθεί σε τεχνική.
3ον
O Dr. Richard Bandler είπε πως το σύστημα NLP εστιάζει στο πως λειτουργεί κάτι, όχι αν είναι σωστό ή λάθος! Μια συμπεριφορά ενέχει έναν κώδικα διακριτής αποτελεσματικότητας. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια είναι τα δομικά υλικά που τη χτίζουν και την παραμετροποιούν…
4ον
Το σύστημα NLP είναι ένα δυναμικό σύστημα τεχνικών που συνδυάζεται με τις νευροεπιστήμες (neuroscience) και τα αποτελέσματα αναφορικά στη νευροπλαστικότητα (neuroplasticity) που μελετούν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και τις δυνατότητές του να εξελίσσεται.
5ον
Η nlpgreece® η οποία δραστηριοποιείται στην εξειδίκευση του συστήματος NLP, έχει συνάψει affiliations με το NLP University, Santa Cruz – California, και συνεργασίες με Πανεπιστημιακά ιδρύματα και επιστημονικούς φορείς διεθνώς, στο πλαίσιο της εξειδικευμένης εφαρμογής και εξέλιξής του -NLP 3rd Generation. Έχει πιστοποίηση σαν Κέντρο Δια Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ)
6ον
Από το 1998, στην nlpgreece® προωθούμε την Πανεπιστημιακών προδιαγραφών εκμάθηση του συστήματος NLP, την εξειδικευμένη εφαρμογή του στην προσωπική αποτελεσματικότητα, στην επαγγελματική διάκριση, σε καινοτόμα μοντέλα συμβουλευτικής και σύγχρονες προσεγγίσεις στην εκπαίδευση.
7ον
Κάθε πληροφορία που αφορά στο επιστημονικό προφίλ του συστήματος NLP, στην ιστορία, τις εφαρμογές & τα οφέλη του, τις αρχές και τις αξίες της nlpgreece®, τις εξειδικεύσεις του -NLP 3rd Generation-, τις Πιστοποιήσεις που παρέχουμε σε συνεργασία με το NLP University Santa Cruz California, τα εξειδικευμένα NLPlabs καθώς και ενδιαφέροντα άρθρα μπορείτε εύκολα να βρείτε στο καινούργιο μας

Το μέσον είναι η διαπαιδαγώγηση του μηνύματος

Αν και ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι η δημιουργία ενσυνείδητων πολιτών, η προετοιμασία εφήβων για την εισαγωγή τους στα πανεπιστήμια μονοπωλεί το ενδιαφέρον γονιών και εφήβων, και δυστυχώς απομακρύνεται από την ουσία του να μεγαλώνουμε ολοκληρωμένα και γεμάτα δίψα για τη ζωή παιδιά. Ένας απλός παρατηρητής μπορεί να διαπιστώσει με ευκολία ότι έχει χαθεί το νόημα της εκπαίδευσης από τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να παρακολουθεί τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τη θέση της δημιουργικότητας, της ευελιξίας, της χαράς, της αυτενέργειας, της μετουσίωσης των γνωστικών αγαθών σε εργαλεία αναζήτησης δεδομένων έξω στην κοινωνία, την έχει λάβει η στείρα απομνημόνευση δεδομένων, η τυποποίηση της γνώσης, η εξοντωτική εξεταστική διαδικασία, το συσσωρευμένο άγχος και η συναισθηματική εξάντληση.

Η στοχοθεσία της εκπαίδευσης πρέπει να επαναπροσδιοριστεί, διότι η εποχή που ζούμε είναι μεταβατική, προοιωνίζοντας αλλαγές συγκλονιστικές και θεμελιώδεις. Ο κόσμος δεν είναι αυτός που ήταν και οι απαιτήσεις είναι πλέον αξιακού προσανατολισμού. Στα επόμενα χρόνια οι αλλαγές που βιώνουμε σήμερα στην πολιτική, την οικονομία, την τεχνολογία και το κλίμα θα γίνουν πιο οξείες. Και αναρωτιέται κανείς τι δεξιότητες χρειάζονται για να μπορέσει κάποιος να διαχειριστεί τις αλλαγές και να τις λειάνει μέσω της εξεύρεσης λύσεων.

Είναι χρέος μας να βοηθούμε τα παιδιά να ανακαλύπτουν οτι πολλά ήδη ταλέντα είναι μέσα τους και να τους δίνουμε τα κατάλληλα εργαλεία για να τα ανασύρουν στην επιφάνεια και να είναι αποτελεσματικά σε ό, τι κάνουν. Σε μια εποχή που όλα φαίνονται να αλλάζουν ραγδαία , η εκπαίδευση είναι το μέσο για να ελιχθούμε και να προσαρμόσουμε τις έξωθεν αλλαγές, χτίζοντας μια ατόφια και ακέραιη προσωπικότητα. Οι νέοι έχουν την προδιάθεση για ελιγμούς και προσαρμογή λόγω της φύσης τους. Ωστόσο, οι σύγχρονες παρωχημένες εκπαιδευτικές τακτικές τους εγκλωβίζουν και περιορίζουν την φαντασία και την δημιουργικότητα τους. Είναι καιρός να αλλάξουμε τον τρόπο που τα παιδιά μαθαίνουν, δείχνοντας τους πως να μαθαίνουν, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές τους δυνάμεις, τραβώντας έξω την φαντασία και τις ιδέες τους και ενθαρρύνοντας τα να τις εφαρμόζουν στην πραγματικότητα τους.

Με αφορμή τα παραπάνω κατέγραψα όλα όσα μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά να εφαρμόσουν για να γίνουν αποτελεσματικά, πρωτίστως για τη ζωή τους, και δευτερευόντως για την παρουσία τους μέσα στη σχολική κοινότητα.

Η χρήση δεύτερου πληθυντικού στις προτάσεις μου εξυπηρετεί την αμεσότητα του μηνύματος και αφορά τον καθένα μας προσωπικά και τον ίδιο τον έφηβο ως βασικό πρωταγωνιστή και αποδέκτη.
Πρώτον : Αξιοποιείστε τον χρόνο σας εποικοδομητικά και αυτό σημαίνει πως εστιάζετε σε όσα έχετε καταφέρει μέχρι στιγμής και όχι σε όσα δεν έχετε ακόμη πετύχει. Η απογοήτευση, η ματαίωση, η συναισθηματική έξαρση με δόσεις αυτολύπησης είναι συναισθήματα που σας κρατούν πίσω και δεν σας μαθαίνουν τι άλλο μπορείτε να κάνετε και δεν το κάνατε. Με άλλα λόγια, ο χρόνος είναι χρήμα και ό,τι δήποτε δεν πήγε όπως εσείς επιθυμούσατε κατά τη διάρκεια ενός τεστ ή μιας προφορικής παρουσίασης των εργασιών σας, είναι το έναυσμα για την επανατροφοδότηση σας και φυσικά την βελτίωση σας.
Δεύτερον : Να μάθετε να υπερασπίζεστε τον εαυτό σας και να βάζετε όρια σε αυτά που ρεαλιστικά μπορείτε να κάνετε κατά τη διάρκεια της ημέρας ή όταν έχετε βάλει έναν μακροπρόθεσμο στόχο. Είναι σημαντικό να μάθετε να βάζετε στόχους μετρήσιμους, ρεαλιστικούς, συγκεκριμένους και να ακολουθείτε βήμα βήμα την διαδρομή για την υλοποίηση τους. Αυτή η διαδικασία προϋποθέτει συναισθηματικές δεξιότητες, όπως η αυτορρύθμιση και ο αυτοέλεγχος. Λέγοντας αυτορρύθμιση, εννοούμε την διαχείριση των συναισθημάτων με τέτοιο τρόπο, ώστε να διευκολύνουν αντί να παρεμβαίνουν και να εμποδίζουν την εκάστοτε αποστολή σας. Αυτοέλεγχος από την άλλη σημαίνει να ξέρουμε να βάζουμε προτεραιότητες ανάλογα με το στόχο μας και να τις υπερασπιζόμαστε κόντρα σε ο,τιδήποτε αποσπά την προσοχή και την εστίαση μας.
Τρίτον : Η πορεία προς τη γνώση είναι από τη φύση της επιρρεπής στην αλλαγή και η ικανότητα σας να προσαρμόζεστε, επιδιώκοντας τις αλλαγές είναι το εισιτήριο για την εξέλιξη σας. Σύμφωνα με την Amy Morin, αμερικανίδα ψυχίατρο, κάθε αλλαγή στη ζωή μας περιλαμβάνει πέντε στάδια: τον προβληματισμό πριν από τη λήψη μιας μεγάλης απόφασης, το να οραματιστούμε την προετοιμασία μας , την υλοποίηση της και τη συντήρηση της στο επιθυμητό σημείο. Το κρίσιμο σημείο είναι το πέρασμα από το ένα στάδιο στο άλλο και το να αποφεύγουμε τις αλλαγές, μας εμποδίζει να αναπτυχθούμε, να δυναμώσουμε ως χαρακτήρες. Αυτό το κρίσιμο σημείο της μετάβασης είναι και το συναρπαστικότερο όλων των άλλων σημείων της διαδρομής σας. Το λανθάνον εφόδιο που χρειάζεται να εκδηλώσετε για να πάτε παρακάτω είναι ο έρωτας.
Τέταρτον : Ο Κορνήλιος Καστοριάδης είχε γράψει ότι η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση. Αυτό σημαίνει ότι όταν αγαπάτε αυτό που κάνετε και παθιάζεστε με την υλοποίηση του, τότε το τροφοδοτείτε και το μεγεθύνετε δυναμώνοντας τον εαυτό σας και αναδεικνύοντας τις δεξιότητες σας. Επομένως, είναι σημαντικό σε αυτή τη διαδρομή να μάθετε να ανακαλύπτετε τα ταλέντα σας και να τα ποτίζετε καθημερινά με το νέκταρ του έρωτα.
Πέμπτον : Δεν υπάρχει αποτυχία, παρά μόνο επαναπληροφόρηση. Είναι σημαντικό να καταγράφετε το τι πήγε λάθος, τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει καλύτερα και πως θα το κάνετε διαφορετικά την επόμενη φορά. Εδώ χρειάζεται να αξιοποιήσετε την λογική της γάτας, η οποία είναι παρατηρητική και προχωρά τόσο όσο αισθάνεται ότι είναι ασφαλής και άνετη στην πληροφορία που προσλαμβάνει από το περιβάλλον της. Ο Πλάτων έλεγε ότι ακόμα και οι τοίχοι της πόλης εκπαιδεύουν τους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι μαθαίνετε να αξιοποιείτε όλες σας τις αισθήσεις, γίνεστε παρατηρητικοί στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος σας και προσαρμόζετε την συμπεριφορά σας αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεων σας.

Σαλαβούρα Κατερίνα

κοτοπουλο στο φουρνο

τα ρήματα σε –ίζω και άλλες μη γραμματικές εξαιρέσεις

Στη γραμματική τα πράγματα ίσως και να είναι κάπως πιο απλά… Ο κανόνας λέει πως τα ρήματα σε –ίζω γράφονται με γιώτα, εξαιρουμένων κάποιων φυσικά.

Αποφασίζω… αξίζω… κι αρχίζω κάπου εδώ και να ξεκαθαρίζω.

Το σύστημα NLP, είναι 40 ετών και στην Ελλάδα αρχίζει να γίνεται της μόδας μια σειρά από NLPίζοντα εγχειρήματα, που είναι κάτι από νλπ, αλλά όχι nlp ακριβώς, κάτι από zen αλλά όχι αρκετά ανεκτικό ως zen, κάτι από αυτογνωσία αλλά με ολίγο και κατά βούληση Σωκράτη, κάτι από έρευνα αλλά όχι αρκετά βιωματική για να βγει από τους όποιους ελεγκτικούς κανόνες, κάτι από ομαδική και διαδραστική φιλοσοφία αλλά με κατευθυνόμενα τα στοιχεία της κλίκας, κάτι από διαγραφή των μη επιθυμητών ετικετών αλλά με εγγραφή νέων εξίσου μη επιθυμητών εγγραφών.

Πολύ καλά.

Αν θεωρήσω πως θα κάνω κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο, αλλά χωρίς κοτόπουλο, με κάτι άλλο αμυλώδες και εκτός φούρνου, έχω ίσως πάντα την επιλογή να το ονομάσω κοτόπουλο με πατάτες, ακόμη και να δοκιμάσω να πείσω εαυτόν και άλλους ότι έτσι είναι, ωστόσο η αέναη διαδικασία του εγκεφάλου μας να ορίζει μέσω νευροπλαστικότητας νέες νευρικές απολήξεις για κάθε νέα εμπειρία – συμπεριλαμβανομένων και των γαστρονομικών – δημιουργώντας έτσι 10 τρισεκατομμύρια συνάψεις στο νευροδιδίκτυο μας, έχει κάνει μια νέα πλουραλιστική εγγραφή σε αυτό που ως τότε ονόμαζε κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο.

Μπορεί να είναι σαν την επιφάνεια εργασίας στον υπολογιστή μας, κοτόπουλο με πατάτες1, κοτόπουλο με πατάτες2 και πάει λέγοντας … ωστόσο η διάκριση για το νευρικό σύστημα, για τον Νου μας είναι ξεκάθαρη.

Το υποσυνείδητο, έπειτα αρριβάρει πανέτοιμο και θα αναλάβει τη λάτζα, να θέτει πυκνά – συχνά ερωτήματα για τους λόγους εκείνους που κάποιος αποφασίζει να μην αλλάξει τις ταμπέλες σε έναν νέο χάρτη, να κρατήσει τους δρόμους ίσως με το ίδιο όνομα, αλλά σε καμία περίπτωση ο χάρτης δεν είναι ίδιος. Μπορεί ίσως να μείνει ένας ανοιχτός διάλογος ανάμεσα σε συνειδητό κι υποσυνείδητο, εσωτερικός, ίσως πάλι και σε αντίφαση με τον εξωτερικό και μεγαλόφωνο, δημιουργώντας αυτό το ασυμβίβαστο ανάμεσα στο τι λέει κάποιος λεκτικά και τι λέει το υπόλοιπο μη λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας του.

Αυτό το ασυμβίβαστο είναι εντόνως πιο τιμωριτικό ενιότε κι από το υπουργικό ασυμβίβαστο. Πικρό το αστείο…

Ίσως – μιας κι ισορροπούμε μεταξύ γεύσης, επίγευσης και νευροεπιστήμης – να θέσω εδώ το ερώτημα του πόση ώρα θα χρειαστεί να σκεφτεί κάποιος τη διαφορά ανάμεσα σε κάτι που είναι επιστημονικό και θέλει αντίστοιχο επιστημονικό background και σε κάτι που είναι κομπογιαννήτικο και θέλει αντίστοιχη αυθεντία στον κομπογιαννητισμό…
Για τη γαστρονομία ουδείς λόγος. Άλλωστε περί ορέξεως έχει φροντίσει η παροιμία…
Για το μανιπουλάρισμα; Για την υφέρπουσα καθοδήγηση; Για το ότι κάποιος χρησμιμοποιεί μια ξένη, μη δική του υπογραφή πλαστογραφώντας μια μέθοδο κάπως σαν nlp αλλά όχι nlp; Για τη φήμη που μπορεί να δημιουργήσει μια συνθήκη και χρεώνεται σε μια άλλη;

Aρχίζω να αθροίζω κάπου εδώ…
Να αποφύζω να σας πρήζω…
Τον κανόνα των ρημάτων να θυμίζω και σαφώς τα όρια να ορίζω…

Μαντινάδα κι επανάληψη γραμματικής σε ένα.
Έχουμε και λέμε, διότι ήδη έχετε περάσει στη διαδικασία των συνειρμών : το NLP είναι ένα σύνολο τεχνικών και μια μεθοδολογία που μας βοηθάει να αποκτήσουμε πληρέστερη πρόσβαση στο μυαλό μας, να δούμε πώς ακριβώς σκεφτόμαστε, να συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς γίνεται μέσα μας και ακόμη να εντοπίσουμε πώς σκέφτονται και λειτουργούν οι άλλοι. Βασίστηκε στη διαδικασία του modeling, της αποτύπωσης δηλαδή προτύπων αριστείας, στο πώς κάποιος κάνει κάτι τέλεια, τεχνικά, ιδιοσυγκρασιακά, διανοητικά, στην αποκωδικοποίηση αυτού και στην δομή αυτού του κώδικα σε άπειρα μικρά βήματα. Γεννήθηκε τη δεκαετία του ‘70 στην Καλιφόρνια, από τον Dr. Richard Bandler και τον Dr. John Grinder, διδακτορικός φοιτητής ο 1ος στα μαθηματικά κι ο 2ος στη γλωσσολογία, στο NLP University που ήταν τότε γνωστό κι ως το “university for the unconventional minds” (πανεπιστήμιο για μη συμβατικά μυαλά).
Όπως λέει αντίστοιχα κάτι για τον άνθρωπο, το που και πώς γεννήθηκε, πού και πώς μεγάλωσε, πού και πώς εξελίχθηκε…

Η επιστημοσύνη, φρονώ, πως είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό γονίδιο του αυθεντικού συστήματος ΝLP.

Ναι, έτσι ακριβώς. Και το αμέσως επόμενο σε σημαντικότητα είναι μια σειρά από τις βασικές αρχές κι αξίες του NLP. Αυτές που γράφθηκαν στην απαρχή του. Με πολύ σεβασμό και μετά από πολλή, μα πάρα πολλή έρευνα. Ο Bandler και ο Grinder μιλούν για «σεβασμό στο μοντέλο του κόσμου του άλλου», μιλούν για «no failure only feedback» μιλούν για αξίες και αξιώματα που προάγουν το σεβασμό στον άνθρωπο και στο σύστημα που έχει, μιλούν για αποτυπώσεις μεθόδων όπως εκείνες του μυθικού ψυχιάτρου Milton Erickson ή της Virginia Satir, μιλούν για βελτιστοποίηση των συνηθειών μας και όχι για συντήρηση ή επικάλυψη αυτών με φειδώ και σκοπιμότητα.

Η λαϊκή ρήση μιλάει για την αρετή και την τόλμη της ελευθερίας.

Ο σεβασμός στο μοντέλο του κόσμου του κάθε ατόμου με το οποίο καλείται να συνεργαστεί κάποιος πιστοποιημένος σε επιστημονικό πλαίσιο nlp coach – πολλώ δε μάλλον trainer – όχι για τον βοηθήσει αυτόν τον κάποιον άλλον και να βάλει τα χέρια του μέσα στο πληκτρολόγιο του νου του, του ανώτερου ηλεκτρονικού υπολογιστή σε αυτόν τον κόσμο, προάγεται μέσα από την ελευθερία που προσδίδει η επιστημονική γνώση κι η συμπόρευση με τις αρχές του NLP κι όχι από το σύνδρομο του σωτήρα.

Στην ουσία αυτό πιστοποιεί το πανεπιστήμιο. Αυτό πιστοποιούν κι οι μετρημένοι στα δάχτυλα παγκοσμιώς εξουσιοδοτημένοι trainers να φέρουν την υπογραφή του πανεπιστημίου και να διαπιστεύουν ειδικούς.

Θέλει γνώση, χιλιόμετρα και κοινό ηθικό κώδικα για να δείχνεις σε κάποιον πως να μάθει να ψαρεύει για να είναι ανεξάρτητος και να μην πεινάσει.
Θέλει κι ένα άλλο moral-amoral για να τον ταΐζεις ψάρι μαζί με το δόλωμα.

Το nlp από μόνο του δεν είναι κάτι.

Όπως ένα μαχαίρι παίρνει την πρόθεση του φέροντος και δημιουργεί συμπεριφορές.
Με ένα μαχαίρι μπορείς να κόψεις τα δεσμά κάποιου, με το ίδιο μαχαίρι να του πάρεις τη ζωή.
Κι αυτό οι χαρισματικοί Bandler και Grinder συμπεριέλαβαν στις αρχές του nlp, μιλώντας για το «κάθε συμπεριφορά υπηρετείται από μια συμβατή προς αυτή πρόθεση…»
Τροφή για σκέψη κι αυτό.

Μιλώντας για modeling -και ίσως κάποιοι να κάνατε αρχικά συνειρμούς μόδας και πασαρέλας – αντί για αποτύπωση προτύπων αριστείας, να χρησιμοποιήσω μια κουβέντα της Coco Chanel: «αν είσαι αυθεντικός, προετοιμάσου να σε αντιγράψουν. Μην ανεχθείς όμως τα κακέκτυπα».

Και ήρθαμε στο ζουμί…

Δανείζω τον όρο NLP σε κάτι που δεν είναι NLP;
Ρήματα σε –ίζω γράφονται με γιώτα μεν, υπάρχουν εξαιρέσεις δε.
Προσωπικά επιλέγω να μη στρέψω το φακό μου στο αν ένα σύστημα είναι καλό ή κακό. Δεν είναι καν λέξεις που έχω στο λεκτικό μου.
Είναι ίσως πιο δόκιμο το ερώτημα αν είναι ένα σύστημα λειτουργικό κι αποτελεσματικό; Αν μου κάνει; αν αξίζει τα χρήματά του ή όχι. Αν έχω πετύχει αυτά που συμφώνησα με τον εαυτό μου και τον εκπαιδευτή μου; Αν τελικά υπάρχει «no failure only feedback» ή αν έχω εκπαιδευτεί σε μια πρακτική που αλλάζω το όνομα και αναφέρομαι σε ένα άλλο αποτέλεσμα, όπως το κοτόπουλο με τις πατάτες…

Αν κάποιος χρησιμοποιεί χειραγώγηση με άλλο ηθικό κώδικα και εργαλεία NLP χωρίς να με διδάσκει το σύστημα αλλά κάνοντας σαλάτα το δικά μου οικοσύστημα και της ζωής μου.
Είναι η ιστορία με το μαχαίρι… Κι εν τέλει αν χαρακτηρίζω ένα σύστημα που έχει καταχραστεί ένα όνομα, χωρίς κανένα επιστημονικό υπόβαθρο, χωρίς να συμπορεύεται με κάποιον επιστημονικό φορέα, χωρίς αδειοδότηση, έλεγχο ή πιστοποίηση και προς την έξοδο συνειδητοποιώ πως δεν ξέρω αν φταίω εγώ, το σύστημα, το όνομα ή ο εκπαιδευτής μου.

Δωρεάν τυρί πιθανόν να προσφέρεται μόνο στις ποντικοπαγίδες…

Οι κυρίες είναι προσεκτικές αν αγοράζουν online μια τσάντα ή ένα ζευγάρι παπούτσια για το αν είναι το αυθεντικό brand ή μια γοητευτική μαϊμού σε τιμή ευκαιρίας. Οι κύριοι εκτιμούν ένα αυθεντικό ανταλλακτικό για το αυτοκίνητό τους, σε σχέση με ένα φθηνό ιμιτασιόν που παίζει κορώνα γράμματα τη ζωή του κινητήρα αν όχι και των επιβαινόντων.
Προσέχουμε ποιον γιατρό θα επιλέξουμε.
Αγοράζουμε προϊόντα που εμπιστευόμαστε.

Τι έχει όλη αυτή η στρατηγική σκέψη για τα παραπάνω που δεν έχει η επιλογή εκείνου στον οποίο αναθέτουμε το σέρβις ή την προπόνηση του μυαλού και της ψυχής μας;
Πόση ταμπέλα θέλει η κατάργηση των ταμπελών στο μυαλό και στις συμπεριφορές μας; Κι αν τελικά η ιστορία δεν παίζεται για τη μαρκίζα μήπως ίσως παίζεται για την ευθύνη;
Πριν ίσως βάλετε το δίπολο καλό και κακό, αναρωτηθείτε είναι λειτουργικό, είναι αυτό για το οποίο το αγόρασα;

Καμία σκασίλα για τη ρεκλάμα. Στην ελεύθερη αγορά, για κάθε ράφι υπάρχει ένα προϊόν και για κάθε προϊόν το κατάλληλο κοινό.
Δεν είναι λόγος ίσως για το καλό και το κακό…
άλλωστε το καλό και κακό απέχουν μόνο ένα γράμμα, όπως ίσως άλλωστε απέχει το δάκρυ από ένα γέλιο σε ένα κλάμα…
Γιατί και το δακρύζω γράφεται ύψιλον, αντί για γιώτα.
Και μια από τις βασικές αρχές για να είναι κάποιος ανεξάρτητος στην πορεία της αυτοεξέλιξης είναι το χιούμορ, το ίδιο το reframe των συναισθημάτων με μάθημα μαθημένο όμως, όχι σκουπισμένο κάτω από το χαλάκι. Είναι παλιό κι αγαπημένου χούι το μάρκετινγκ και πάλι στέκομαι και θαυμάζω τη φιλοσοφία των διαφημιστικών σλόγκαν, με πόσο nlp φλερτάρουν το υποσυνείδητο. Αφού το nlp ως σύστημα ανακαλύφθηκε το ‘70 διότι ο πυρήνας του «είναι» του έχει ίδια ηλικία με την ανθρωπότητα … όλοι κάνουμε κι όλοι δεν ξέρουμε κάποιες φορές ότι κάνουμε nlp με τη σκέψη, τις λέξεις και τη συμπεριφορά μας.
Γιαυτό, για να πω και το σλογκανάκι του επιλόγου:
«σκέψου πριν αγοράσεις»

Μαριάννα Αντωνακάκη
NLP Master & New Code Practitioner
Δημιουργός του NLPlay®

«Πάρτο Αλλιώς®»

Υπάρχουν στιγμές που η ανθρώπινη συμπεριφορά δημιουργεί ερωτηματικά και προβλήματα. Νοιώθουμε ότι αγωνιζόμαστε, βάζουμε στόχους, παίρνουμε αποφάσεις, διαβάζουμε, παρακολουθούμε και μαθαίνουμε πράγματα στην ιδέα ότι θα μας βοηθήσουν, δοκιμάζουμε να αλλάξουμε, έχοντας την καλύτερη διάθεση και όμως έρχονται στιγμές που συνειδητοποιούμε ότι σταματήσαμε απότομα, μείναμε πίσω, τα μισοτελειώσαμε ή ότι παραιτηθήκαμε από αυτά που ξεκινήσαμε.

Γιατί συμβαίνει όμως αυτό; Τι χρειάζεται να γνωρίζουμε παραπάνω για να μπορούμε να απεμπλακούμε και να ορίσουμε τη ζωή μας και τους στόχους μας όπως πραγματικά θέλουμε και σκεφτόμαστε;

«Ζούμε σε μια κοινωνία όπου στηρίζουμε την επιτυχία, και την ευτυχία στην εκπλήρωση των επιθυμιών και του τελικού αποτελέσματος στη ρήση «Όταν καταφέρω Α θα είμαι Β».…»

Διαβάστε από Σεπτέμβριο πρωτογενή αποσπάσματα και tips από το νέο βιβλίο που ετοιμάζει η Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου

«Πάρτο Αλλιώς®»

«Πάρτο Αλλιώς®»

Όταν αδειάζουν οι μπαταρίες της ψυχής

Κάθομαι στο γραφείο μου, μπροστά από τον υπολογιστή και το μόνο που κάνω τα τελευταία δέκα λεπτά είναι να παίζω πασιέντζα. Δεν έχω όρεξη για τίποτα. Ή μάλλον, πιο συγκεκριμένα, δεν θέλω να σκεφτώ τίποτα. Απλώς, θέλω να αδειάσει το μυαλό μου. Ο γιος μου από χθες κρατάει μία αρνητική και θυμωμένη στάση όταν του αρνήθηκα κάτι που το θεώρησα ότι δεν ήταν – ακόμα -κατάλληλο για την ηλικία του. Κάποια πράγματα που περιμένω να γίνουν, καθυστερούν. Ένα άλλο που ήθελα πολύ να κάνω, ακυρώθηκε. Και εν τω μεταξύ τρέχουν όλα αυτά που τρέχουν και για τον περισσότερο από μας κόσμο που ζούμε εδώ. Ευτυχώς που έχουμε την υγεία μας, σκέφτομαι και μετά μου έρχεται αυτό που διάβασα σ’ έναν «τοίχο» ότι και «τύχη θέλουμε γιατί αυτοί στον Τιτανικό κ υγεία κ χρήμα είχαν…τύχη δεν είχαν». Αυτή την εποχή, όμως, λείπει και το χρήμα…

Είναι περίεργο το συναίσθημα που νιώθω. Ένα μείγμα λύπης, υπερευαισθησίας σε μερικά πράγματα, απάθειας σε άλλα και πεσμένης ψυχολογικής διάθεσης. Ανοίγω το ραδιόφωνο, η μουσική για μένα πάντα ήταν ένα αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου. Παίζει το “Music Matters” των Faithless. Ούτε παραγγελιά να ήταν και χαμογέλασα. Καλό σημάδι.

Τα συναισθήματα μας βοηθούν να προσαρμοζόμαστε στις διάφορες καταστάσεις, προκλήσεις και ευκαιρίες. Ο θυμός μας ενεργοποιεί να ξεπεράσουμε εμπόδια, ο φόβος μας προειδοποιεί για μία απειλή, η θλίψη σχετίζεται με απώλεια. Αυτά τα συναισθήματα μας δίνoυν τη δυνατότητα να δούμε ιδιαίτερες ανάγκες μας, πάντα σε συγκεκριμένο πλαίσιο και περιστάσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τα θετικά συναισθήματα, όπως η ευτυχία. Μας βοηθάει να κυνηγήσουμε και να κατορθώσουμε σημαντικούς στόχους, μας προστατεύει από το στρες, μας φέρνει πιο κοντά σε άλλους ανθρώπους, μας κάνει πιο δυνατούς σωματικά και ψυχικά. Αλλά όπως δεν θα θέλαμε να αισθανόμαστε αρνητικά σε κάθε περίσταση, δεν θα πρέπει να νιώθουμε και θετικά σε κάθε περίσταση. Η ευτυχία έχει χρόνο και χώρο, δεν είναι κατάλληλη για κάθε περίπτωση για αυτό και η συνεχής προσπάθεια για ευτυχία μπορεί να προκαλέσει στην πραγματικότητα περισσότερο κακό από ότι καλό. Για αυτό και είναι σημαντικό να τη βιώνουμε για τους σωστούς λόγους και να μη γίνει αυτοσκοπός η επιδίωξη της. Όσο περισσότερο κυνηγάμε την ευτυχία, τόσο λιγότερο μπορούμε να την φτάσουμε. Ακούγεται σαν αντίφαση, αλλά δεν είναι. Ισχύει στα περισσότερα πράγματα στη ζωή.

Είναι φυσικό να γεννιούνται αρνητικά συναισθήματα από αρνητικά γεγονότα, μικρά ή μεγάλα. Λειτουργούν σαν τον ψυχικός μας θερμοστάτης να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Μας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες πώς αξιολογούμε κάτι και ποιες ή τι αλλαγές χρειάζεται να κάνουμε στη ζωή μας. Στην επιδίωξη της ευτυχίας είναι καλό να αποδεχόμαστε την τρέχουσα συναισθηματική μας κατάσταση όποια και αν είναι αυτή και να παραδεχόμαστε ότι τα πράγματα, είναι όπως θα έπρεπε να είναι, αυτή τη στιγμή. Και είναι εντάξει. It’s ok.

Κοιτάω έξω από το παράθυρο. Ο ήλιος έχει δύσει, αλλά ακόμα υπάρχουν στον ουρανό τα υπέροχα χρώματα του ηλιοβασιλέματος. Τα χαζεύω και το μυαλό μου αρχίζει να κάνει άλλες σκέψεις τώρα που οι μέρες έχουν αρχίσει να μεγαλώνουν…

Αϊνολα Τερζοπούλου

meranda photo

Supermarket Economics

In the weekend I went for groceries, to one of the largest supermarkets in Athens. It’s the one I’ve been going for quite some time. As you can see from the picture above, the shelves are full of products. But take a closer look and you will see that behind the first row of products, the shelves are actually empty. And if you take an even closer look, you will discover that only one specific product is available – and not the full product line. And it’s not just this supermarket – the same picture could have been taken at most of the Greek supermarket chains during the last couple of months.
Clearly the supermarket industry in Greece is in trouble. One obvious reason is because of the capital controls imposed in July, which have severely hurt the cash flow of the retailers. But if you look a little deeper, you realize that most of the industry was over expanded (opening up stores just about everywhere) and overleveraged (to finance this expansion) even before 2010 (the year the crisis officially started in Greece). Therefore, a correction was much needed. And this could help explain the recent M&A that has been taking place. But what is happening now is more than a correction: it has cut deeply, to the bone. Since 2010, demand has fallen, because disposable income has dropped (and in some cases tanked). People now simply buy what is only necessary – and sometimes not even that.
It’s more or less, the same with the Greek economy. If you take the high level view, then things look regular, almost business as usual, a “normality” of sort. After all, with 3 major and difficult deals in the last years to keep Greece afloat, things surely are not that bad…one might be tempted to assume.
But if you take a closer look (behind the first row of the shelves), things are quite different. The Greek economy has contracted 25% during the last 5 years. By the way, that is more than what the US economy contracted in the Great Depression and more than Germany in the 1930’s. The 3 MOU’s did leave Greece in the Eurozone (the shelves have at least some products) but at a great cost (shelves are in essence empty).
I also observed another thing. It was Saturday. It was supposed to be full of customers and energy. Instead, the feeling was quite different. Yes there were customers but definitely not what used to be (even during the last year) – and definitely not what you call enthusiastic.
So why it has come to this? The answer is at the way the Greek issue has been so far managed by all parties concerned: the fundamental problems facing the economy have not yet been resolved – let alone addressed. The emphasis was on fiscal consolidation, which basically means increased taxes and reduction in wages. To use another word, austerity. And no investments in sight to offset the austerity measures. The result: disposable income has dramatically reduced, demand has fallen, income has decreased for many sectors, growth stalled. Economics 101 – and empty shelves.
On a final note… Looking at these pictures, made me think when I first saw sights like this: it was back in the early 1990’s, in Eastern European countries that were making the transition from communist regime to free market. But I remember quite vividly something else in the places I visited. It was the mood, the energy, the determination of getting away from a failed model and trying (experiencing would be a better word) the free market. You could it sense it everywhere and in anything. The result: just take a look now, for instance, at Poland, Romania, Slovakia, Czech Republic.
And economics, as anyone will tell you these days, is about feelings, sentiments, behaviour. It’s about psychology – and not only the numbers. Just take a look at those shelves.
So much for supermarkets – or economics for that matter.

Rallis Vasilis

10 things I’ve learned after 5 years of Greek crisis

Greece has been in crisis for the last 5 years. Working and achieving results in such an environment has been a difficult experience, in all aspects and by all means. However, I feel that there are lessons to be taken here on how to manage and how to succeed.

1. You accomplish everything only with people. Without people nothing can be done – especially in hard times. People are the greatest asset but also the biggest liability. In order to get the most out of people and have them on board, talent management is the name of the game.

2. Timing is everything. And most critically, time is no longer linear but exponential: it is accelerated and with high density. Don’t wait for that opportune moment. It won’t come.

3. Take decisions – even bad ones. Or someone else will take them for you and you won’t be able to do anything about it.

4. Cash is king. Credit is dead. Banking is conditional and mostly unavailable. Bottom line: Cash flow is the life support. Without cash flow, it is a matter of time for the business to dissolve. Evaluate all expenses and prioritize – underestimate sales and income.

5. Focus razor sharp on everything. The smallest detail can easily become the next major challenge. Just ask a Greek taxi driver – Uber is now in Athens. Or a hotel owner – Airbnb is in town as well.

6. Leadership. It is simple actually: you know when you have it and you know when you don’t. As a Greek proverb says “An able captain shows himself in the rough seas”. And able captains are in short supply.

7. There is no right or wrong. Only functional solutions that deliver results – now. Because markets have collapsed and companies disappeared a change in mentality is required: everything is now assumed to refer to a diminishing industry rather than ever increasing market shares. One must just learn to manage in an economic recession.

8. Value for money has a whole new meaning. The very notion of value has been redefined as customers have changed consumer behaviors and require more for less.

9. Tactics shape strategy – from bottom up. There is no bullet proof strategic plan and no one can actually predict what will happen in 3 years’ time. No strategic plan in 2010 predicted what could happen in 2015. The safe (actually the only) strategy is 12 months ahead – and even that is far away.

10. Communication. Communication. Communication.

 

Rallis Vasilis

γιουρουσι μανατζμεντ φωτο

Giourousi Management

If business is war, then management is warfare. But every culture has its own, unique perspective on how to wage war – and how to manage. Several cultural traits and differences are known and visible. For example, it is known that in achieving results, in the US emphasis is given on individual performance while in Japan, emphasis is on team building.

Several years ago, I read this definition of what consists Greek management. What strikes me was that it (sort of) explains, quite eloquently, in a couple of paragraphs, how business is conducted and how management is applied, in a large part of what one might describe as the Greek Business Ecosystem.

(1) Traditional Greek method of warfare. The word has Turkish origin, as does the method itself. It consists of successive, totally unorganized attacks by irregular troops (or other crowds), usually poorly armed and very poorly led. It is performed with the aim of terrorizing the enemy into fleeing rather than killing them, and for this reason the charges are customarily accompanied by screams, shouts and curses. In order to succeed, the method requires a combination of desperation, determination to win and a complete disregard of the danger involved.

(2) Modern meaning. Greek method of management, used frequently when there is a managerial problem requiring imminent solution (NOTE: until a managerial problem reaches the point of requiring imminent solution, it is –usually- totally ignored). The method shares all the characteristics of the traditional attack, except that the crowds are not armed, and that there is no visible enemy, until one is invented to boost the moral of the crowds involved. The method enjoys widespread use and implementation, both in the public and private business sector in modern Greece.

Rallis Vasilis

πετρα ψαλιδι χαρτι

«πέτρα, ψαλίδι, χαρτί»

«The subliminal aspects of everything that happens to us may seem to play very little part in our daily lives. But they are the almost invisible roots of our conscious thoughts.» ~ Carl Jung

Η περίοδος των Χριστουγέννων αποτελεί παραδοσιακά μια οικογενειακή γιορτή. Έτσι και εγώ βρέθηκα σε διάφορα τραπεζώματα με γονείς, θείες, θείους, αδέρφια, ξαδέρφια, ανίψια, γιαγιάδες, παππούδες από όπου δεν έλειπαν και τα παιχνίδια της παιδικής μας ηλικίας που περνάνε από γενιά σε γενιά, όπως το γνωστό σε όλους μας: «Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί» – στο οποίο συμμετείχα κι εγώ.

Και ενώ όλα έβαιναν καλώς και όλοι διασκέδαζαν, σιγά-σιγά συνειδητοποιήσαμε ότι κέρδιζα εύκολα – σε μεγαλύτερο ποσοστό από ότι άλλοι. Για όσους έχουν παίξει το συγκεκριμένο παιχνίδι, θα γνωρίζουν (ως ενήλικες πλέον) ότι η νίκη είναι πολύ περισσότερο θέμα τύχης, παρά καμιάς συγκεκριμένης σκέψης ή στρατηγικής. Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Παρατήρησα δε ότι κέρδιζα πάντα εάν έπαιζα με ανθρώπους με τους οποίους είτε είχα ξαναπαίξει πολλές φορές στο παρελθόν (π.χ. τον αδερφό μου), ή με τους οποίους ξανά-έπαιζα μετά από λίγη ώρα επειδή θέλανε ρεβάνς, ή εάν τύχαινε να παρατηρώ ένα ζευγάρι , καθώς περίμενα να πάρω θέση και να παίξω με τον νικητή. Τι συνέβαινε λοιπόν; Και για ποιό λόγο δεν μπορούσα να το εξηγήσω στην ανιψιά μου η οποία ήθελε να μάθει κι αυτή να κερδίζει;

Η εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι καθώς η στρατηγική μου ήταν να μην προ-αποφασίζω τι θα κάνω μέχρι την ύστατη στιγμή, αυτό μου επέτρεπε να «διαβάζω» σημάδια για το τι θα κάνει ο αντίπαλός μου. Αυτό όμως δεν αποτελούσε μια συνειδητή σκέψη, καθώς τα οποιαδήποτε σημάδια ήταν κάτω από την συνειδητή μου αντίληψη. Με λίγα λόγια η απόφασή μου για «πέτρα», «ψαλίδι» ή «χαρτί» ήταν υποσυνείδητη.

To 1884 ο Αμερικάνος φιλόσοφος και επιστήμονας Charles Sanders Pierce μαζί με τον μαθητή του Joseph Jastrow, στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, δημοσίευσαν ένα άρθρο με τίτλο «On Small Difference in Sensation». Εκεί περιέγραφαν ένα πείραμά τους όπου τοποθετούσαν σε εθελοντές μικρά βαρίδια σε ένα σημείο του δέρματος τους και τους ζητούσαν να αποφασίσουν ποιο ήταν το βαρύτερο.

Ωστόσο οι διαφορές μεταξύ των βαριδίων ήταν τόσο ελάχιστες που ήταν κάτω από το όριο που μπορεί να αντιληφθεί συνειδητά ο άνθρωπος (σύμφωνα με μετρήσεις του φυσιολόγου E. H. Weber, το 1834). Άρα ουσιαστικά ζητούσαν από τους εθελοντές να μαντέψουν. Το αναπάντεχο αποτέλεσμα του πειράματος ήταν ότι οι εθελοντές μάντεψαν σωστά πάνω από 60% – ποσοστό που υπερβαίνει το ποσοστό «τυχαίας επιλογής» , παρά το γεγονός ότι οι εθελοντές δεν είχαν συνειδητή πρόσβαση στην πληροφορία που θα τους επέτρεπε να φτάσουν σε κάποιο συμπέρασμα. Αυτό ήταν το πρώτο πείραμα που απέδειξε ότι το υποσυνείδητό μας κατέχει πληροφορίες στις οποίες δεν έχει πρόσβαση το συνειδητό μας.

Το συνειδητό μας έχει περιορισμένες δυνατότητες επεξεργασίας, σε σχέση με το ασυνείδητο. Το συνειδητό κυριαρχείται από τη λογική της φυσικής γλώσσας. Σύμφωνα μάλιστα με τον Τζορτζ Μίλερ – έναν από τους ιδρυτές της γνωστικής ψυχολογίας – η μικρής διάρκειας, δηλαδή η συνειδητή, μνήμη είναι ικανή να συγκρατήσει έως επτά πληροφορίες ανά πάσα στιγμή.

Από την άλλη, το υποσυνείδητό μας αποτελεί όλα τα υπόλοιπα συστήματα του οργανισμού μας, που δεν μας είναι συνειδητά την κάθε δεδομένη στιγμή. Το υποσυνείδητο έχει εκπληκτικές δυνατότητες επεξεργασίας σε σύγκριση με το συνειδητό μυαλό, καθώς μπορεί και απορροφά εκατομμύρια πληροφορίες μέσω του αισθήσεών μας και του νευρικού συστήματος ανά δευτερόλεπτο και ελέγχει όλες τις λειτουργίες του σώματός μας και αλληλοεπιδρά με το περιβάλλον μας, χωρίς να το σκεφτούμε.

Το συνειδητό μας συγκεντρώνεται σε ένα πολύ μικρό φάσμα των όσων συμβαίνουν στη ζωή μας σε μια δεδομένη στιγμή. Ενώ μπορεί να δίνει εντολή για την εκκίνηση μιας δραστηριότητας, συνήθως δεν εμπλέκεται στα περισσότερα από τα βήματα που είναι απαραίτητα προκειμένου να εκτελεστεί αυτή η δραστηριότητα. Για παράδειγμα, στο παιχνίδι «Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί», είχα συνειδητά αποφασίσει ότι το χέρι μου θα σχημάτιζε είτε «πέτρα», είτε «ψαλίδι», είτε «χαρτί» στα πλαίσια των κανόνων του παιχνιδιού, αλλά την απόφαση της επιλογής την είχα αφήσει στο υποσυνείδητό μου. Καθώς η δυνατότητα επεξεργασίας του υποσυνείδητου είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από το συνειδητό, η επιλογή ήταν σωστή σε ποσοστό μεγαλύτερο από αυτό ενός τυχαίου συμβάντος.

Στο υποσυνείδητό μας βρίσκονται επίσης και τα συστατικά παρελθοντικών μας εμπειριών, καθώς και ότι έχουμε μάθει, αλλά και οι αξίες μας. Εάν σας ζητούσα να ανακαλέσετε το πρώτο σας φιλί, μια σειρά αναπαραστάσεων που είναι αποθηκευμένες στο υποσυνείδητό σας, θα ανασυρθούν και θα γίνουν μέρος της συνειδητής σας προσοχής. Επίσης όταν μαθαίνουμε κάτι νέο, λέμε ότι το κατέχουμε πια όταν αυτό γίνει ένα «πρόγραμμα» στο υποσυνείδητό μας και δημιουργηθούν καινούργιες νευρικές ενώσεις, ή αλλιώς συνάψεις. Σαν να φορτώναμε ένα νέο λογισμικό στον υπολογιστή.

Με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με την δημιουργία νέων νευρικών οδών και συνάψεων, δημιουργούνται και οι πεποιθήσεις μας και οι φοβίες μας. Ακόμα και αν κάποιος φοβικός αντιλαμβάνεται λογικά ότι π.χ. το ποντικάκι δεν μπορεί να τον βλάψει, δεν μπορεί να παρακάμψει την ασυνείδητη αντίδραση του φόβου με τη συνειδητή βούληση. Γι αυτό και καμιά φορά λέμε ότι αυτό που θέλουμε συνειδητά δεν ευθυγραμμίζεται με αυτό που κάνουμε τελικά, υποσυνείδητα.

Με τις τεχνικές όμως του NLP, και ιδιαίτερα με τις τεχνικές του New Code που ανέπτυξε μετέπειτα ο John Grinder, μαθαίνουμε να ευθυγραμμίζουμε τη συνειδητή μας βούληση με τα υποσυνείδητα “προγράμματα” που τρέχουν στο παρασκήνιο του μυαλού μας. Μαθαίνουμε πώς να αλλάζουμε συμπεριφορές και αντιδράσεις μας που μπορεί να μας φαίνονται ότι δεν έχουν καμία λογική για εμάς και μας βλάπτουν. Το υποσυνείδητό μας έχει τεράστια δυνατότητα για αλλαγή και είναι επίσης σε θέση να μάθει νέες θετικές αντιδράσεις εύκολα και γρήγορα.
To New Code NLP δίνει έμφαση στην σχέση συνειδητού και υποσυνείδητου, καθώς και πώς μας επιτρέπει αυτή η σχέση να συσχετιζόμαστε με άλλους και με το περιβάλλον μας. Οι τεχνικές New Code μας επιτρέπουν να αποκτήσουμε μια εναρμονισμένη επικοινωνία μεταξύ συνειδητού και υποσυνείδητου, περιλαμβάνοντας άμεσα το υποσυνείδητο στις αποφάσεις αλλαγής συμπεριφορών μας που δεν μας είναι πλέον χρήσιμες.

Συγκεκριμένα μέσω ειδικά σχεδιασμένων παιχνιδιών, διδάσκεται το μυαλό μας και το σώμα μας να υιοθετεί μια κατάσταση «υψηλής απόδοσης» όπου το υποσυνείδητό μας –χωρίς την παρεμβολή του συνειδητού – έχει την ικανότητα να παρουσιάσει την καλύτερη δυνατή συμπεριφορά στο συγκεκριμένο πρόβλημα, ζήτημα ή πλαίσιο. Με αυτόν τον τρόπο μάς επιτρέπει να αλλάξουμε μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά ή να απογειώσουμε μια επιθυμητή συμπεριφορά.

Μυρτώ Ραφτοπούλου

Εάν ενδιαφέρεστε και για περισσότερες πληροφορίες, ίσως και για να πιστοποιηθείτε ως New Code NLP Practitioners, ή ακόμα και για να πληροφορηθείτε για το NLP και όλα τα προγράμματά μας, επικοινωνήστε μαζί μας στο 210 6233450 ή/και επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της www.nlpgreece.gr ή/και στείλτε μας ένα e-mail στο info@nlpgreece.gr

Μικροί αφορισμοί για όσα δεν πράττουμε

Ένας κρίκος μπορεί να σπάσει σε μια αλυσίδα και να αποκοπεί από το όλον του, να χαλάσει το προηγούμενο σχήμα του και να δημιουργήσει μια αίσθηση του κενού σε αυτό που κάποτε φαινόταν συμπαγές, όμορφο και ολοκληρωμένο. Έτσι γίνεται κάπως και στην καθημερινότητα μας, αφού τα μικρά καθημερινά περιστατικά είναι οι κρίκοι που σταχυολογούν την πορεία της ζωής μας. Η ζωή μας δεν είναι παρά ένα άθροισμα ενεργειών γύρω από την δουλειά μας, την εκπαίδευσή μας, την επικοινωνία μας με τους άλλους, την προσωπική μας ανάπαυλα για την ανασυγκρότηση και την ηρεμία μας.

Είναι μέρος της διαδικασίας της καθημερινότητας μας να προσδιορίζουμε όλα εκείνα που θέλουμε να πράξουμε και όλα εκείνα που θέλουμε να αφήσουμε ως μη λειτουργικά και μη γόνιμα για την εξέλιξη μας. Υπάρχουν γεγονότα που γίνονται πέρα από εμάς και είναι έξω από την ιδιοσυγκρασία μας και τις αξίες μας, υπάρχουν όμως και εκείνα τα γεγονότα που πρωταγωνιστές είμαστε οι ίδιοι και φροντίζουμε να τα συνθέτουμε με μαεστρία και κομψότητα για να επιφέρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η μαεστρία και η κομψότητα είναι κάτι που διδάσκεται, ενώ υπάρχουν φυσικά και οι λίγοι , οι χαρισματικοί που την έχουν μέσα τους και την αναδεικνύουν μέσα από μια σειρά επιτυχημένων ενεργειών.

Το ζητούμενο είναι να μάθει κανείς να παρατηρεί τον εαυτό του σε καθημερινή βάση και να εξετάζει στη λεπτομέρεια εκείνα τα στοιχεία που αξιοποίησε ή δεν αξιοποίησε για να φτάσει στον στόχο του. Και είναι φυσικό πολλοί εμάς να θεωρούμε πως οτιδήποτε κάνουμε είναι αποτέλεσμα μιας σειράς συμπτώσεων παρά αποτέλεσμα συγκεκριμένων συμπεριφορών και ενεργειών. Έτσι, είναι πιο βολικό για να απομακρυνθούμε από όσα μας αναλογούν και να ανακουφιστούμε με την ωραιοποιημένη δικαιολογία που δίνουμε στον εαυτό μας και μπορεί να είναι διατυπωμένη κάπως έτσι: μα εγώ έκανα το σωστό αλλά….

Στην καθημερινότητα ίσως κρύβονται οι πιο σπουδαίες ενέργειες, αυτές που συνθέτουν το πάζλ ενός παγκόσμιου γίγνεσθαι. Ωστόσο τις ανακαλύπτεις πολλά χρόνια αργότερα. Για του λόγου το αληθές αναρωτηθείτε για όλα εκείνα που τα είχατε προγραμματίσει, που τα είχατε δρομολογήσει μέσα από μια καλά υπολογισμένη και ξεκάθαρη εικόνα ενεργειών, για όλα εκείνα που προσδιόρισαν την πορεία σας είτε σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο. Αυτές οι μικρές αρχικά ενέργειες μετουσιώθηκαν με τα χρόνια σε μια σπουδαία πράξη, σε μια εκπληκτική ικανότητα για την οποία έχετε να λέτε και να μοιράζεστε.

Οι στωικοί φιλόσοφοι έλεγαν ότι είμαστε υπεύθυνοι για τις ενέργειες μας, αλλά δεν μπορούμε να ελέγξουμε ο, τι δεν είναι μέσα στη σφαίρα των δικών μας υποχρεώσεων και ευθυνών. Επομένως, για όσα είναι στην δική μας ζώνη ελέγχου, είναι σημαντικό να σχεδιάζουμε το παρόν και να προγραμματίζουμε το μέλλον. Ακόμα και όταν ο θεός γελά ενώ εμείς έχουμε άλλα σχέδια, ίσως σε αυτήν την παροιμιώδη φράση να κρύβεται και η ουσία των πραγμάτων, ότι δηλαδή για όσα δεν είναι στο χέρι μου, μαθαίνω από αυτά και για όσα είναι στο χέρι μου, τα αδράττω και τα κάνω ύλη.

Σαλαβούρα Κατερίνα

Is the sky the limit …

Πότε ήταν η πρώτη φορά που ακούσατε να σας λένε «Οι στόχοι σου να είναι ρεαλιστικοί»; Μπορεί να ήταν στα χρόνια της εφηβείας, όταν σπουδάζατε, ψάχνατε για δουλειά ή είχατε μία ιδέα να φτιάξετε/πετύχετε/κατορθώσει κάτι. Υπάρχει όμως όριο πόσο ψηλά μπορεί να στοχεύσετε; Αν το πίστευαν μερικοί άνθρωποι δεν θα είχαν πάει μέχρι το φεγγάρι και ούτε θα επιχειρούσαν να πάνε ακόμα πιο πέρα. Εκεί έξω, υπάρχει ένα ολόκληρο ανεξερεύνητο, απεριόριστο σύμπαν και είναι στους στόχους ορισμένων ανθρώπων να το ανακαλύψουν. Εσείς γιατί να περιορίζετε τους δικούς σας και να θέτετε όρια; Στο NLP μιλάμε για τα φίλτρα που βάζουμε και τα χαρακτηριστικά που δίνουμε τα οποία εντάσσονται και μετρούνται μέσα στο χρόνο, το χώρο, την ύλη και την ενέργεια, για να ορίσουμε ένα θέμα. Ο Άλφρεντ Κορζύμπσκι, επιστήμονας και φιλόσοφος, είχε πει ότι «τα προβλήματα υφίστανται επειδή δεν μπορούμε να διαπεράσουμε τα όρια», υποστηρίζοντας ότι η ανθρώπινη γνώση του κόσμου είναι περιορισμένη τόσο από το ανθρώπινο νευρικό σύστημα όσο και από τις γλώσσες που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει.

Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε με παραμέτρους, όμως ο νους μας είναι απεριόριστος και αν δεν μπορούμε να διακτινιστούμε μέσα από την ύλη, μπορούμε μέσα από το νου και τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Όπως είχε πει και ο Γιώργος Παξινός, ένας από τους μεγάλους καθηγητές ψυχολογίας και νευροεπιστήμονας «ο νους είναι σύνθεση ενέργειας στους νευρώνες μας και εμείς χρησιμοποιούμε μόνο το 4% αυτής της ενέργειας».

Ο άνθρωπος διαθέτει τεράστιο δυναμικό. Αρκεί να αναλογιστείτε βλέποντας την ιστορία, πόσα μεγάλα βήματα έχει κάνει προς το άγνωστο μέσα από τις εφευρέσεις και τις ανακαλύψεις, τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα, τις καινοτομίες και τις δημιουργίες. Είναι αδύνατον να ορίσουμε τη δημιουργική δύναμη του νου μας, πάει πολύ πιο πέρα από τον ουρανό. «Αν μπορείτε να σκεφτείτε κάτι, μπορείτε να το κάνετε», λένε. Πως σας κάνει να αισθάνεστε αυτή η δήλωση;

Η Μαριάν Ουίλιαμσον, συγγραφέας και πνευματική δασκάλα, είχε πει ότι «ο βαθύτερος φόβος μας δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας είναι ότι είμαστε ισχυροί πέρα από το μέτρο. Είναι το φως μας και όχι το σκοτάδι μας που φοβίζει τους περισσότερους». Μπορείτε να επιτύχετε ό, τι θέλετε να επιτύχετε. Έχετε όλες τις δυνατότητες και τα εφόδια. Ωστόσο, η κρίσιμη ερώτηση στην οποία πρέπει να απαντήσετε είναι «Τι πραγματικά θέλω από τη ζωή μου, εάν είχα όλη τη γνώση και τον πλούτο»;

Το πρώτο βήμα μπορεί να σας φοβίζει. Να μετατρέψετε τη σκέψη σε πράξη. Εκεί πέρα είναι το άγνωστο και για να φτάσετε πολύ πιθανόν να συναντήσετε μεγάλα ή και δύσκολα εμπόδια. Μπορείτε να βρείτε ένα σωρό λόγους και δικαιολογίες να το αναβάλετε.

Μπορεί να συναντήσετε και ανθρώπους που ίσως καλοπροαίρετα σας αποθαρρύνουν. Ακούστε το ένστικτο σας, νιώστε τον παλμό της καρδιάς σας. Ένας καινούριος κόσμος υπάρχει εκεί έξω, αρκεί να κάνετε το πρώτο βήμα που θα σας οδηγήσει σε κάτι πιο σημαντικό.
Ν’ ανακαλύψετε τον εαυτό σας.

Αϊνόλα Τερζοπούλου

Είμαστε ό τι λέμε και πράττουμε όπως λέμε;

Το λες και το εννοείς όπως πραγματικά το έχεις στο μυαλό σου; Οι λέξεις δημιουργούν τον κόσμο και οι λέξεις είναι ο κόσμος μας για αυτό και η δήλωσή τους σε πολλές περιπτώσεις είναι σχεδόν δεσμευτική για αυτόν που τις εκφωνεί και τις μοιράζεται με τους άλλους. Όμως, αυτό δεν είναι παρά μια απλοϊκή τοποθέτηση για το τι σημαίνει η γλώσσα ως εργαλείο επικοινωνίας. Αν υποθέσουμε ότι ο τρόπος με τον οποίο αποθηκεύουμε και οργανώνουμε τις εμπειρίες μέσα μας στηρίζεται στο τι είδαμε, ακούσαμε, αισθανθήκαμε, τότε οι εμπειρίες μας είναι περιοριστικές ή απεριόριστες όσο και οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να δώσουμε νόημα στα πράγματα.

Φυσικά, οι εμπειρίες μας είναι εκείνες που δίνουν νόημα στις λέξεις και ευτυχώς που οι εμπειρίες είναι τόσο διαφορετικές γιατί αλλιώς η ζωή μας θα ήταν λιγότερο ενδιαφέρουσα. Η σκέψη μας δεν καθορίζεται μόνο από τη γλώσσα μας αλλά κυρίως από το συνονθύλευμα εικόνων, ήχων, και αισθημάτων που βιώνουμε. Επομένως το πώς θα εκφράσουμε κάτι είναι μια αυτόματη διαδικασία του εγκεφάλου μας που δίνει εντολή στους μετωπιαίους λοβούς -μέρος του εγκεφάλου μας- οι οποίοι ελέγχουν τη συνείδηση που έχουμε για τις πράξεις μας, την κρίση μας για ό,τι συμβαίνει στις καθημερινές μας δραστηριότητες, τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, καθώς και τη γνώση του νοήματος των λέξεων που επιλέγουμε.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη οι έννοιες και οι σημασίες είναι στοιχεία τής νόησής μας, είναι μέσα στο μυαλό μας. Άρα, πρέπει να κάνουμε έναν σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στην εσωτερική και στην εξωτερική πλευρά τής γλωσσικής επικοινωνίας, ανάμεσα στο τι υπάρχει μέσα και έξω από τη γλώσσα. Ο φιλόσοφος Austin υποστηρίζει οτι υπάρχουν περισσότερα πράγματα στη γλώσσα από τη σημασία των λέξεων και των φράσεών της. Ο Austin ήταν πεπεισμένος ότι δεν χρησιμοποιούμε απλά τη γλώσσα για να πούμε πράγματα (να κάνουμε δηλώσεις), αλλά για να κάνουμε πράγματα (να επιτελέσουμε πράξεις). Ήταν αυτή του η άποψη που τελικά τον οδήγησε σε μια θεωρία των λεγομένων προσλεκτικών ή ενδολεκτικών πράξεων (illocutionary acts), μια θεωρία που εξετάζει τι είδους πράγματα κάνουμε όταν μιλάμε, πώς τα κάνουμε και πώς οι πράξεις μας μπορεί να «επιτύχουν» ή να «αποτύχουν» Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία μιας δήλωσης είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή λέγεται και φυσικά αν αυτό που δηλώνεται είναι εφικτό να γίνει.

Για παράδειγμα το να θέσει κάποιος ένα στόχο και να τον υλοποιήσει είναι σημαντικό να τον ορίσει σε παροντικό χρόνο, να είναι μετρήσιμος δηλαδή σε τι βαθμό μπορεί να τον ελέγξει κανείς για να επηρεάσει την επίτευξη του, να είναι ρεαλιστικός και να διαπνέεται από ένα ισχυρό κίνητρο. Επομένως το αρχικό ερώτημα που τέθηκε απαντάται με το πώς ορίζουμε κάθε φορά τις λέξεις μέσα μας, τι υπόσταση θέλουμε να τους δώσουμε και που θέλουμε να μας πάνε.

Αν η ζωή ήταν ένα κυνήγι λέξεων το πιο πιθανό θα ήταν να θηρεύουμε απλώς λέξεις χωρίς νόημα και να τις κάνουμε λάφυρα για να τις επιδεικνύουμε. Όμως η ζωή είναι κάτι περισσότερο από αυτό, είναι μια αυτόματη διαδικασία που ορίζεται από τις επιθυμίες μας, τις προθέσεις και τις ενέργειες μας και οι λέξεις είναι το μέσο για να τις επικοινωνήσουμε στους άλλους, πολύ περισσότερο να τις μετουσιώσουμε μέσα μας ως μορφή. Εκείνη τη στιγμή που περιμένουμε απαντήσεις για το εντελές κατά την αριστοτελική έννοια, βιώνοντας τις αδυναμίες μας, τους ανεκπλήρωτους πόθους μας, τις βασανιστικές ανησυχίες μας, τις ατελείς συμπτώσεις των πραγμάτων και τα όνειρα μας, διαλέγουμε τις λέξεις που θα μας πάνε παρακάτω, στην ανακάλυψη των πραγμάτων.

Σαλαβούρα Κατερίνα

Καιρός του οικοδομείν και του τίκτειν

Η χρονιά που πέρασε ήταν μια χρονιά καθοριστική για τη χώρα μας. Είδαμε δυο φορές να γίνονται εκλογές, ζήσαμε οι νεότεροι τι είναι το δημοψήφισμα και κολυμπήσαμε στα απόνερα του μαζεύοντας αντοχές και παίρνοντας βαθιές ανάσες. Και τι δεν είχε αυτός ο χρόνος, capital controls, προσφυγικό στην πρώτη γραμμή, αναταράξεις στην κοινωνία, στην παιδεία, δηλώσεις κλισέ και δηλώσεις παρακινδυνευμένες και εμάς θεατές ενός χιτσκοκικού έργου. Ωστόσο είμαστε ακόμα ζωντανοί στη σκηνή, όπως λέει και το γνωστό τραγούδι και βάζουμε γραμμή για τα επόμενα.
Εδώ είναι και το καίριο ερώτημα που θέτει κανείς στον εαυτό του, ποια είναι τα επόμενα και που θέλει να φτάσει, αφού πολλές φορές η ίδια η ζωή είναι εκπλήξεις και υπάρχουν αστάθμητες παράμετροι που χρειάζεται να υπολογίσουμε, να προβλέψουμε και εν τέλει να προσπεράσουμε. Οι στόχοι είναι ένας τρόπος για να οριοθετήσεις την διαδρομής σου και να πλεύσεις εντός των συνόρων που έχεις σκεφτεί για να πας. Οι εξωτερικές συνθήκες είναι σημαντικές , όπως η ομαλότητα των κοινωνικών συνθηκών, η πολιτική σταθερότητα, η οικονομική ασφάλεια που σου εξασφαλίζει η κάθε κυβέρνηση που κρατά το πηδάλιο της εξουσίας. Δεν ξέρω αν αυτό είναι εφικτό, αφού η ιστορία έχει αποδείξει το αντίθετο. Και ο κόσμος δομείται πάνω στις αντιθέσεις και η ιστορία του ανθρώπου τίκτεται πάνω στον αγώνα που κάνει για να γεφυρώσει αυτές τις αντιθέσεις.

Σκέφτομαι κάθε που αλλάζει ο χρόνος, τι άλλο μπορώ να κάνω για να γίνω αυτό που είμαι. Είναι δύσκολο το ερώτημα να απαντήσεις ποιος είσαι. Για κάνετε αυτή την ερώτηση μέσα σας; Τι απάντηση λάβατε; Τι συναίσθημα νιώσατε; Τι αίσθηση σας άφησε; Αυτή του ενθουσιασμού ή αυτή της απογοήτευσης; Ο χρόνος που αλλάζει είναι μια ευκαιρία για εσωτερικό διάλογο, για έναν προσωπικό απολογισμό του ότι γίναμε αυτό που είμαστε. Αν δεν προχωρήσαμε και δεν προοδεύσαμε είναι διότι δεν κάναμε αυτό που χρειαζόταν, αν όμως εξελιχθήκαμε είναι διότι τολμήσαμε να σπάσουμε πεπατημένες στρατηγικές, αναξιόπιστες πεποιθήσεις και εγκιβωτισμένα σε μας προγράμματα άλλων.

Και εδώ έρχεται ο Τ.Σ Έλιοτ και με τσιγκλάει, με ταρακουνά και με μετακινεί από τη θέση μου «Σπίτια ζουν και πεθαίνουν : καιρός του οικοδομείν και του τίκτειν /και καιρός του ανέμου να σπάσει το ξεχαρβαλωμένο τζάμι/και να τραντάξει το ξύλινο τοίχο» Η αλλαγή και η νεωτερικότητα στα πράγματα προβάλλεται μέσα από τη δική μας ετοιμότητα για το καινούργιο. Αλλιώς δεν έρχεται, ούτε παραγγέλνεται στο τζίνι με τις τρεις ευχές ευκαιρίες. Το τζίνι είμαστε εμείς και οι ευχές δεν είναι ευχές αλλά δυνατότητες που ανακαλύπτουμε συνεχώς μέσα μας. Ο χρόνος κυλάει προς τα εμπρός και πως να αντισταθεί κανείς στην κανονικότητα της εμπρόσθιας ροής του; Είναι εδώ για να μας υπενθυμίζει αυτό που χρωστάμε στον εαυτό μας και στους ανθρώπους που αγαπάμε.

Κατερίνα Σαλαβούρα

“Would it help?”

Καλώς ή κακώς, ο τρόπος που αντιδρούμε σε κάθε εξωτερικό γεγονός έχει διαμορφωθεί όχι μόνο από τη λογική μας κρίση, αλλά και από τον προσωπικό τρόπο που το ερμηνεύουμε…

“You don’t seem alarmed?, ρωτάει ο Τομ Χανκς ως Τζέιμς Ντόνοβαν τον Μαρκ Ράιλανς που υποδύεται τον ρώσο κατάσκοπο Άμπελ στην καινούρια ταινία του Σπίλμπεργκ, Η Γέφυρα των Κατασκόπων, την ώρα που προετοιμάζονται για τη δίκη. “Would it help?”, του απαντάει με μία αταραξία. Μία ατάκα που θα ξανά ειπωθεί στη διάρκεια της ταινίας και είμαι σίγουρη ότι θα μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου.

«Θα βοηθούσε;» αναρωτώ τον εαυτό μου την επόμενη μέρα με αφορμή ένα εξωτερικό γεγονός που με θύμωσε. Καθημερινά, λίγο πολύ όλοι μας βιώνουμε αρνητικά συναισθήματα, είτε προέρχονται από καταστάσεις, είτε από το χώρο μας που μας δημιουργούν στρες, στεναχώρια, θυμό, οργή , φόβο, πόνο, ανησυχία, αγωνία, αγανάκτηση. Συναισθήματα που προβάλλουν σκέψεις από παλιότερες εμπειρίες και προέρχονται μόνο από την εσωτερική μας εντύπωση. Το ζητούμενο δεν είναι να μην έχουμε αυτά τα συναισθήματα, άλλωστε οι σκέψεις μας είναι αυτές που καθορίζουν την συναισθηματική μας διάθεση, αλλά πως τα αξιολογούμε.

Ο Άμπελ (στην ταινία) έχει την πειθαρχία ν’ αντιμετωπίσει την πραγματικότητα που βιώνει. Κατηγορείται για κατασκοπία και η ποινή είναι να οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα. Σε τι θα αποσκοπούσε αν ήταν ταραγμένος; Θ΄ άλλαζε την κατάσταση; Ο τρόπος που εκδηλώνει το συναίσθημα του ή το κρύβει έχει διαμορφωθεί από τον τρόπο που μεγάλωσε, την παιδεία που έλαβε, την εκπαίδευση που έκανε.

Πολλές φορές, η συνειδητότητα και η αποδοχή μπερδεύεται με την απραξία και την αδράνεια. Τα πράγματα είναι αυτά που είναι τώρα, όμως ξέρουμε ότι όλα αλλάζουν. Διαμορφώνονται και μεταβάλλονται. Τι στάση και τι συμπεριφορά θα κρατήσουμε απέναντι τους και ποιες ικανότητες θα αναπτύξουμε για να τα αντιμετωπίσουμε, εξαρτάται από μας. Και αυτός ο τρόπος είναι που ευθύνεται για τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων.

Οι αρχαίοι Έλληνες μιλάγανε για την στωικότητα. Ο στωικισμός ήταν φιλοσοφική σχολή. Υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά φιλοσοφικά συστήματα της αρχαιότητας και παρέμεινε μόνιμη πηγή έμπνευσης κατά την Αναγέννηση. Θεωρεί τον κόσμο ένα σύστημα που κυβερνάται από το Λόγο (λογική), εγκωμιάζει την εναρμόνιση με τη μοίρα, αποδέχεται τον πόνο και τον θάνατο και πρεσβεύει ότι ο βίος του ανθρώπου πρέπει να χαρακτηρίζεται από πνευματική ηρεμία και βεβαιότητα για την ηθική αξία. Το να μην ταράζεται κανείς από τα γεγονότα είναι μία συνιστώσα της αρετής και οι Στωικοί αμφιβάλλουν πολύ για την βοήθεια που μπορεί να προσφέρουν τα πάθη- καλά ή κακά- στην υπόθεση της αρετής, αναζητώντας την στις αρχές.

Όμως δεν είμαστε φιλόσοφοι, Ινδοί βουδιστές ή μάστερ του ζεν. Υπάρχουν πάθη και έντονα συναισθήματα, το ζητούμενο δεν είναι η απάθεια και μία ζωή παθητική. «Δεν είναι τα πράγματα που με κάνουν να πονώ αλλά η άποψη που έχω εγώ για τα πράγματα», είναι μία ρήση του Επίκτητου, η οποία αποτελεί και μία από τις βασικές αρχές της Φιλοσοφικής Ψυχολογίας και Ψυχοθεραπείας.

LLW motivation by Αϊνόλα Τερζοπούλου

Επικοινώνησε το με τον τρόπο που θα το καταλάβουν οι μαθητές

Είμαι σίγουρη πώς πολλές φορές έχετε αναρωτηθεί πως είναι δυνατόν η γνώση ως μια διαδικασία μάθησης να μετατρέπεται από ένα χρήσιμο εργαλείο για την εξέλιξη του μαθητή σε μια επίπονη και ανιαρή διαδικασία για τον ίδιο. Γονείς και εκπαιδευτικοί έρχονται συχνά αντιμέτωποι με την άρνηση των παιδιών να μάθουν κάτι, ή με την δυσκολία τους να το κατανοήσουν και να το αφομοιώσουν ως κάτι που θα τους φανεί χρήσιμο, όχι μόνο για τον βαθμό επίδοσης τους στο σχολείο, αλλά και για την ίδια τους τη ζωή. Ο Πλάτων έλεγε, ότι η γνώση που αποκτάται με καταναγκασμό δεν συγκρατείται στη μνήμη, και φυσικά αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια που την βιώνουν πρωτίστως οι μαθητές και δευτερευόντως οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς, ως παρατηρητές και συνοδοιπόροι στην προσπάθεια αυτή του μαθητή.

Με αφορμή την παραπάνω διαπίστωση αυτό που πρέπει να μας προβληματίζει είναι ότι οι άνθρωποι δεν χαρακτηρίζονται από την συμπεριφορά τους μια δεδομένη στιγμή της ζωής τους, αλλά από όλα εκείνα που έχουν δομήσει την μοναδική τους προσωπικότητα. Για παράδειγμα οι εικόνες που έχουμε για τον κόσμο έξω από εμάς προσδιορίζονται από τη διαδικασία του φιλτραρίσματος, μια διαδικασία που επηρεάζεται από τις αξίες και τις πεποιθήσεις μας, τις εμπειρίες και τις αποφάσεις μας. Έτσι, και οι μαθητές αντιδρούν στα ερεθίσματα που δέχονται ανάλογα με το πώς αυτά τους προσφέρονται από γονείς και εκπαιδευτικούς. Οι μαθητές με τη σειρά τους ως αποδέκτες τα φιλτράρουν, τα επεξεργάζονται και κρατούν εκείνα που τους ενδιαφέρουν, ενώ διαγράφουν πολλά άλλα βάσει των πεποιθήσεων και αξιών που έχουν ήδη ασυνείδητα προσλάβει από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Αυτή η διαδικασία της διαγραφής και του φιλτραρίσματος καθορίζει και την στρατηγική που ακολουθεί ένα παιδί για να μάθει άλλοτε με τα επιθυμητά για την πρόοδο του αποτελέσματα και άλλοτε όχι.

Αυτό που είναι σημαντικό να καταλάβουμε και να μάθουμε πρωτίστως, είναι να παρατηρήσουμε τις πληροφορίες που μας δίνει ο μαθητής , οι οποίες είναι χρήσιμες για να τις αξιοποιήσουμε και να προωθήσουμε την επικοινωνία μας και την διαδικασία της διδασκαλίας ως μια συναρπαστική εμπειρία γι αυτόν. Το 1983 ο Howard Gardner ανέπτυξε τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης που τοποθετεί τα μαθησιακά στυλ σε τρεις βασικές κατηγορίες: την οπτική μάθηση κατά την οποία ο μαθητής ανταποκρίνεται καλύτερα στα οπτικά ερεθίσματα όπως βίντεο, διαγράμματα, slights, την ακουστική μάθηση κατά την οποία ο μαθητής μαθαίνει μέσα από την αφήγηση και γενικότερα από οτιδήποτε ακούγεται καλά στο αυτί του, και την κιναισθητική μάθηση κατά την οποία ο μαθητής μαθαίνει καλύτερα αν εκτελεί μια ενέργεια, όπως μέσα από τα πειράματα, το θεατρικό παιχνίδι κλπ. Η παραπάνω διάκριση, βέβαια δεν είναι απόλυτη, αφού ένας μαθητής μπορεί να χρησιμοποιεί δυο ή και τρία συστήματα αναπαράστασης για να μάθει.

Τα συστήματα αναπαράστασης (representational systems) που αντιστοιχούν στις κύριες μορφές μάθησης, είναι ο τρόπος με τον οποίο κάποιος, εν προκειμένω ο μαθητής προσλαμβάνει, οργανώνει, κωδικοποιεί και αποθηκεύει μέσα του τις πληροφορίες και τις μετουσιώνει σε εμπειρίες μέσω των πέντε αισθήσεων ( όραση, ακοή, αίσθηση, γεύση, οσμή). Αυτό σημαίνει πως οι παιδαγωγοί και οι γονείς έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν σαφέστερες τεχνικές επικοινωνίας, οι οποίες διασφαλίζουν ότι κάθε τύπος μαθητή έχει την καλύτερη δυνατή ευκαιρία για να μαθαίνει. Εξίσου ενδιαφέρον για μας τους μεγαλύτερους είναι να αντιληφθούμε τα κατηγορήματα, δηλαδή τις λέξεις που χρησιμοποιεί ένας μαθητής, αφού οι λέξεις αντανακλούν τον τρόπο που σκέφτεται, άρα και τα συστήματα αναπαράστασης που χρησιμοποιεί.

Μια πρώτη προσέγγιση των συστημάτων αναπαράστασης των μαθητών μας μπορούμε να την έχουμε μέσα από ερωτήσεις κατανόησης ενός κειμένου. Κάποιος μαθητής θα μας πει ότι αυτό που είδε στο κείμενο ήταν η ιστορία ενός ανθρώπου που κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες, ένας άλλος μαθητής, ίσως εστιάσει στο γέλιο και την ανάσα ανακούφισης του ήρωα που τα κατάφερε και ένας τρίτος μπορεί να πει ότι ένιωσε συγκινημένος από την επιμονή και τη τόλμη του ήρωα. Και οι τρεις μαθητές διάβασαν την ίδια ιστορία αλλά ό κάθε ένας από αυτούς εκφράστηκε με διαφορετικό τρόπο, ο ένας σκεφτόταν με εικόνες, ο άλλος με ήχους και ο τρίτος με αισθήματα.

Από τα παραπάνω μπορούμε να καταλάβουμε εύκολα ότι η διαδικασία της μάθησης προϋποθέτει από την πλευρά του εκπαιδευτικού και του γονιού ευελιξία και χρήση όλων των κατηγορημάτων αναπαράστασης για να έχει ένα υψηλό εκπαιδευτικό αποτέλεσμα. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι το τι λέμε αλλά πως το λέμε στον μαθητή, με ποιον τρόπο δηλαδή θα του μεταδώσουμε την γνώση ώστε να είναι εύληπτη και κατανοητή, πολύ περισσότερο αυτή η γνώση να γίνει κτήμα του.

Σαλαβούρα Κατερίνα
φιλόλογος, nlp master practitioner

Πως οι στρατηγικές επηρεάζουν τον τρόπο που μαθαίνουμε ;

Αν το κλειδί για την μάθηση είναι η σωστή χρήση του μυαλού και του σώματος, δηλαδή των αισθήσεων που κινητοποιούν το σώμα προς μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, αποδεικνύεται πως η ευελιξία εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενου είναι μια σημαντική παράμετρος για την πρόκληση μιας καινούργιας δεξιότητας.

Οι επιδράσεις του περιβάλλοντος είναι ίσως ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που διαμορφώνουν την εμπειρία και την μεταφράζουν σε γνώση και τέλος σε συμπεριφορά.

Τα ερεθίσματα που δεχόμαστε από το περιβάλλον επιδρούν σημαντικά στην ανάπτυξη της προσωπικότητας μας. Συγκεκριμένα, όσο πιο “πλούσιο” είναι το περιβάλλον σε αισθητηριακά ερεθίσματα, τόσο πιο πλούσια είναι η εμπειρία που έχουμε, πράγμα που σημαίνει ότι ένας μαθητής μαθαίνει καλύτερα σ ένα περιβάλλον με πλούσια ερεθίσματα.

Η μάθηση γίνεται πιο αποτελεσματική όταν ακολουθεί τα πρότυπα ανάπτυξης του οργανισμού μας (οι νευρώνες του ιππόκαμπου, περιοχή που σχετίζεται με τη μάθηση και τη μνήμη, αναγεννώνται συνεχώς, ανατροφοδοτούνται μέσα από τα ποικίλα ερεθίσματα που λαμβάνουν από τον εξωτερικό κόσμο, βελτιώνοντας έτσι τις διανοητικές μας επιδόσεις) , πράγμα το οποίο πολύ απλά σημαίνει ότι μια εκπαιδευτική διαδικασία οφείλει να σέβεται όλα τα αισθητηριακά μας συστήματα και να μας προσφέρει τόσο οπτικά, όσο και ακουστικά, απτικά , οσφρητικά και κιναισθητικά ερεθίσματα.

Από την άλλη αν παρατηρήσει κανείς τις παραδοσιακές μορφές εκπαίδευσης και τον τρόπο με τον οποίο όλοι μας έχουμε διδαχτεί από το σχολείο, δεν είναι συμβατά με το παραπάνω πρότυπα, αφού το παραδοσιακό σύστημα διδασκαλίας κυρίως επικεντρώνεται σε μεθόδους μάθησης που αντιμετωπίζουν τον μαθητή όχι ως μια μοναδική οντότητα αλλά ως μέρος ενός συνόλου που χάνεται μέσα στο σύνολο.

Eδώ είναι που εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές μπορούν να αποτελέσουν μια εκπαιδευτική κοινότητα που ο καθένας ξεχωριστά αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του.

Οι βασικές αρχές του nlp στηρίζονται στο μοντέλο της δυναμικής μάθησης δηλαδή της μάθησης μέσω της εμπειρίας (Dilts and Epstein)και της ανάπτυξης στρατηγικών. Αυτό περιλαμβάνει μάθηση μέσω των διαφορετικών τρόπων σκέψης λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας εξαρτάται και από το πόσο στέρεη μπορεί να γίνει η σχέση εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενου. Η δυναμική μάθηση έχει μια εργαλειοθήκη από τεχνικές και στρατηγικές που απελευθερώνουν με φυσικό τρόπο την ικανότητα του μαθητή να συνειδητοποιήσει , να διερευνήσει και να αναπτύξει το προς εξέταση αντικείμενο- ιδέα- πρόβλημα.

Η διεύρυνση των επιλογών του μαθητή είναι μια από τις βασικές προτεραιότητες του συστήματος NLP καθώς και των nlpingreece® & nlpincyprus ®. Στοχεύει στη εξέταση και τον εντοπισμό των μαθησιακών του δυνατοτήτων, στην όξυνση της φαντασίας και της δημιουργικότητας του, στην ενίσχυση της μνήμης του, στον εντοπισμό περιοριστικών πεποιθήσεων του, που τον απομακρύνουν από το στόχο του και τον απογοητεύουν κυρίως στις εξεταστικές περιόδους της σχολικής κοινότητας. Ο στόχος εδώ είναι πως ο εκπαιδευτικός θα βοηθήσει τον μαθητή του όλο αυτό να το αντιστρέψει και να τον κινητοποιήσει να αναθεωρήσει, να ανακατασκευάσει, να προσαρμόσει την διδαχθείσα ύλη στο δικό του μοναδικό πρόγραμμα ανασύστασης και διεύρυνσης της πληροφορίας, μετουσιωμένο κατά αυτό τον τρόπο μέσα από τη βιωματική διαδικασία.

Η διαδικασία της μάθησης είναι ένα σύνολο ενεργειών- τις πιο πολλές φορές συνειδητών, κάποιες ασυνειδήτων για να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα. Το πως μαθαίνει κανείς κάτι έχει να κάνει με τα γνωστικά πεδία εργασιών που εφαρμόζει προκειμένου να αναπτύξει τις ικανότητες του και να τις μετατρέψει σε δεξιότητες. Ακολουθεί με άλλα λόγια μια στρατηγική. Επειδή οι άνθρωποι μαθαίνουν αξιοποιώντας αποτελεσματικές και ευέλικτες στρατηγικές που τους βοηθούν να καταλάβουν, να σκέφτονται λογικά, να απομνημονεύουν και να λύνουν προβλήματα, αντιλαμβάνεστε πόσο σημαντικό είναι για ένα παιδί να μάθει να αναγνωρίζει την στρατηγική που μαθαίνει και να βελτιστοποιεί την ικανότητα του για μάθηση όχι μόνο μέσα στο σχολικό περιβάλλον αλλά και έξω στη ζωή, στη δική του πραγματικότητα. Έτσι προκύπτουν σημαντικά οφέλη για τα παιδιά αν τους δείξουμε πως να αξιοποιήσουν και να εμπλουτίσουν τις στρατηγικές τους για μάθηση.

Σαλαβούρα Κατερίνα

ένα πρωινό σε μια σχολή Μοντεσσόρι

Φαντάζομαι να λέω στα παιδιά μου: ‘Σου δίνω αυτό το μπαούλο. Σου το χαρίζω τώρα που γεννήθηκες. Στα 6 πρώτα χρόνια της ζωής σου φρόντισε να αποθηκεύσεις τους πιο πολύτιμους θησαυρούς για τον εαυτό σου. Αυτό θα είναι εκεί για σένα κάθε φορά που το χρειάζεσαι’.

Αυτή η σκέψη ήρθε στο μυαλό μου σήμερα το πρωί, καθώς βρέθηκα να παρατηρώ τη Μοντεσσόριανή τάξη, σ’ ένα καρεκλάκι δίπλα στην πόρτα.
Τόσο κοντά μου, ούτε ένα βήμα δε μας χώριζε, τρεις μικρόσωμοι επιστήμονες, πλήρως απορροφημένοι στις διαφορετικές δουλειές τους. Ο πρώτος περνούσε χάντρες σ’ ένα κορδόνι, ο δεύτερος έγραφε μουρμουρίζοντας κάτι σ ένα πλαίσιο ενώ ο τρίτος ολοκλήρωσε σε σύντομο χρόνο 3 διαφορετικές δουλειές. Δυο βήματα δίπλα, μια παρέα από 5 παιδιά σ’ έναν μικρό κύκλο έπαιζαν –δεν ξέρω τι ακριβώς- αλλά χαρούμενα άλλαζαν στα χεράκια τους ένα μικρό κουτί και έλεγαν το ένα στο άλλο ευγενικά: ‘close your eyes’. Ήταν τόσο ήρεμα και ευτυχισμένα. Στα δεξιά της παρέας αυτής, ένας σοβαρός μελετητής, γύρω στα 4 νομίζω, πλήρως αφοσιωμένος ψηλάφιζε και μουρμούριζε τους αριθμούς στα αγγλικά αγκαλιά μ΄ ένα βιβλίο ακουμπισμένο στο τραπεζάκι του.
Κι άλλα πολλά συνέβαιναν σ’ αυτό τον υπέροχο χώρο. Απόλυτη αρμονία. Ούτε ενοχλούσαν, ούτε ένιωθαν ενόχληση. Έκαναν αυτό που ελεύθερα επέλεγαν, αυτό που ήθελαν, βρίσκονταν ακριβώς εκεί που ήθελαν να είναι.

Πλανήτης Μοντεσσόρι. Πώς να το πεις αυτό ‘τάξη’, αναρωτιέμαι;
Οι δασκάλες; Αλήθεια, δεν ακούγονται δασκάλες! Πρέπει να ψάξεις να δεις που βρίσκονται, τι κάνουν και σε ποιόν ψιθυρίζουν.
Σεβασμός. Αφοσίωση. Σεβασμός. Συνέπεια. Εμπιστοσύνη. Σεβασμός.
Τι είδα λοιπόν σήμερα; τι άκουσα και τι ένιωσα; Είδα μικρούς τέλειους ανθρώπους να ‘κατασκευάζουν’ τον εαυτό τους χωρίς περισπασμούς. Άκουσα ψιθύρους ενηλίκων και ομιλίες παιδιών. Ένιωσα τα παιδιά να γεμίζουν τα μπαουλάκια τους με ηρεμία, συγκέντρωση, αυτοσεβασμό, αυτοπεποίθηση. Τα παρακολούθησα να δρουν με ανεξαρτησία, ελεύθερη βούληση και επιλογή. Είδα τη Σοφία τους να ξεδιπλώνεται και την ενέργειά τους να δυναμώνει σε ένα περιβάλλον που είναι εκεί για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες τους.
Επιβεβαίωσα τη σκέψη μου πως αξίζει να προσπαθήσουμε να το κάνουμε πραγματικότητα για το κάθε παιδί.

Γιολάντα Αχλαδά
NLP MP

Οι σκέψεις καθορίζουν την υγεία -by Dr. Bruce Lipton

Η δραστηριότητα των γονιδίων μπορεί να αλλάξει…

Σύμφωνα με τον δρ Bruce Lipton, η υγεία του σώματος επηρεάζεται από τις σκέψεις που κάνουμε καθημερινά και όχι από τα γονίδια.
ΑΝ, σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο, οι σκέψεις σου αντικατοπτρίζουν τη χημεία του σώματός σου και αν το νευρικό σου σύστημα διαβάζει και ερμηνεύει το περιβάλλον και μετά ελέγχει τη χημεία του αίματος, τότε μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα των κυττάρων σου κυριολεκτικά, αλλάζοντας τη σκέψη σου.
Οι έρευνες του δρ Bruce Lipton δείχνουν ότι αλλάζοντας την αντίληψή σου, το μυαλό σου μπορεί να αλλάξει τη δραστηριότητα των γονιδίων σου και να δημιουργήσει πάνω από 30.000 ποικιλίες προϊόντων από κάθε γονίδιο. Επειδή τα προγράμματα των γονιδίων βρίσκονται στον πυρήνα των κυττάρων, μπορεί κανείς να ξαναγράψει αυτά τα γενετικά προγράμματα αλλάζοντας την χημεία του αίματος.

Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε, αν θέλουμε να θεραπεύσουμε τον καρκίνο .
Ο ρόλος του μυαλού, λέει ο καθηγητής Lipton, «είναι να δημιουργεί έναν συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις πεποιθήσεις μας και στην πραγματικότητα που βιώνουμε. Αυτό σημαίνει ότι το μυαλό σας θα προσαρμόσει τη βιολογία και τη συμπεριφορά του σώματος έτσι ώστε να ταιριάζει με τις πεποιθήσεις σας. Αν σας πουν ότι θα πεθάνετε σε έξι μήνες και το μυαλό σας το πιστέψει, το πιθανότερο είναι ότι θα πεθάνετε σε έξι μήνες. Αυτή η διαδικασία, που είναι το αποτέλεσμα μιας αρνητικής σκέψης, αποκαλείται “υποβολή nocebo”, και δρα αντίθετα από το placebo, όπου η θεραπεία γίνεται μέσω μιας θετικής σκέψης».

Placebo (πλασίμπο) είναι το εικονικό φάρμακο που σε θεραπεύει επειδή έχεις πειστεί ότι θα σου κάνει καλό. Σύμφωνα με τον καθηγητή Λίπτον, αυτή η δυναμική οδηγεί σε ένα σύστημα που έχει τρία σκέλη:
1) Το μέρος του εαυτού σας που δεν θέλει να πεθάνει (συνειδητός νους).
2) Το κομμάτι του εαυτού σας που επειδή “κουρδίστηκε” από τη γνωμάτευση του γιατρού πιστεύει ότι θα πεθάνει (υποσυνείδητος νους, στον οποίο καταγράφηκε η γνωμάτευση).
3) Τις χημικές αντιδράσεις που παράγονται στο σώμα (μέσω της χημείας του εγκεφάλου), έτσι ώστε το σώμα να “συμμορφωθεί” με την πεποίθηση που έχει κυριαρχήσει, δηλαδή ότι θα πεθάνετε.

Στο πιο πάνω σύστημα βλέπουμε ότι οι χημικές αντιδράσεις του σώματος υπακούουν στα κελεύσματα του υποσυνείδητου νου. Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Τι γίνεται με το μέρος του εαυτού που αρνείται να πεθάνει, τον συνειδητό νου; Δεν επηρεάζει καθόλου τη χημεία του σώματος;
Η απάντηση είναι «όχι». Αλλεπάλληλες έρευνες της νευροεπιστήμης έχουν δείξει ότι το υποσυνείδητο είναι πιο ισχυρό από τον συνειδητό νου και ελέγχει το 95% της ζωής μας.
Με τα λόγια του δρα Λίπτον, «στο υποσυνείδητο βρίσκονται οι βαθύτερες και πιο στέρεες πεποιθήσεις μας. Είναι αυτές οι πεποιθήσεις που ρίχνουν την καθοριστική ψήφο».

Σύμμορφη – Aπειλή
Το υποσυνείδητο (ή υποσυνείδητος νους) είναι το πιο αρχέγονο κομμάτι του εαυτού μας και παίζει βασικό ρόλο στις αποφάσεις που παίρνουμε με τον συνειδητό νου. Σύμφωνα με τον Γιουνγκ, το υποσυνείδητο είναι η μητέρα του συνειδητού.
Το υποσυνείδητο είναι ένας χώρος με τη δική του αυτονομία, οργανωμένος με βάση τις αρχέγονες εικόνες που αποτελούν κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας, δηλαδή τα πρότυπα του συλλογικού ασυνείδητου. Επιπλέον εκεί καταγράφονται όλες οι απωθημένες οδυνηρές σκέψεις, συναισθήματα και παραστάσεις που για διάφορους λόγους δεν συγκεντρώνουν την προσοχή του συνειδητού, επηρεάζουν ωστόσο την ατομική δραστηριότητα του κάθε ανθρώπου.
Το υποσυνείδητο επομένως έχει μεγάλη δύναμη και εκεί καταγράφονται όλες οι πληροφορίες και οι παραστάσεις που έχουμε μέχρι την ηλικία των έξι ετών.
Μέχρι την ηλικία αυτή προγραμματίζεσαι, λέει ο καθηγητής Λίπτον. Ο συνειδητός νους, που λειτουργεί σαν φίλτρο, δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί∙ δεν υπάρχει κριτική σκέψη, επομένως δεχόμαστε και καταγράφουμε, δίχως καμιά αντίσταση ή επεξεργασία, οτιδήποτε συμβαίνει στο περιβάλλον.
Αν για παράδειγμα κάποιο πρεσβύτερο μέλος της οικογένειάς μας παρουσιάσει ένα πρόβλημα υγείας (π.χ. διαβήτη, καρκίνο, Αλτσχάιμερ) αυτό καταγράφεται στο υποσυνείδητό μας, με αποτέλεσμα να πιστεύουμε ότι σε ανάλογη ηλικία θα εμφανίσουμε κι εμείς, λόγω κληρονομικότητας, παρόμοια ασθένεια.
Τέτοιες καταγραφές αποτελούν σύμμορφες απειλές και δρουν σαν ωρολογιακή βόμβα, απειλώντας να ανατινάξουν στον αέρα την υγεία του σώματος.Η κληρονομικότητα δεν ισχύει
Όπως εξηγεί ο δρ. Lipton, ανάλογα με το πώς είναι προγραμματισμένος ο υποσυνείδητος νους, θα αντιδράσουν τα γονίδια που ελέγχουν την υγεία του σώματος.
Όταν ήταν καθηγητής, ο δρ. Lipton δίδασκε στους φοιτητές του την κλασική θέση της βιολογίας, ότι δηλαδή οι παράγοντες που εξασφαλίζουν την κληρονομικότητα είναι τα χρωμοσώματα, αλλά προπάντων τα γονίδια.
Την εποχή εκείνη έκανε έρευνες πάνω στην ανάπτυξη των μυϊκών κυττάρων στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ. Σε ένα πείραμα κλωνοποίησης που έκανε, παρατήρησε πως όταν τα γονίδια εκτίθονταν σε διαφορετικό περιβάλλον, άλλαζαν συμπεριφορά και εκείνα που επρόκειτο να δημιουργήσουν μυς έδιναν οστά, εκείνα που επρόκειτο να δημιουργήσουν οστά έδιναν λιπώδη ιστό κ.ο.κ.
Συνειδητοποίησε τότε πως τα γονίδια δεν είναι προγραμματισμένα in vitro, αλλά in vivo και πιο συγκεκριμένα in vivo mutagenesis, αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον και αντλώντας πληροφορίες από αυτό.
Ανέπτυξε τότε τη θέση ότι δεν ελέγχουν τα γονίδια τα κύτταρα, μέσα στα οποία βρίσκονται, και κατ’ επέκταση την υγεία, αλλά το περιβάλλον και η αντίληψη που σχηματίζει ο νους.
«Όταν πιστεύεις ότι τα γονίδια κυβερνούν τα πάντα στη ζωή, τότε γίνεσαι θύμα τους. Γίνεσαι θύμα της κληρονομικότητάς σου», λέει ο δρ. Liptonκαι συνεχίζει:
Όταν πάρεις υγιή κύτταρα και τα βάλεις σε ένα άρρωστο περιβάλλον, τότε τα κύτταρα θα αρρωστήσουν. Για να τα θεραπεύσεις δεν τους χορηγείς φάρμακα, αλλά τα μεταφέρεις σε ένα υγιές περιβάλλον και τότε θεραπεύονται.

Απόδραση από το κατεστημένο
Όταν ανακοίνωσε τα συμπεράσματα των ερευνών του στους συναδέλφους του καθηγητές, εκείνοι αρνήθηκαν να τα δεχτούν, λέγοντας πως ανατρέπουν την καθιερωμένη αντίληψη που επικρατεί στους χώρους της βιολογίας. Τότε ο δρ. Lipton παραιτήθηκε από τη θέση του και συνέχισε ως ανεξάρτητος επιστήμονας.
λίγα λόγια για τον Bruce Lipton
Ο δρ. Bruce Lipton σπούδασε βιολογία στα Πανεπιστήμια του Λονγκ Άιλαντ (1966) και της Βιρτζίνια (1971). Το 1973 έγινε βοηθός καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν. Από το 1987 έως το 1992, συμμετείχε σε έρευνες στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας και στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Από το 1993 είναι επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια. Οι δημοσιεύσεις του αφορούν κυρίως την έρευνα για την ανάπτυξη των μυϊκών κυττάρων, ενώ είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ως αυθεντία στον τομέα των βλαστοκυττάρων.

Από τα έργα του ξεχωρίζει το διεθνές best seller “Η βιολογία της πίστης” (The Biology of Belief), για το οποίο έλαβε το 2009 το Βραβείο Ειρήνης του GOI Peace Foundation. Στο βιβλίο αυτό πραγματεύεται την επίδραση που έχουν στο σώμα τα συναισθήματα της αγάπης και του φόβου.

πηγή: http://www.aetos-apokalypsis.com/2015/04/oi-skepseis-kai-oxi-ta-gonidia-kathorizoun-thn-ygeia.html

οι 4 + 3 Μύθοι της Ύπνωσης

Η κατάσταση της βαθιάς απορρόφησης ή ύπνωσης αποτελεί μια φυσική ανθρώπινη ικανότητα, καθώς όλοι έχουμε τη δυνατότητα να εισέλθουμε σε μια κατάσταση εσωτερικής συγκέντρωσης. Επειδή όμως πολλά έχουν ειπωθεί για την ύπνωση και ορισμένα από αυτά ενδέχεται να έχουν παρεξηγηθεί, ας ξεκαθαρίσουμε τι δεν είναι ύπνωση, παραθέτοντας κάποιους από τους πιο κοινούς μύθους.

Μύθος #1 – Η ύπνωση είναι το ίδιο με τον ύπνο.
Με τα μάτια κλειστά και το σώμα χαλαρό, ένα υπνωτισμένο άτομο μπορεί να μοιάζει ότι κοιμάται. Ωστόσο αυτό δεν είναι αλήθεια καθώς όταν ένας άνθρωπος κοιμάται, ίσως να νιώθει ότι δεν έχει συνείδηση του περιβάλλοντός του και δεν αντιδράει σε αυτό. Όμως όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση ύπνωσης, είμαστε σε θέση και να ακούμε και να σκεφτόμαστε και να απαντάμε.
Παρά το γεγονός ότι το σώμα μας είναι πολύ χαλαρό, το μυαλό μας είναι στην πραγματικότητα περισσότερο σε εγρήγορση απ ‘ότι συνήθως, σε μια κατάσταση εσωτερικής συγκέντρωσης και με πλήρη επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω μας.
Δεν υπάρχει καμία απώλεια της συνείδησης και μπορούμε να έχουμε πλήρη έλεγχο των απαντήσεών μας και του επίπεδο της συμμετοχής μας στη διαδικασία.
Ο κάθε άνθρωπος βιώνει την ύπνωση διαφορετικά. Άλλοι νιώθουν πιο ανάλαφρα, άλλοι πάλι νιώθουν ζεστασιά, κλπ. Το σίγουρο είναι ότι όλοι έχουν ένα αίσθημα βαθιάς χαλάρωσης και εσωτερικής απορρόφησης. Συνήθως κατά τη διάρκεια της ύπνωσης νιώθουμε ότι το σώμα μας κοιμάται, ενώ το μυαλό μας είναι εντελώς ξύπνιο και σε εγρήγορση.

Μύθος #2 – Κατά την ύπνωση μπορεί να αποκαλύψω μυστικά και να κάνω πράγματα που δεν θέλω.
Δεν είναι αλήθεια ότι κατά την ύπνωση δεν έχουμε ελεύθερη βούληση. Αντιθέτως έχουμε πλήρη έλεγχο των πράξεων μας και των όσων λέμε.
Η ύπνωση είναι μια κατάσταση εσωτερικής συγκέντρωσης και εστιασμένης προσοχής. Εμείς οι ίδιοι χαλαρώνουμε στο σημείο να εισέλθουμε στην κατάσταση που ονομάζουμε ως ύπνωση εάν το επιθυμούμε, εξού και η τεχνική αυτο-ύπνωσης. Η ύπνωση είναι δυνατή μόνο εάν υπάρχει συνεργασία ανάμεσα σε εμάς και στον άνθρωπο που έχει τον ρόλο του υπνωτιστή.
Ο κάθε άνθρωπος αποφασίζει ανά πάσα στιγμή εάν θα επιτρέψει στον εαυτό του/της να εισέλθει σε κατάσταση ύπνωσης. Χωρίς τη συγκατάθεσή μας, απλά δεν μπορεί να συμβεί. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να εξέλθουμε από την ύπνωση όταν εμείς το θελήσουμε, καθώς δεν υπάρχει απώλεια συνείδησης.
Αυτός που έχει τον ρόλο του υπνωτιστή μας βοηθά και μας καθοδηγεί να χαλαρώσουμε πιο εύκολα και να συγκεντρωθούμε ώστε να πετύχουμε τους στόχους που έχουμε θέσει και προσυμφωνήσει. Ο υπνωτιστής δεν έχει καμία ιδιαίτερη δύναμη και δεν μπορεί λοιπόν να μας κάνει να πούμε ή να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε. Ο ρόλος του είναι να τροφοδοτεί το υποσυνείδητό μας με προσεκτικά διατυπωμένες θετικές προτάσεις για να μας βοηθήσει να πετύχουμε τους στόχους μας. Εάν νιώθουμε άβολα με οποιαδήποτε από αυτές τις προτάσεις, το μυαλό μας θα τις απορρίψει αυτόματα σαν να μην τις είχε άκουσε καν.

Μύθος #3 – Η ύπνωση λειτουργεί μόνο σε ορισμένα άτομα.
Ενώ είναι αλήθεια ότι η ύπνωση μπορεί να έχει μεγαλύτερα αποτελέσματα σε ορισμένους ανθρώπους από ότι σε άλλους, όποιος επιθυμεί και θέλει να υπνωτιστεί μπορεί να υπνωτιστεί. Φυσικά, αυτό σημαίνει επίσης ότι αν δεν θέλει κάποιος να υπνωτιστεί, τότε δεν θα υπνωτιστεί. Κανείς δεν μπορεί να υπνωτιστεί παρά τη θέλησή του.
Το αν θα λειτουργήσει η ύπνωση εξαρτάται κυρίως από τα κίνητρα και τους στόχους του κάθε ανθρώπου, την προθυμία του και την ικανότητά του να συγκεντρωθεί, και το πόσο ανοιχτός είναι στα οφέλη της ύπνωσης. Ο καθένας που είναι ικανός να εστιάσει την προσοχή του και θέλει να συνεργαστεί με τον υπνωτιστή, μπορεί να αποκομίσει τα μέγιστα οφέλη από μια ύπνωση.

Μύθος #4 – Μόνο ένα άτομο με ένα αδύναμο μυαλό μπορεί να υπνωτιστεί.
Η πεποίθηση αυτή προκύπτει από τη σύγχυση που υπάρχει μεταξύ του «υπνωτισμένου» και του αφελή ή άβουλου. Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Η ύπνωση απαιτεί ευφυΐα και την ικανότητα συγκέντρωσης. Επίσης το να έχουμε ισχυρό κίνητρο και να θέλουμε να συνεργαστούμε με τον υπνωτιστή είναι απαραίτητα για την επιτυχία μιας ύπνωσης, τα οποία δεν επιτυγχάνονται εύκολα από έναν άνθρωπο άβουλο.
Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι που συγκεντρώνονται εύκολα μπορούν να εισέλθουν σε μια κατάσταση ύπνωσης πιο εύκολα, πιο γρήγορα και βαθύτερα από ό, τι άλλοι.

Μύθος #5 – Μπορεί να κολλήσω σε κατάσταση ύπνωσης και να μην μπορώ να ξυπνήσω
Κανείς δεν μπορεί ποτέ να «κολλήσει» σε ύπνωση και δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο. Να θυμάστε ότι η ύπνωση είναι μια φυσική και φυσιολογική κατάσταση χαλάρωσης του οργανισμού, όπως π.χ. όταν ονειροπολούμε ή απορροφιόμαστε πλήρως από ένα βιβλίο ή από μια ταινία. Δεν είναι μια κατάσταση η οποία είναι ξένη προς εμάς. Φυσικά η ύπνωση είναι μια υποκειμενική εμπειρία και όλοι τη βιώνουμε με έναν διαφορετικό τρόπο.
Εάν είμαστε σε κατάσταση ύπνωσης και ο άνθρωπος που έχει τον ρόλο του υπνωτιστή σταματήσει να μας μιλάει, ο εαυτός μας θα μας τραβήξει έξω από την κατάσταση της ύπνωσης με ασφάλεια με έναν από δύο τρόπους: Είτε θα ανοίξουμε τα μάτια μας και θα έχουμε μια ωραία αίσθηση ανανέωσης, είτε το μυαλό μας θα μας οδηγήσει σε έναν ολιγόλεπτο ύπνο από τον οποίο θα ξυπνήσουμε ανανεωμένοι και σε εγρήγορση. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την τεχνική της αυτο-ύπνωσης, καθώς ορισμένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την ύπνωση ως γέφυρα σε φυσικό ύπνο.

Μύθος #6 – Με την ύπνωση μπορώ να θυμηθώ τα πάντα
Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ορισμένοι υπνοθεραπευτές χρησιμοποιούν συγκεκριμένες τεχνικές που μπορούν να βοηθήσουν ένα άτομο να θυμηθεί κάποια πράγματα από το παρελθόν, αν αυτό είναι χρήσιμο για αυτούς. Αλλιώς δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη να ανακαλέσει κάνεις μνήμες του παρελθόντος. Η ύπνωση αφορά κυρίως την χαλάρωση και το άδειασμα του μυαλού ώστε να δοθεί χώρος σε θετικές σκέψεις προς την επίτευξη των στόχων.

Μύθος #7 – Η ύπνωση βλάπτει την υγεία
Η ύπνωση όχι μόνο δεν βλάπτει την υγεία, αλλά αντιθέτως έχει πολλαπλά οφέλη ψυχικά και σωματικά. Όλοι οι γιατροί συμφωνούν ότι η χαλάρωση έχει ορατά οφέλη για την υγεία. Φαντάζομαι ότι πολλοί από εσάς θα έχετε ακούσει κάποιον γιατρό να σας λέει «πρέπει να χαλαρώσεις», αλλά μάλλον δεν σας έχει πει το πώς.

Σκεφτείτε για λίγο τι συμβαίνει όταν βρισκόμαστε σε ύπνωση. Το σώμα μας είναι σε βαθιά χαλάρωση και το μυαλό μας είναι πλέον ελεύθερο, ίσως για πρώτη φορά, να ξεχάσει τις πιέσεις και τα άγχη της καθημερινής ζωής. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε τον υπνωτιστή να μας καθοδηγήσει περιγράφοντας τα όνειρα και τους στόχους μας για το μέλλον, με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσουμε να αισθανθούμε αυτή την μελλοντική εμπειρία ως μια πραγματικότητα.

Σε αυτή την κατάσταση βρισκόμαστε σε απόλυτη ηρεμία και το μυαλό μας εκκρίνει ενδορφίνες οι οποίες μεταφέρονται σε όλα τα κύτταρά μας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, όταν ολοκληρώνεται μια συνεδρία ύπνωσης, οι άνθρωποι νιώθουν πάρα πολύ ωραία και συνήθως χαμογελάνε.

Ο Βρετανικός Ιατρικός Σύλλογος ενέκρινε την ύπνωση ως έγκυρη ιατρική περίθαλψη το 1955 και ο Αμερικάνικος Ιατρικός Σύλλογος την ενέκρινε το 1958.

Εάν ενδιαφέρεστε να μάθετε περισσότερα για την ύπνωση, ή πώς είναι να είστε σε κατάσταση ύπνωσης ή πώς να καθοδηγείτε άλλους σε ύπνωση, τότε ζητείστε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για το βιωματικό σεμινάριο της nlpingreece, “Ericksonian Hypnosis Certification”, καλώντας μας στο: 210 6233450-452.

Dr. Myrto Raftopoulou

Τι είναι η Ύπνωση;

Στα βιβλία ψυχολογίας θα διαβάσουμε ότι όλοι έχουμε ένα συνειδητό και ένα ασυνείδητο. Το ασυνείδητο είναι, μεταξύ άλλων, αυτό που ελέγχει και συντηρεί τις βασικές λειτουργίες του οργανισμού μας, αποθηκεύει τις μνήμες μας, είναι η πηγή της φαντασίας και της δημιουργικότητάς μας και διατηρεί την ενέργειά μας.

Το να προσπαθήσει κανείς να αλλάξει πεποιθήσεις, αξίες ή νοοτροπία είναι δύσκολο, όταν το προσπαθεί μονάχα με τη συνειδητή σκέψη. Ενώ, μια διττή προσέγγιση η οποία περιλαμβάνει το συνειδητό και το ασυνείδητο, μας επιτρέπει να κάνουμε γρήγορα και εύκολα τις αλλαγές που θέλουμε ώστε να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η ύπνωση βασίζεται σε τεχνικές χαλάρωσης που μας επιτρέπουν να περάσουμε σε μια κατάσταση εσωτερικής συγκέντρωσης ώστε να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμη του ασυνείδητού μας για να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο.

Κατά την ύπνωση καλούμαστε να χαλαρώσουμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας στον εσωτερικό μας κόσμο και να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία μας για να τροποποιήσουμε τις αντιλήψεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια κατάσταση βαθιάς απορρόφησης και εσωτερικής συγκέντρωσης.
Dr. Μυρτώ Ραφτοπούλου

Τι είναι το NLP Coaching?

Αν πληκτρολογήσουμε αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο τα τρία γράμματα NLP στη σειρά θα εμφανισθούν Neuro -Linguistic Programming ή Νευρό-Γλωσσικός Προγραμματισμός και πληροφορίες που παραπέμπουν σε μεγαλύτερες δυνατότητες επικοινωνίας, σε προσωπική ανάπτυξη, κοινωνική & επαγγελματική διάκριση με διάφορες εφαρμογές. Μια απ’ αυτές είναι και το NLP Coaching.
To NLP Coaching είναι ένας διαρκώς αναπτυσσόμενος και αναγνωρίσιμος κλάδος για την αποτελεσματικότητα του. Στοχεύει στην συνολική αξιοποίηση του δυναμικού του ανθρώπου, στην ανάδειξη όλων των δυνατοτήτων και στην διερεύνηση όλων των επιλογών για την εκπλήρωση των στόχων, την επίλυση θεμάτων, αλλαγών που θέλει να κάνει κάποιος στη ζωή του.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται κάποιος που ενδιαφέρεται να μυηθεί και να πιστοποιηθεί και να εκπαιδευτεί συνολικά με μια σφαιρική προσέγγιση ώστε να μπορεί να μεγιστοποιήσει το δυναμικό του και την απόδοσή του, αλλάζοντας τον τρόπο που σκέφτεται και ενεργεί ο ίδιος που εκπαιδεύεται.

Η πραγματική πιστοποίηση, στο να καταλήξει να γίνει κάποιος NLP Coach, δεν έγκειται στο να μάθει τεχνικές, αλλά στο γεγονός κατ αρχάς ότι έχει αλλάξει το ίδιο του το σκεπτικό και τη στάση του απέναντι σε καταστάσεις, επιβεβαιώνει ο νευροβιολόγος Gerald Hüthner. Σε μια από τις διαλέξεις του σχετικά με το ποιος είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να εισάγεις νέα γνώση στο κεφάλι κάποιου, τονίζει ότι «Για να μάθεις και να στηρίζεις ένα νέο σκεπτικό χρειάζεται να διατρέξουν τη νευροφυσιολογία νέες εμπειρίες.»

Η διερεύνηση του εαυτού μας ώστε να μπορούμε να τα βρίσκουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό, είναι κατά αρχάς το πρώτο βήμα ώστε να έχουμε μπούσουλα και να μπορούμε να προχωρήσουμε με τους μηχανισμούς διερεύνησης και της συμπεριφοράς άλλων ανθρώπων και τη διαχείριση καταστάσεων που προκύπτουν στην επαφή μαζί τους.
Στη συνέχεια χρειάζεται και να έχει τεχνικές ώστε μπορεί να διαβλέπει πέρα από την επιφάνεια τι πραγματικά συμβαίνει, από πού απορρέει ένα θέμα, δουλεύοντας βαθιά στη ρίζα ενός θέματος. Μέσα από θεωρητική τεκμηρίωση και βιωματικές ασκήσεις οι ενδιαφερόμενοι ξεκινούν και μυούνται στην επιστήμη του νου, δηλαδή πως δουλεύει το μυαλό, τους μηχανισμούς με τους οποίους αναπτύσσονται οι δυνατότητες, καθώς και τις παγίδες τις οποίες εμπεριέχουν και στις οποίες συχνά πέφτει ο κόσμος.

Οι ενδιαφερόμενοι, μαθαίνουν να παρατηρούν τι γίνεται στο μυαλό ενός ανθρώπου, να καταλαβαίνουν σημάδια και αναπτύσσουν την αντιληπτικότητά τους, να αναγνωρίζουν και να παίζουν με τα ίδια τα παιχνίδια του μυαλού στο να εντοπίζουν την πορεία που διανύει η σκέψη μέχρι να αποτυπωθεί σε λόγια ή σε μια συμπεριφορά και να ξέρουν πως να επιδρούν στον τρόπο που κάποιος σκέφτεται και πώς να ξεδιπλώνουν και να ψάχνουν τα κομμάτια που απαρτίζουν συμπεριφορές. Και υπάρχουν συμπεριφορές όπου αξίζει να θαυμάσουν τον εαυτό τους, όπως επίσης συνειδητοποιούν ότι υιοθετούν και συνήθειες οι οποίες τους κάνουν να κολλούν. Και είναι θεαματικό να μπορούν να ανακαλύπτουν μόνοι τους, το γρανάζι που κολλά.

Ένας σωστά καταρτισμένος NLP Coach – πέρα από το να γνωρίζει πώς να κερδίζει και να διατηρεί την εμπιστοσύνη ενός πελάτη, με τη τεχνική του Rapport, να έχει όλα τα απαραίτητα εφόδια στην εργαλειοθήκη του να ανακαλύψει μαζί με τον πελάτη αυτό το «κάτι» και να το εξαλείψει. Μέσα από συγκεκριμένες τεχνικές μαθαίνει πώς να αποστασιοποιείται, πώς να εκμαιεύει πληροφορία, πώς να αναδεικνύει την ουσία του προβλήματος Meta model, πώς να εντοπίζει τις απώτερες προθέσεις και τα κίνητρα από τα οποία απορρέουν συγκεκριμένες συμπεριφορές , που καλείται να επιλύσει και να καθοδηγήσει κάποιον μέσα από την διαδικασία του coaching να ξεφεύγει από στεγανά, κλισέ και στερεότυπα και στην ανακάλυψη των επιλογών και στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Το σύστημα NLP προσφέρει πολύ αποτελεσματικές τεχνικές να περιφρουρεί κάποιος τις αποφάσεις του, να υποστηρίζει τις ενέργειες του, να ξέρει πως να λέει «όχι» αν χρειαστεί με κομψότητα να στηρίζει τις απόψεις του πατώντας γερά στα πόδια του. Κάθε μέρα προστίθεται και κάτι καινούργιο στην γνώση του μυαλού. Οι ενδιαφερόμενοι μαθαίνουν πώς, με την τεχνική Time Line, πώς να καθοδηγούν κάποιον να απεγκλωβίζεται από αρνητικές σκέψεις τους και πεποιθήσεις που περιορίζουν και φρενάρουν, να αποδυναμώνει ανασφάλειες, δισταγμούς και άλλα αρνητικά συναισθήματα , να διαχειρίζεται με συγκεκριμένη τεχνική διλλήματα και να κυοφορεί μια πλατφόρμα νέων δεξιοτήτων, για να καταλήξει στο τέλειο αποτύπωμα ενός στόχου απαλλαγμένος από καταστάσεις που έβαζαν σε μια διαδικασία να κάνει ίσως ένα βήμα μπρος και μετά να σταματά, να μην ολοκληρώνει ή να επιστρέφει σε παλιές συνήθειες.

Οι τεχνικές του συστήματος NLP βασίζονται στην παραδοχή ότι θέλουμε να περάσουμε από την τωρινή – μη επιθυμητή – κατάσταση σε μια επιθυμητή κατάσταση και κατά τη διαδικασία αυτή χρειάζεται o nlp coach να ξέρει με σοβαρότητα και να μπορεί με σεβασμό να ωθήσει και βοηθήσει να βγεί ο πελάτης από αυτό που ορίζει ως πεδίο άνεσής του (comfort zone) και να διευρύνει τα «όρια» του τρόπου που σκέφτεται. To NLP Coaching χρειάζεται ένα πλαίσιο στο οποίο να λειτουργήσει αποτελεσματικά το οποίο είναι ένα ολοκληρωμένο NLP Practitioner Certification μέσα από εξειδικευμένους trainers με ακαδημαϊκό υπόβαθρο. Με την ολοκλήρωση κάποιος αυτόματα θεωρείται σε βάθος γνώστης του συστήματος NLP για να το εξασκήσει και στα πλαίσια του NLP Coaching.

…Όταν συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο …

“…Όταν συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο, …όταν κατάλαβα ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη, απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω κόντρα στην αλήθεια μου,… όταν αρνήθηκα να συνεχίσω να ζώ στο παρελθόν, άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, επικαλέστηκα τις δυνάμεις της καρδιάς μου, η λογική απέκτησε έναν πολύτιμο σύντροφο και μπόρεσα να δω ότι τα πάντα γύρω μου με προκαλούσαν να μεγαλώσω….» (Charlie Chaplin 1889-1977)

Σχεδόν σε όλα τα σημεία του πλανήτη μας, από το πολικό κρύο της Αρκτικής ως τη καυστική Σαχάρα και από τα ψηλές κορυφές των Ιμαλαΐων μέχρι βαθιά στον πυκνό Αμαζόνιο, οι άνθρωποι έχουν κάτι κοινό. Να προσαρμοζόμαστε και να ενστερνιζόμαστε το περιβάλλον μας και τα στοιχεία του, είναι το χαρακτηριστικό που μας βοήθησε να εξελιχθούμε μέσα στο πέρασμα του χρόνου, με απότοκο όφελος την επιβίωσή μας.

Ένας από τους συμμάχους μας στο να προσαρμοζόμαστε και να ανταπεξερχόμαστε σε καταστάσεις είναι αυτός της ομοιόστασης (homeostasis) που αποτελεί κλασική υπόθεση για την επιβίωσή μας μέσα στον χρόνο.

Για παράδειγμα ώστε να γνωρίζουμε το μηχανισμό της ομοιόστασης: Το σώμα μας έχει εξελιχθεί ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασία που να κυμαίνεται στους 36 βαθμούς, σε pH αίματος 7, κ.ο.κ. και να αντιδρά ανταποκρινόμενο στο τι εκλαμβάνει ότι είναι ή δεν είναι εντός των φυσιολογικών ορίων, ή των ορίων τα οποία έχει συνηθίσει ως φυσιολογικά. Ελέγχει δηλαδή κατά πόσο θα ενεργοποιηθεί ή θα εφησυχάσει στα πλαίσια της προστασίας και της προφύλαξης του συστήματος, από ό,τι μπορεί να θεωρηθεί ως κίνδυνος για την επιβίωσή του. Οι αντιδράσεις του οργανισμού αποτελούν ενδείξεις ότι όταν ξεφεύγουμε από ένα γνώριμο και οικείο περιβάλλον και προσπαθεί να γίνουν οι αντίστοιχες ρυθμίσεις και να επαναφέρει τα φυσιολογικά όρια.
Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους που μας έχει βοηθήσει στο παρελθόν παρέχοντας μας ένα είδος εσωτερικής πληροφορίας. Η ίδια η ύπαρξή μας κατ’ αρχάς βασίζεται σε πληροφορία, η οποία είναι καταγεγραμμένη στο DNA και στα κύτταρά.

Επιπλέον υπάρχουν οι πληροφορίες που προσλαμβάνουν οι αισθήσεις μας, διατρέχουν τη σκέψη μας και κατευθύνουν τις συμπεριφορές μας. Το μυαλό μας περιέχει έναν ασύλληπτο όγκο πληροφοριών και συνεχίζει να εμπλουτίζεται κάθε μέρα διαθέτοντας, εξ ορισμού, μια εκπληκτική ικανότητα να επεξεργάζεται να οργανώνει δεδομένα, εμπειρίες, επιλογές και να διαμορφώνει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και δίνουμε σχήμα και μορφή στις δυνατότητές μας. Σ’ αυτήν την τράπεζα πληροφοριών μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση, να έχουμε τον έλεγχο.
Μπορείτε να φανταστείτε τι θα σήμαινε, για εσάς, να ανακαλύψετε πώς μπορείτε να επωφεληθείτε με την πρόσβασή σας σε αυτή τη τράπεζα πληροφοριών μέσα από τις δοκιμασμένες τεχνικές του NLP και να διαχειρίζεστε διλλήματα και σκέψεις που δημιουργούν εσωτερικές συγκρούσεις, να διαχειρίζεστε αρνητικά συναισθήματα που φρενάρουν τις επιδιώξεις σας, να απαλλαγείτε από επιζήμιες και προβληματικές συνήθειες, να μάθετε πώς να εκπληρώνετε τους στόχους σας.

Στην nlpgreece® έχουμε δεσμευτεί να δημιουργούμε εμπειρίες για τους ενδιαφερομένους να μυηθούν σε εφαρμογές τεχνικών του συστήματος NLP με εκπληκτικά αποτελέσματα. Ανακαλύψτε στο εξειδικευμένο workshop «Project U» εκείνες τις τεχνικές που θα σας οδηγήσουν να λειτουργείτε με «ένα νέο τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης καταστάσεων».

Η δικτατορία της θετικής σκέψης

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν μυηθεί στο να κάνουν «θετικές δηλώσεις» προκειμένου να πετύχουν αυτά που θέλουν. Διαπιστώνουν όμως στην πορεία ότι πασχίζουν, προσπαθούν με σκαμπανεβάσματα, χωρίς πάντα ολοκληρωμένο ουσιαστικό ορατό αποτέλεσμα, ίσως ότι χάνουν και το χρόνο τους. Έχουμε δε παρατηρήσει ότι οι πιο αποτελεσματικές δηλώσεις τελικά είναι οι αρνητικές. «Δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρω». «Δεν είμαι τυχερός», « Δεν είμαι καλός σ’ αυτό», «Δεν υπάρχει ευτυχία για μένα». Ότι από αυτές τις δηλώσεις μπει στο μυαλό κάποιου βγαίνει την πραγματικότητα με ευκολία και ακρίβεια εις απόδειξη των λεγομένων.

Κι απορεί κανείς γιατί, τι συμβαίνει; Το μυαλό μας διέπετε από δύο εξουσίες και θα μπορούσαμε να αναφερθούμε σ αυτές ως τη νομοθετική και την εκτελεστική. Η πρώτη σκέφτεται και αποφασίζει για το τι είμαστε τι έχουμε ή όχι. «Έχω ότι θέλω», «Είμαι λαμπρό μυαλό», «Είμαι απαισιόδοξος». Η δεύτερη μορφή εξουσίας έχει ως έργο την εκτέλεση του τι σκέφτεται και έχει αποφασίσει η πρώτη, επεξεργαζόμενη στοιχεία και πληροφορίες για να αποδείξει και να θέσει σε ισχύ την συγκεκριμένη πεποίθηση. Εφόσον οι δηλώσεις ταιριάζουν με το μέσα μας , τα πιστεύω μας, τις εσώτερες σκέψεις μας, τότε όλα μέλι γάλα αρμονικά και ειρηνικά. Δεν συμβαίνει κάτι πέρα από αυτό που έχει ο οργανισμός μας συνηθίσει. Το ένα στηρίζει το άλλο χωρίς ζόρι, αβίαστα, εύκολα.

Όταν όμως κάποιος στέκεται μπρος στον καθρέφτη και επαναλαμβάνει «Πάω καλύτερα», «πετυχαίνω το στόχο μου» ξεκινά δηλαδή να κάνει μια θετική δήλωση, πολλές φορές δημιουργούνται εσωτερικές συγκρούσεις και εγείρονται αμφιβολίες και αμφισβητήσεις από μέσα του. Και πως το καταλαβαίνει κανείς αυτό; Από εσωτερικές σκέψεις και εσωτερικές φωνούλες που αναδύονται εκείνη τη στιγμή, ή από ένα άβολο συναίσθημα, ή ένα ατυχή φευγαλέο ανεπαίσθητο ίσως μορφασμό του προσώπου. Αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος του μυαλού τους δείχνει να αντιδρά και να λέει: «Αηδίες.» «Ναι καλά!» «Κοροϊδευόμαστε τώρα;» «τι λες;» …

Αυτό το αγνοούν οι περισσότεροι και τις περισσότερες φορές αυτό είναι που μπλοκάρει. Ο εαυτό τους αναγνωρίζει μόνο αυτό που ξέρει και έχει συνηθίσει να είναι η να κάνει. Ουσιαστικά τι γίνεται με αυτούς που πασχίζουν κάνοντας δηλώσεις; Κάνουν δηλώσεις ευαγγελίζονται τη θετική σκέψη αλλά είναι σαν να κουκουλώνουν τις αρνητικές εσώτερες φωνές και αντιδράσεις που ξεπηδούν. Φανταστείτε μια χύτρα όπου το νερό χοχλάζει, να της βάλεις το καπάκι.

Η συνειδητοποίηση και αποδοχή του τι συμβαίνει μέσα μας τι έχει να μου πει αυτή η φωνή αντίστασης ή η ενόχληση που ξεπηδά είναι σημαντική διότι με βάζει σε κατάσταση και διάθεση να σταθώ και να ψάξω και να καταλάβω. Άλλωστε πως θα ξέρω τι και πώς να το διαχειριστώ αν δεν το αναγνωρίσω και δεν μπω στη διαδικασία να μάθω πρώτα τι και γιατί μου συμβαίνει ;

Η υγεία είναι συνάρτηση του lifestyle μας

Με την αλλαγή του έτους, μια από τις ευχές που σίγουρα θα ακούσουμε είναι να έχουμε ένα ευτυχισμένο νέο έτος με χαρά, αγάπη, … και υγεία. Έχετε όμως αναλογιστεί τι πραγματικά σημαίνει υγεία;

Σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), η υγεία είναι «η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας». Αυτός ο ορισμός, το 1948, ήταν ταυτόχρονα τολμηρός αλλά και καινοτόμος, καθώς έθετε σε αμφισβήτηση την κύρια υπόθεση εκείνον τον καιρό, ότι εφόσον η αρρώστια – ή τουλάχιστον τα συμπτώματά της – εξαφανίζονταν, τότε θα αποκαθίσταντο η υγεία.

Ο ορισμός του ΠΟΥ για πρώτη φορά έδινε την αρμόζουσα σημασία στην έννοια της κοινωνικής και συναισθηματικής υγείας, πέρα από τη σωματική. Ωστόσο ακόμα και αυτός ο ορισμός σήμερα είναι ελλιπής, καθώς δεν εμπεριείχε τον παράγοντα «περιβάλλον».

Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ζούνε στην «ανεπτυγμένη» Δύση αποτελεί μια από της κύριες αιτίες χρόνιων ασθενειών. Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι αυτές οι «lifestyle ασθένειες» που αποδίδονται δηλαδή στον τρόπο που ζούμε, μπορούν να εξαφανιστούν με τον ίδιο τρόπο που εμφανίζονται – αλλάζοντας, δηλαδή, την καθημερινότητά μας.
Είναι πιο εύκολο, πιο γρήγορο, πιο οικονομικό και φυσικά πιο αποδοτικό – όσον αφορά στο αποτέλεσμα αλλά και σε διάρκεια – να αλλάξουμε την συμπεριφορά μας από το να προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε την υγεία μας με φάρμακα, αφού έχουμε νοσήσει. Και ειδικά όταν πρόκειται για την συναισθηματική και ψυχική μας υγεία. Εκεί, τι έχει να μας προσφέρει, αλήθεια, η «δυτική» ιατρική; Το να είμαστε «υγιής» δεν σημαίνει να μην αρρωσταίνουμε ποτέ, αλλά και το ότι έχουμε την ευελιξία (behavioural flexibility) να αλλάξουμε την συμπεριφορά, τα πιστεύω και τις αντιδράσεις μας ώστε να καταφέρουμε να βελτιστοποιήσουμε και την απόδοσή μας, όταν αντιμετωπίζουμε διάφορες προκλήσεις στη ζωή μας.

Η ικανότητά μας να επανα-προγραμματίσουμε τις συμπεριφορές μας, τα πιστεύω μας, τη νοοτροπία μας και ίσως ακόμα και τη βιολογία μας, είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτό που ίσως πιστεύουμε. Πολλοί από εμάς έχουμε συνειδητοποιήσει εδώ και καιρό ότι πρέπει να αλλάξουμε, αλλά ίσως οι περισσότεροι να μην γνωρίζουμε το πώς.

Το σύστημα NLP είναι ένα σύνολο τεχνικών και μια μεθοδολογία που μας βοηθάει να αποκτήσουμε πληρέστερη πρόσβαση στο μυαλό μας, να δούμε πώς ακριβώς σκεφτόμαστε, να συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς γίνεται μέσα μας, τι κάνουμε και πώς ακριβώς το κάνουμε και άρα, εάν επιθυμούμε, να το αλλάξουμε.

Αναγνωρίζοντας τη δική μας φόρμουλα που παράγει τη συμπεριφορά μας, μπορούμε να επέμβουμε αν χρειάζεται για να αλλάξουμε ή να βελτιώσουμε κάποια πράγματα με σκοπό την αποτελεσματική αξιοποίηση του ήδη υπάρχοντος δυναμικού μας προς την επιθυμητή κατεύθυνση.

Εάν, λοιπόν, το 2014 δεν ήταν ακριβώς όπως το θέλατε, μην το βάλετε κάτω. Ξεκινήστε το 2015 με κάτι διαφορετικό. Κάντε την αλλαγή, όσο μικρή ή μεγάλη κι αν είναι, ξεκινώντας με τον τρόπο που σκέφτεστε

Σας ευχόμαστε Καλές Γιορτές και ένα 2015 με υγεία & ευεξία

Μυρτώ Ραφτοπούλου (PhD)
NLP & New Code NLP Trainer

Ποιος είναι ο Frank Pucelik;

Ο Frank Pucelik σύμφωνα με τη πρόσφατη αναγνώριση του John Grinder (στο «Origins of Neuro Linguistic Programming» από τον John Grinder, Frank Pucelik), ήταν πρωτεργάτης και είναι ένας από την ιδρυτική ομάδα μεταπτυχιακών φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ, του συστήματος NLP. Μετά από συσσωρευμένες αναλύσεις, εργασίας αποτελέσματα των πειράματα τους στον τομέα της «ανθρώπινης τελειότητας» εξέλιξαν την τεχνική του «Meta».

Ο Grinder και ο Bandler είναι γλωσσολόγος και μαθηματικός αντίστοιχα, ενώ Pucelik, σαν ψυχολόγος, βοήθησε να αποκτήσει το σύστημα του NLP τη θεραπευτική / ψυχολογική επέκταση του Ο Pucelik επισκέπτεται τη Μελβούρνη, τον Οκτώβριο 2014 για το NLPSuperfest και θα είναι στην Αθήνα στο 38η EANLPt συνέδριο και θα αναφερθεί στις «Ancient metaphors for group members» | 8 Νοεμβρίου 2014 | 12.30-13.15

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στα 210 6233450 ή στο info@nlpgreece.gr

Διαβάζοντας πίσω από τα λόγια του τερματοφύλακα της Κόστα Ρίκα, Κέιλορ Νάβας

Άλλοι το είδαν στις ειδήσεις, άλλοι το διάβασαν στον τύπο, άλλοι ίσως και να άκουσαν στο ράδιο τα λόγια του τερματοφύλακα της Κόστα Ρίκα, Κέιλορ Νάβας: «Τον είδα, θυμήθηκα ότι ήμασταν μαζί στη Λεβάντε και έφερα στο μυαλό μου πώς εκτελεί τα πέναλτι. Ευτυχώς δεν άλλαξε τον τρόπο που τα χτυπάει!»

Δίνοντας μια διάσταση NLP η τεχνική του Modeling στοχεύει σε αυτό ακριβός, να αποτυπώσει να αφομοιώσει και αναλύσει, την στρατηγική κάποιας διαδικασίας, με απώτερο σκοπό να μπορεί να μελετήσει συμπεριφορές, να μάθεις, να προβλέψει κινήσεις, και στη συγκεκριμένη περίπτωση απλά να αποκρούσει ένα γκολ.

Σε περίπτωση που κάποιος θέλει να ενισχύσει αυτήν την απόδοσή του οι τεχνικές του συστήματος NLP καθώς και τα παιχνίδια του New Code, δίνουν τη δυνατότητα μελέτης και διεύρυνσης του κόσμου των δυνατοτήτων μας.

Ιωάννης Αθανασόπουλος

Η σωστή αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης απόδοσης εργαζομένων ως εργαλείο βελτίωσης και διασφάλισης υψηλών επαγγελματικών επιδόσεων.

Optimizing performance appraisal results. Improving personal proficiency and role effectiveness.
· Γιατί παρόλες τις φιλότιμες προσπάθειες τους, στελέχη και επαγγελματίες δυσκολεύονται ή δεν καταφέρουν τελικά να πετύχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα;
· Για ποιο λόγο πολλές φορές διαπιστώνουμε, πανέξυπνα και μορφωμένα άτομα να κάνουν άτοπα πράγματα;
· Ποια η χρησιμότητα του να στέλνεις ανθρώπους σε εκπαιδευτικά προγράμματα και να επιστρέφουν κάνοντας τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά;

Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που απασχόλησαν τους Dr Alan M Barratt & D. Patrick Georges, δημιουργούς του μοντέλου “The Synolic Approach to Human Resource Development” (British management journal Executive Development, Vol. 8, No. 2, June 1995), στη συνεργασία που είχαν με στελέχη μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών με την υποστήριξη Διευθύνσεων HR προκειμένου να επεξεργαστούν διαδικασίες για καλύτερα ποιοτικά και ποσοτικά αποτελέσματα.

Αναλύοντας την καθημερινή εργασία διαπίστωσαν ότι οι μάνατζερ συχνά συναντούν δυσκολίες στην προσπάθεια να εντοπίσουν τα χαρακτηριστικά της ατομικής απόδοσης και επίδοσης των στελεχών και να διαγνώσουν δυνατότητες βελτίωσης της αποτελεσματικότητας.

Παραδοσιακές μέθοδοι όπως εκπαίδευση για την ανάπτυξη δεξιοτήτων, ακόμη κι όταν βασίζονταν σε αναλύσεις εργασιακών καθηκόντων (job analyses) και καταμετρήσεις γνώσης εργασίας (job knowledge surveys), συχνά αποτύγχαναν να επηρεάσουν σημαντικά και να επιφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα σε σχέση με την βέλτιστη επαγγελματική απόδοση.
Πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν ότι μαθαίνοντας απλώς κάποιους τρόπους (how to) για να πετύχουν τους στόχους τους δεν είναι αρκετό. Συχνά ενυπάρχουν αρνητικές σκέψεις που κάνουμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε πολλές φορές, ή συνήθειες και πεπατημένες που ακολουθούμε και οι οποίες δρουν σαν «φρένα» και περιορίζουν τις δυνατότητες μας και το δυναμικό προς την επίτευξη των στόχων.

Δεν αρκούν οι «εργασιακοί παράγοντες» για την ενθάρρυνση της ανάπτυξης των προσόντων ενός εργαζομένου στην επιχείρηση. Μια «Σύνολος» ή συνολική ατομική ανάπτυξη, που περιλαμβάνει και τους «προσωπικούς παράγοντες», αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες επίτευξης βέλτιστης απόδοσης. H αποτελεσματικότητα των στελεχών στις επιχειρήσεις εξαρτάται από τον τρόπο που συνταιριάζουν τους επαγγελματικούς στόχους με τους προσωπικούς τους στόχους και αξίες. Οι υπεύθυνοι Διευθύνσεων και Τμημάτων σε μια επιχείρηση, που πραγματικά ενδιαφέρονται να επενδύσουν στις δυνατότητές των ανθρώπων τους, μπορούν να ενισχύσουν τα αποτελέσματα και την αποδοτικότητα των ανθρώπων τους.

Μπορούν να τους βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουν τι κάνουν, τι τους εμποδίζει να προχωρήσουν, να τους καθοδηγήσουν να επαναπροσδιορίσουν τους στόχους τους, να προσδώσουν και άλλη προοπτική στο ρόλο της θέσεώς τους, να καταλάβουν τι τους ενεργοποιεί για να πετύχουν.

Προς αυτή την κατεύθυνση,η nlpincyprus με την Charakis Research & Development προσάρμοσαν και εφαρμόζουν εξειδικευμένες τεχνικές του συστήματος NLP σε Business Coaching Protocol με στόχο να δώσουν τη δυνατότητα σε εταιρείες να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τα ευρήματα της αξιολόγησης της απόδοσης, προσφέροντας με εξειδικευμένα coaching sessions τη δυνατότητα σε στελέχη να βελτιώσουν και να αναπτύξουν συγκεκριμένες δεξιότητες τους:
· Εντοπίζοντας τι τους υποκινεί.
· Ανακαλύπτοντας εμπόδια, συνήθειες και ανασταλτικούς παράγοντες που τους κρατούν πίσω και δεν τους αφήνουν να προχωρήσουν.
· Συνειδητοποιώντας ποιοι είναι ο μηχανισμοί που ενεργοποιούν «τα κουμπιά τους» και διαμορφώνουν τον τρόπο που σκέφτονται, που ενεργούν, που αντιδρούν και δραστηριοποιούνται για να εκπληρώσουν αυτά που θέλουν ή να αποφύγουν αυτά που δεν θέλουν.
· Μαθαίνοντας πώς να βάζουν στόχους, πώς να αξιολογούν και να αξιοποιούν τις δυνατότητες τους, ώστε να αποκτούν νόημα και να κάνουν αίσθηση για αυτούς με τρόπο που να έχουν τον έλεγχο των καταστάσεων και να χειρίζονται τα θέματα και τα του ρόλου τους με επάρκεια, ανταποκρινόμενοι στις επαγγελματικές τους προσδοκίες και στόχους.

copyright, March 2010
A. G. Efthimiadou

Τhere is no failure, only feedback

Συνήθως όταν δεν έρχονται τα πράγματα όπως τα θέλουμε στις συναλλαγές μας με τρίτους, ρίχνουμε το φταίξιμο μιλώντας για τυχόν αντίσταση που προβάλλουν, ή σκεφτόμαστε μήπως εμείς δεν κάναμε κάτι καλά. Ετσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι σαν να αναγνωρίζουμε ότι όλες τις δυνατότητες είναι με το μέρος τους. Παραχωρούμε δηλαδή το πλεονέκτημα στην άλλη πλευρά.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα συνομιλητή ο οποίος στη μέση της κουβέντας μας διακόπτει υψώνει το ένα φρύδι και αρχίζει να μας μιλά έντονα. Η πιο πιθανή πρώτη κίνηση που θα κάνουμε είναι να σκεφτούμε ότι μάλλον είπαμε κάτι και το παρεξήγησε ή δεν του άρεσε. Η πληροφορία όμως αυτή καθ’ αυτή μπορεί να διατυπωθεί και ως εξής. Κάτι έκανα που προκάλεσε έντονη αντίδραση. Τώρα ξέρω τι να κάνω όταν θέλω να ξαναπροκαλέσω τέτοια αντίδραση.

Δεν υπάρχει αποτυχία. Υπάρχει μόνο feedback.

Με άλλα λόγια, συνειδητοποιώντας τι κάνουμε πως και πότε είναι σαν να «προσκαλούμε» την άλλη πλευρά σε μια νέα εμπειρία και παρακολουθούμε πώς την αποδέχεται. Η όποια αντίδραση είναι εξαιρετική πληροφόρηση (feedback), η οποία μπορεί να μας καθοδηγήσει στο «Τι μπορούμε να κάνουμε όταν υπάρχει η αίσθηση ότι δεν παίρνει τίποτα άλλο να κάνουμε».

Copyright© | nlpgreece®
All Rights Reserved

Ποιο είναι το δικό σας τραγούδι;

“Himba” είναι μια φυλή στην Αφρική, όπου τα γενέθλια ενός παιδιού δεν υπολογίζονται από τη στιγμή που γεννήθηκε, ούτε καν από τη στιγμή της σύλληψης, αλλά από την ημέρα που το παιδί ήταν μόνο μια σκέψη στο μυαλό της μητέρας του.

Oταν μια γυναίκα αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να κάνει ένα παιδί, πάει μόνη της και κάθεται κάτω από ένα δέντρο, και με ηρεμία περιμένει μέχρι να νιώσει το τραγούδι του παιδιού που θέλει να φέρει στον κόσμο.

Μόλις αφουγκραστεί το ρυθμό του τραγουδιού, τότε πηγαίνει στον άντρα που θα γίνει ο πατέρας αυτού του παιδιού, του το τραγουδάει και του το διδάσκει. Και όταν κάνουν έρωτα για να συλλάβουν το παιδί τους, κάποιες φορές τραγουδούν το τραγούδι που προορίζεται για το παιδί για να το καλέσουν.

Και όταν πια η μητέρα είναι έγκυος, διδάσκει το τραγούδι του παιδιού της στις ηλικιωμένες γυναίκες του χωριού, έτσι ώστε κατά τη γέννηση του παιδιού να το υποδεχθούν με το τραγούδι του.
Κι όπως το παιδί μεγαλώνει, όλοι στο χωριό μαθαίνουν το τραγούδι του ώστε αν για παράδειγμα πέσει και χτυπήσει , τότε κάποιος από το χωριό το παίρνει αγκαλιά και του τραγουδάει το τραγούδι του. Επίσης όταν το παιδί καταφέρνει να κάνει κάτι θαυμαστό ή όταν ανταπεξέρχεται στις τελετουργίες και στις δοκιμασίες της εφηβείας και της ενηλικίωσης, οι κάτοικοι του χωριού τραγουδούν και πάλι το τραγούδι του σαν ένας τρόπο για να τιμήσουν το άτομο αυτό και να το καλωσορίσουν στην κοινωνία των μεγάλων.

Σ’ αυτήν την αφρικανική φυλή υπάρχει μια άλλη περίσταση κατά την οποία οι κάτοικοι του χωριού τραγουδούν στο παιδί. Αν κατά τη διάρκεια της ζωή του, προβεί σε κάποιο ατόπημα, η παρεκτραπεί και διαπράξει κάποια αντικοινωνική συμπεριφορά, τότε καλείται στο κέντρο του χωριού ενώπιον όλων των ανθρώπων της κοινότητας, οι οποίοι σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω του. Εκεί αντί για τιμωρία, τού τραγουδούν το δικό του τραγούδι για να του θυμίσουν ποιος είναι.

Στη φυλή ισχύει ότι η διόρθωση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς δεν γίνεται με την τιμωρία, αλλά με την αγάπη και την υπενθύμιση της ταυτότητας του. Όταν κανείς ακούσει το δικό του μοναδικό τραγούδι, δεν έχει πια καμία επιθυμία ή ανάγκη να πράξει τίποτα που θα βλάψει κάποιον άλλον.

Ετσι μ’ αυτό τον τρόπο πορεύονται στη ζωή τους.

Στο γάμο, τα τραγούδια της ζωής των δύο παιδιών τραγουδιούνται μαζί, ταυτόχρονα.

Και τέλος, όταν για αυτό το άτομο πλησιάζει η ώρα να φύγει από αυτή τη ζωή, όλοι αυτοί που ξέρουν το τραγούδι του, το τραγουδούν για μια τελευταία φορά.

Μπορεί μην έχουμε μεγαλώσει σε μια αφρικανική φυλή με ένα τραγούδι που μας τραγουδιέται σε όλη τη διαδρομή της ζωής μας. Σημάδια όμως μέσα μας καθ όλη τη διάρκεια της ζωή μας «τραγουδούν» και μας υπενθυμίζουν πότε είμαστε σε αρμονία με τον εαυτό μας, με αυτά που κάνουμε, με αυτά που σκεφτόμαστε και πότε υπάρχει παραφωνία.

Αν ακούσουμε προσεκτικά, μπορούμε να αναγνωρίσουμε αυτό το μοναδικό μας τραγούδι και να νιώσουμε τη μελωδία που ταξιδεύει μέσα μας και μας καθοδηγεί στη διαδρομή μας.
Ποιο είναι το δικό σας τραγούδι;

Άλλη μια χρονιά παραδίδει τη σκυτάλη σε μια καινούργια και εμείς συνεχίζουμε το ταξίδι μας…..Ευχές νάναι με νέα ματιά!
Αλεξάνδρα Γ. Ευθυμιάδου

Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας. #3

Κάποια χρόνια πριν, ένας από τους μέντορές μου είχε χρησιμοποιήσει την έκφραση «παραδόσου στην επίτευξη του στόχου σου».

Σκεφτόμενη αυτή του την τοποθέτηση, διείσδυσα σε τακτικές και τεχνικές ώστε να μπορέσω να το καταλάβω, να το ενστερνιστώ και να το υιοθετήσω σαν τρόπο σκέψης και με απώτερο σκοπό να μπορώ να το στηρίξω μιλώντας για αυτή την ιδέα σε άλλους.

Στο πρώτο άρθρο της σειράς, αναλύοντας το πρώτο βήμα για την επίτευξη ενός στόχου μιλήσαμε ότι ο τρόπος που επεξεργάζεται το μυαλό μας την γλώσσα την οποία χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε τις σκέψεις μας και αυτό που θέλουμε είναι ο εξής. Δημιουργείται μια εσωτερική αναπαράσταση / εν-τύπωση του τι λέμε ότι θέλουμε, ώστε να αρχίσει να αποκτά νόημα και να οργανώσει και να μεθοδεύσει τις ανάλογες κινήσεις που καταλήγουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Ετσι η έκφραση «δεν θέλω να αποτύχω» έχει διαφορετική απόδοση στο τρόπο που την επεξεργάζεται το μυαλό μας με την έκφραση «θέλω να πετύχω». Στην πρώτη περίπτωση το μυαλό θα πρέπει να καταλάβει πρώτα αναπαριστώντας εσωτερικά από τις μέχρι τώρα εμπειρίες που διαθέτει τη λέξη «αποτυχία» και στην άλλη την λέξη «επιτυχία».

Ένα επιπλέον βήμα είναι να σκεφτούμε: «Αν ο στόχος είχε επιτευχθεί από πού θα το διαπίστωνα και θα το καταλάβαινα; θα ήταν κάτι που θα έβλεπα, κάτι μέσα μου που θα ένιωθα, κάτι που θα έλεγα , κάτι που θα άκουγα;»

Απαντώντας αυτή την ερώτηση διασκευάζουμε έναν οποιονδήποτε στόχο στη γλώσσα με την οποία σκέφτεται το μυαλό και η οποία γλώσσα συνδέεται άμεσα με τις αισθήσεις μας. Για παράδειγμα αν κάποιος επιθυμεί να αποκτήσει το σπίτι των ονείρων του, για το μυαλό ο στόχος αυτός αποκτά νόημα αν έχει μια εικόνα – από πολύ συγκεκριμένη σχετικά με αυτό το στόχο ως και πολύ αμυδρή – ή μπορεί να περιγράψει τι ακούει ή τι σκέφτεται ή λέει μέσα του ζώντας την ιδέα του σπιτιού η οποία μπορεί να συνοδεύεται κι από κάποιο συναίσθημα. Μπορεί επίσης να είναι κάποια μυρουδιά ή γεύση που επίσης να αφήνει η αίσθηση της απόκτησης του.

Και οι απαντήσεις αυτές – είτε μεμονωμένες ή σε συνδυασμό – μπορεί να κάνουν το στόχο ακόμη πιο δελεαστικό όταν δοκιμάσουμε να τις εκφράσουμε σε ενεστώτα χρόνο. Όπως δηλαδή θα ήταν να ζει κάποιος αυτή την εμπειρία σαν να συμβαίνει τώρα έχοντας φέρει το μέλλον στο παρόν.

Ο λόγος είναι για να «λουστεί» όλο το σύστημα και η νευροφυσιολογία μας με αυτή την ιδέα, σε σημείο που η σκέψη αυτή να ενσταλαχτεί και να εδραιωθεί στο μυαλό με τρόπο που ο στόχος παραδίδεται στη σκέψη που δίνει την ώθηση και συμπαρασύρει όλες τις ενέργειες, τις συμπεριφορές δρομολογώντας την επίτευξή του.

Στο πρόγραμμα μας NLP Practitioner Certification όπου αναλύουμε σε βάθος αυτές τις τεχνικές, ένας άλλος τρόπος που ρωτάμε είναι: «Αν ήταν απόψε να γίνει ένα θαύμα σχετικά με ένα στόχο σας, από πού θα το συνειδητοποιούσατε ότι έχει γίνει, (τι θα ήταν αυτό που θα βλέπατε, θα λέγατε ή θα ακούγατε , θα αισθανόσασταν) ή τι είναι αυτό που θα σας έπειθε ότι έχει συμβεί;»
Περιγράψτε την εμπειρία σε ενεστώτα χρόνο και διαπιστώστε πως επιδρά μέσα σας σε σχέση με μια περιγραφή σε μέλλοντα χρόνο.

Σημεία Ανακεφαλαίωσης
«Από πού θα καταλάβαινα και πως θα διαπίστωνα ότι έχω πετύχει αυτό που θέλω / το στόχο μου; θα ήταν κάτι που θα έβλεπα, κάτι μέσα μου που θα ένιωθα, κάτι που θα έλεγα , κάτι που θα άκουγα;»
Απαντώντας αυτή την ερώτηση διασκευάζουμε έναν οποιονδήποτε στόχο στη γλώσσα με την οποία σκέφτεται το μυαλό και η οποία συνδέεται άμεσα με τις αισθήσεις (όραση, ακοή, αίσθηση, γεύση, οσμή)
Μ αυτό τον τρόπο ο στόχος εντυπώνεται στη σκέψη μας , ενσταλάζεται στη νευροφυσιολογία μας και εδραιώνεται και ενσωματώνεται στις ενέργειες μας.
Aλεξάνδρα Γ. Ευθυμιάδου
Copyright© 2011, nlpingreece®

Ο Martin Seligman μιλά για τη «θετική» ψυχολογία & τα οφέλη της…

…ή πώς η «θετική» Ψυχολογία μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο.

http://www.ted.com/talks/lang/eng/martin_seligman_on_the_state_of_psychology.html

 

https://www.ted.com/speakers/martin_seligman?language=en

positive psychology
θετική ψυχολογία positive psychology

 

Προγράμματα του νου

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε και ενεργούμε και λειτουργεί τελικά το μυαλό μας βασίζεται σε προγράμματα. Εξ ου και το τρίτο συνθετικό της λέξεως Νευρο Γλωσσικός Προγραμματισμός.Το μυαλό είναι σχεδιασμένο να ανακαλεί, να αναγνωρίζει αυτά τα προγράμματα, να τα επαναλαμβάνει (άλλωστε έτσι μαθαίνουμε). Όσο πιο συχνά επαναλαμβάνεται κάτι, τόσο πιο οικείο γίνεται. Όσο περισσότερο εξοικειωνόμαστε τόσο πιο φιλικό είναι. Όσο πιο φιλικό γίνεται τόσο περισσότερο επιλέγουμε να το επαναλάβουμε. Και όσο περισσότερο το επαναλαμβάνουμε άλλο τόσο το εξασκούμε. Κι όταν το χρειαζόμαστε τόσο πιο εύκολα έρχεται αυτό που έχουμε εξασκήσει. Και όλες αυτές οι διεργασίες είναι αυτόματες και δεν τις συνειδητοποιούμε. Έτσι δημιουργείται μια συνήθεια, ένα μοτίβο συμπεριφοράς, μια πεπατημένη σκέψης και ενεργειών.

Και μ’ αυτό τον τρόπο διαμορφώνεται ένας κύκλος και μάλιστα αρκετά προβλέψιμος γιατί ο τρόπος που σκέφτεται και ενεργεί κάποιος σήμερα προδιαγράφει τον τρόπο που πιθανόν θα σκεφτεί κι αύριο (εφόσον δεν έχει μεσολαβήσει κάτι διαφορετικό που θα το αλλάξει/ ανατρέψει).

Όταν ένα άτομο επαναλαμβάνει κάποιες φράσεις μέσα του ή σκέφτεται με έντονο τρόπο για κάποιο διάστημα οι εσωτερικές αναπαραστάσεις που δημιουργούνται γίνονται πρόγραμμα. Προγραμματίζει με άλλα λόγια την αντίληψή του και τη σκέψη του η οποία στη συνέχεια επηρεάζει τον τρόπο που ενεργεί.

Αν για παράδειγμα κάποιος επαναλαμβάνει το «Προσπαθώ να τα καταφέρω», η εμπειρία του «καταφέρνω» περιλαμβάνει και το «προσπαθώ». Ήδη μέσα του η λέξη «προσπαθώ» πλαισιώνει και συμπορεύεται με την εμπειρία «να τα καταφέρω» και όλο μαζί έχει γίνει πρόγραμμα. Κι όλα αυτά από ένα σημείο και μετά χωρίς να το συνειδητοποιεί.. «Τα καταφέρνει;»

Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή η συνήθεια εξυπηρετεί καταστάσεις. Σε κάποιες άλλες όχι.
Κι εφόσον το μοτίβο αυτό μας βολεύει τότε τα πράγματα είναι μια χαρά.
Αν όμως δεν μας βολεύει τότε πάλι είναι μια χαρά γιατί αν μη τι άλλο το έχουμε συνειδητοποιήσει.

«H συνειδητοποίηση του τι γίνεται μέσα μας είναι το πρώτο βήμα.«

Copyright© 2009, nlpingreece®©
All Rights Reserved

Με το NLP δεν θα ξανα-αισθανθώ άσχημα και θα είμαι ευτυχισμένος

Υπάρχουν τα εξής θέματα σ αυτή την πρόταση. Κάτι γίνεται που ενοχλεί (απευκταίο), μια κατάσταση επιθυμητή (ευκταίο) και η αναζήτηση τρόπου επίλυσης (NLP). Τα συναισθήματα είναι αισθήσεις στο σώμα που δηλώνουν ότι κάτι συμβαίνει. Για παράδειγμα άσχημα μπορεί να αισθανόμαστε και γιατί μας πονάει το στομάχι. Αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός ενεργοποιεί ένα μηχανισμό για να μιλήσει μαζί μας και μας προειδοποιεί για να σκεφτούμε και να το χειριστούμε έγκαιρα. Το να νιώθει επομένως κάποιος άσχημα ή άγχος δεν είναι πάντα αρνητικό, αλλά μπορεί να αποτελεί και καμπανάκι του οργανισμού μας για να μας προλάβει, να μας προστατέψει από κάτι.

Τα συναισθήματα λοιπόν έρχονται, φεύγουν και μπορούν να επανέλθουν γιατί ο άνθρωπος είναι ζωντανός οργανισμός και κινείται σε ένα περιβάλλον με πολλά ερεθίσματα.

Υπάρχουν πολλές τεχνικές του NLP που βοηθούν κάποιον να δει πώς αισθάνεται, τι σκέφτεται και πως μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που αντιδρά. Όχι όμως να πάψει να αισθάνεται. Το να θυμώνει κάποιος δεν είναι ανεπιθύμητο πάντα, γιατί διαφορετικά μπορεί να γίνεται θύμα διαρκώς. Η αδυναμία διαχείρισης του θυμού είναι ανεπιθύμητη, όχι ο ίδιος ο θυμός. Μπορεί επομένως κάποιος να δημιουργήσει επιλογές στον τρόπο που χειρίζεσαι τα ανεπιθύμητα συναισθήματα.

Αυτό σημαίνει το εξής. Ας πάρουμε για παράδειγμα την φράση «αισθάνομαι άσχημα» και ενόσω θα την επαναλαμβάνω, θα περιγράφω δίπλα διάφορες σκέψεις κι ο καθένας μας παράλληλα μπορεί να αναρωτηθεί τι γίνεται μέσα του και πώς αισθάνεται με την κάθε μία σκέψη χωριστά.

«Αισθάνομαι άσχημα» – Είμαι πολύ χάλια. Δεν μπορώ.
«Αισθάνομαι άσχημα» – Όλα σε μένα συμβαίνουν. Δεν αντέχω.
«Αισθάνομαι άσχημα» – Δεν ξέρω. Έχω πρόβλημα.
«Αισθάνομαι άσχημα» – Άσχημο αυτό.
«Αισθάνομαι άσχημα» – Πώς τα κατάφερα πάλι.
«Αισθάνομαι άσχημα». – ΟΚ. Τι κάνω.

Τα συναισθήματα είναι συναισθήματα. Το θέμα είναι πώς επιλέγω να τα χειριστώ και τι θέλω να προκύψει στη συνέχεια. Κατά τους Carl Jung και Fritz Perls ισχύει το εξής. «Σε ότι ανθίστασαι επιμένει. Αλλά ότι αποδέχεσαι, ξεθυμαίνει».
Copyright© 2009, nlpgreece®
All Rights Reserved

Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας #1

Στόχοι και σχέδια που πετυχαίνουν!

Πάνε κάποιες μέρες που τελείωσε η παγκόσμια εκδήλωση ποδοσφαίρου στη Νότια Αφρική, ως είθισται με μια νικήτρια ομάδα και άλλες 32, όπως πρόλαβε να με διορθώσει ο Γιώργος ο Βουρεξάκης, από την άλλη πλευρά. Η νίκη είναι ένα συμβάν που αν και στιγμιαίο αξίζει να το απολαύσει κανείς. Το χρειάζεται σαν επιβράβευση σε όλες τις προσπάθειες. Αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις έμπνευσης και δημιουργίας όλων των απαραίτητων αναφορών για μελλοντικές προκλήσεις. Και η κάθε φορά που κατορθώνουμε κάτι παραπάνω από κει που ήμασταν ή απ’ αυτό που προηγουμένως είχαμε, ορίζει μια νίκη.

Από την άλλη πλευρά η μην νίκη μπορεί να μην γιορτάζεται αλλά επικυρώνει την συνέχιση στο δρόμο προς τη νίκη γιατί αποτελεί πηγή σκέψης. Επαναξιολόγηση του τι έγινε, τι θα πρέπει να βελτιωθεί για τις επόμενες φορές -εφόσον έχω αποφασίσει ότι θέλω να συνεχίσω τις προκλήσεις.

Με αυτά στο μυαλό σκέφτομαι πόσες φορές έχουμε βάλει στο μυαλό ένα συγκεκριμένο στόχο για να διαπιστώσουμε στο τέλος ότι δεν πέτυχε ή βγήκε με έκπτωση απέναντι στις τελικές προσδοκίες μας. Και φυσικά δεν αισθάνομαι ότι είμαι έξω από το χορό. Στο παρελθόν υπήρξαν σκέψεις που με ταλαιπώρησαν, γιατί πραγματικά φοβόμουνα μην κάνω λάθη η να μην αποτύχω για να διαπιστώσω στο τέλος ότι ήταν το σκεπτικό σε λάθος δρόμο.

O ανθρώπινος νους είναι τελεολογικής φύσεως. Εστιάζει εκεί που εντέλλεται. Δηλαδή την ώρα που δίνουμε εντολή σκεφτόμενοι ή λέγοντας τι θέλουμε ή δεν θέλουμε να συμβεί, το μυαλό αυτόματα, ασυναίσθητα και χωρίς να το συνειδητοποιούμε τις περισσότερες φορές αρχίζει να ανακαλεί στοιχεία για να αναπαραστήσει εσωτερικά και να προσδιορίσει, να αναγνωρίσει, να καταλάβει και να αποκτήσει νόημα αυτή η εντολή, και να χαράξει πορεία.

Αν για παράδειγμα χρησιμοποιήσουμε τη φράση «δεν θέλω τον τοίχο βαμμένο μπλε» το μυαλό μας κάνει την εξής διαδρομή. Θα πρέπει να προσδιορίσει το «μπλε τοίχο» για να οργανώσει το μήνυμα του τι πρέπει να γίνει.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να εκφραστούμε χειρίζεται το αρνητικό σύμβολο διαφορετικά από ότι το μυαλό μας.
Ετσι το πρώτο πράγμα το οποίο λαμβάνουμε υπόψιν θέτοντας στόχους είναι ο τρόπος που βοηθάμε το μυαλό μας να το προσδιορίσει για να προχωρήσει με την εκτέλεση της εντολής. Θα ξεκινήσει λοιπόν οργανώνοντας τα δεδομένα για να προδιαγράφει το ζητούμενο.

Ας πάρουμε ένα επίκαιρο παράδειγμα.

Όταν κάποιος λέει «Θέλω να μην χρωστώ» όλοι καταλαβαίνουμε τι εννοεί. Αλλά εκείνη τη στιγμή το μυαλό ξεκινά να επεξεργάζεται το μήνυμα οργανώνοντας (αναπαριστώντας εσωτερικά) τα στοιχεία γύρω από το «χρωστώ» για να καταλάβει τι πρέπει να γίνει.

Αν λοιπόν θέλουμε να μην χρωστάμε, θα διευκόλυνε να επανατοποθετήσουμε την πρόταση θετικά και αυτό σημαίνει να βοηθήσουμε το μεγάλο χορηγό το μυαλό μας να δει αυτό που θέλουμε κι εμείς, ώστε να το καταλάβει και να ξεκινήσει να μεθοδεύει αυτόματα όλες τις απαραίτητες λειτουργίες και συμπεριφορές που θα στοχεύουν προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
«Θέλω να έχω οικονομική ευχέρεια».
Τα δεδομένα με τα οποία τροφοδοτείται στη μια περίπτωση είναι «χρωστώ» ενώ στην άλλη « έχω οικονομική ευχέρεια». Τα δε ρήματα που πλαισιώνουν την πρόταση θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκφράζουν δυνατότητες ενεργειών.
Αναφερόμενοι στο μοντέλο SMART που χρησιμοποιείται σε επιχειρήσεις για τη διατύπωση των στόχων και ξεκινώντας από το πρώτο γράμμα «S», θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τη σημασία τον τρόπο που τροφοδοτούμε με συγκεκριμένα (Specific) στοιχεία το μυαλό ώστε να προσδιορίσει το στόχο που θέλουμε να πετύχουμε.

Και μπορεί κάποιος να ξεκινήσει να δοκιμάζει αυτή τη συλλογιστική ξεκινώντας να πειραματίζεται με τις εκφράσεις που ακολουθούν ως προς το ποια είναι η πρώτη σκέψη που περνά απ΄το μυαλό.

•Θέλω να χάσω κιλά
•Θέλω να είμαι αδύνατος / να αδυνατίσω
•Θέλω να μην χρωστώ.
•Θέλω να έχω οικονομική ευχέρεια.
•Θέλω να μην καπνίζω (θέλω να πάψω να καπνίζω)
•Θέλω να είμαι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση, να αναπνέω και να αισθάνομαι ανάλαφρα.
• Θέλω να κλείσω τη συμφωνία.
• Δεν θέλω να πάει τίποτα στραβά σ’αυτή τη συμφωνία.

Και θα ήταν επίσης λογικό να αναρωτηθεί -ιδίως με την τελευταία πρόταση -μα δεν είναι ένας τρόπος να σκεφτόμαστε και να προλαβαίνουμε πιθανές δυσκολίες, πισωγυρίσματα έτσι; Και ενώ μπορούμε να φανταστούμε όλοι που εστιάζει κατά αρχάς η προσοχή μας και μόνο μ’ αυτή την ερώτηση, βεβαίως είναι αναγκαίο για λόγους πρόληψης να σκεφτούμε κι αυτό όπως θα πρέπει να συμφωνήσουμε και τι χώρο θα πρέπει να καταλάβει μες στο μυαλό μας το ενδεχόμενο πιθανών αποτυχιών, πισωγυρισμάτων, δυσκολιών, που ενδέχεται να περιορίσουν την έκβαση του στόχου προσδίδοντας την ανάλογη χροιά και χαρακτήρα στη σκέψη.

Ετσι διαβάζοντας αυτά και μέχρι το επόμενο άρθρο «Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας-Μέρος 2» , ίσως κάποιοι θα ήθελαν να σκεφτούν αν υπάρχει ένας τομέας της ζωής όπου πιστεύετε ότι προσπαθείτε να κάνετε πράγματα και δεν βγαίνουν. Τι λέτε και τι φαντάζεστε; Οπως επίσης το ίδιο μπορείτε να κάνετε σχετικά με ένα στόχο που σας βγήκε όπως θέλατε. Πως περιγράφατε αυτό που θέλατε; Τι λέγατε; Και επιβεβαιώνοντας τη διαφορά στη συνέχεια μπορείτε να επαναπροσδιορίσετε τι είναι αυτό πραγματικά σκέφτεστε κι αυτό που λέτε, πράγμα που θα σας έδινε τη δυνατότητα να προδιαγράψετε την επίτευξη του.

Σημεία ανακεφαλαίωσης:
>   Το μυαλό είναι τελεολογικής φύσεως. Στοχεύει στο να υλοποιήσει την εικόνα που έχει διαμορφώσει.
>   Το μυαλό χειρίζεται τα αρνητικά με διαφορετικό τρόπο από ότι η γλώσσα με την οποία εκφραζόμαστε.
>   Είναι πολύ σημαντική η πληροφορία με την οποία τροφοδοτούμε το μυαλό μας όταν σκεφτόμαστε ή μιλάμε για το στόχο μας.
>   Προσδιορίζοντας με θετικό τρόπο το στόχο βοηθάμε το μυαλό μας να δει, να οργανώσει και να στηρίξει αποτελεσματικά τις ενέργειες που στοχεύουν προς την επίτευξη του.

Αλεξάνδρα Γ. Ευθυμιάδου
Copyright© 2010, nlpingreece®
All Rights Reserved

Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας #2

Ξεφυλλίζοντας ένα δώρο μου το βιβλίο του David Swartz “the Magic of Thinking Big”, το μάτι μου στάθηκε σε φράσεις χαρακτηριστικές αυτής της θεματολογίας όπως «Ο βαθμός της επιτυχίας είναι και συνάρτηση της διάστασης της σκέψης και της ευρύτητας του νου», «ο βαθμός της επίτευξης ενός στόχου εξαρτάται από τη διάσταση του μεγαλείου που προσδίδουμε στο στόχο».
Αναγνωρίζοντας ότι ίσως τέτοιες εκφράσεις χωρίς καμμιά άλλη επεξήγηση μπορεί να κάνει κάποιους ακόμη πιο σκεπτικιστές, ήρθε στο νου μου ο Richard Bandler εν δράσει, όπου παρακολουθούσα τον τρόπο που φρόντιζε στα προγράμματά του να αποσαφηνίζει, απευθυνόμενος στο ακροατήριο: «Θα ήθελε κάποιος να μου πει για κάτι που ήθελε πολύ, το απέκτησε πρόσφατα και είναι πολύ χαρούμενος για αυτό!».

«To νέο μου αυτοκίνητο», ήταν μια από τις απαντήσεις. Στη συνέχεια ο Bandler προχωρά στη δεύτερη ερώτηση.
«Για ποιο λόγο αυτό το αυτοκίνητο είναι τόσο σημαντικό για σας που σας κάνει χαρούμενο».
«Πάντα ήθελα να οδηγήσω ένα τέτοιο αυτοκίνητο». Και τι σας προσφέρει το γεγονός ότι οδηγείτε πια το αυτοκίνητο που πάντα θέλατε»
«Νιώθω όμορφα, άνετα.».

Επαναλαμβάνοντας την ερώτηση κάμποσες φορές κατέληγε σε εκφράσεις όπως « Νιώθω ότι τα κατάφερα» « ότι μετράω» κλπ.
Συνεχίζοντας με το δεύτερο μέρος της σειράς άρθρων με θέμα «Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας», μπορείτε να σκεφτείτε ένας από τους στόχους σας ή τις επιθυμίες σας όπως για παράδειγμα,
>  Να κάνω τη δουλειά που μ αρέσει
>  Να κάνω ταξίδια
>  Να πάρω το ρολόι που ονειρεύομαι
>  Να γράψω ένα βιβλίο
>  Να αποκτήσω το δικό μου σπίτι
>  Να αναπτύξω δεξιοτεχνία στο ….
Και συνεχίστε κάνοντας την εξής ερώτηση.
«Για ποιο λόγο είναι σημαντικό» αυτό που θέλετε. Η τι έχει να σας δώσει/ να σας προσφέρει αυτό που θέλετε;

Θα διαπιστώσετε ξεκινώντας να απαντάτε σ αυτή την ερώτηση ότι αρχίζετε να κινείστε προς μία περιοχή όπου μπορείτε να ανακαλύψετε ένα βαθύτερο σκοπό για τον οποίο κάποιος θέλει αυτό που θέλει και ίσως παράλληλα θα θέλατε να διαπιστώσετε και πως διαφορετικά μπορεί να αισθάνεστε ή τι αλλάζει μέσα σας κάνοντας αυτή τη νοητική διαδρομή.

Μπορείτε να επαναλάβετε την ερώτηση πολλές φορές. Δηλαδή σκεφτείτε την απάντηση που δώσατε και συνεχίστε επαναλαμβάνοντας την ίδια ερώτηση.

Οσες περισσότερες φορές κάνετε αυτή την ερώτηση – ή κάποια παραπλήσια όπως στο παράδειγμα πιο πάνω – στις απαντήσεις που δίνετε, τόσο πολύ μπορεί να διαπιστώσετε ότι διεισδύετε στα κίνητρά σας ή στην κινητήρια δύναμη ή στην αιτία που σας παρακινεί να θέλετε να κάνετε αυτό που θέλετε.
«Να αναπτύξω δεξιοτεχνία στο ….»
«Για ποιο λόγο είναι σημαντικό; »
Θα χειρίζομαι καλύτερα τα πράγματα με άνεση και ευελιξία κινήσεων».
«Και τι σημαίνει για σας να χειρίζεστε καλύτερα τα πράγματα και να έχετε άνεση κινήσεων και ευελιξία;»
«Αυτοπεποίθηση ότι τα καταφέρνω».
«Και τι σας προσφέρει η αυτοπεποίθηση ότι τα καταφέρνετε;»

Θα νιώθω καλύτερα μέσα μου. Ηρεμία και ποιότητα σκέψης.
Παρατηρούμε και με αυτή τη συλλογιστική ότι τα σχέδια, οι επιθυμίες ή οι στόχοι αποκτούν μεγαλύτερο νόημα, συνδέονται με λόγους πράγμα το οποίο μπορεί να προσδώσει στο στόχο μια χροιά «μεγαλείου» σε σημείο που ακόμη κι αν φαίνεται αδιανόητο, αδύνατο, απίθανο, να εξακολουθεί μέσα μας σαν φλόγα να καίει και να δίνει πνοή, έμπνευση και ενέργεια.
Παράλληλα δε και συγκεντρώνοντας κάποιος μια τέτοια πληροφόρηση για το «για ποιο λόγο είναι σημαντικό» μπορεί να διαπιστώσει ότι μπορεί να χρειάζεται να κάνει προσαρμογές στον τρόπο που σκέφτεται και ενεργεί αναφορικά στο στόχο του, στην επιθυμία του στο τι θέλει να κάνει.

Σημεία ανακεφαλαίωσης
• Σχέδια, επιθυμίες στόχοι μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερο νόημα, όταν συνδεθούν με κίνητρα πιο βαθιά και πιο δυνατά.
• Η ερώτηση είναι πως γίνεται εφικτό και για ποιο λόγο.
• Ενας από τους τρόπους είναι, σκεφτόμενοι το τι θέλουμε ποιος είναι ο στόχος η τα σχέδια μας , να συνεχίσουμε να κάνουμε ερωτήσεις όπως; «Για ποιο λόγο είναι σημαντικό» αυτό που θέλουμε.
• Μα αυτό τον τρόπο προσδίδουμε θα μπορούσαμε να πούμε στους στόχους και στα σχέδια μια χροιά «μεγαλείου» σε σημείο που να καίει μέσα μας σαν φλόγα και να δίνει πνοή, έμπνευση και ενέργεια.
• Για όσους ήδη όσους έχουν μελετήσει μαζί μας, γνωρίζουν το σύστημα NLP, και θα ήθελαν μια αναφορά υπενθύμισης της πρακτικής, το σκεπτικό βασίζεται στην τεχνική «hierarchy of ideas». H τεχνική όπως κι όλες οι άλλες τεχνικές αναλύονται σε όλο το εύρος των εφαρμογών τους στο πρόγραμμα NLP Practitioner Certification το οποίο φέτος ξεκινά στις 18 Μαρτίου 2011 και ολοκληρώνεται στις 8 Ιουνίου 2011.

Σημείωση: Τα περιεχόμενο των απαντήσεων στα παραδείγματα είναι ενδεικτικό και στοχεύει μόνο στην παρουσίαση του τρόπου επεξεργασίας της άσκησης. Οι απαντήσεις ποικίλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με τις ανάγκες, τις πεποιθήσεις, τις αξίες τους.

Aλεξάνδρα Γ. Ευθυμιάδου
Copyright© 2010, nlpingreece®
All Rights Reserved