Ο φόβος της αποτυχίας

Οι συνθήκες της ζωής μας αλλάζουν καθημερινά με ταχύτητα όπως αλλάζουμε και εμείς οι ίδιοι. Αλλάζουν οι ανάγκες μας, οι οπτικές μας, οι φιλοδοξίες μας καθώς και ο τρόπος που οραματιζόμαστε να ζήσουμε την ζωή μας.

Όλες αυτές οι εσωτερικές και εξωτερικές αλλαγές για να μπορέσουν να λειτουργήσουν υπέρ της εξέλιξής μας ως ανθρώπινα όντα προϋποθέτουν κάποιες δεξιότητες για την διαχείρισή τους.

 

Οι αλλαγές

Είτε οι αλλαγές είναι οικειοθελής είτε προκαλούνται από εξωτερικούς παράγοντες καλούμαστε να πάρουμε το τιμόνι και να πλεύσουμε το σκάφος της ζωής μας με ασφάλεια, σύνεση και γνώση, προς μία άλλη κατεύθυνση, προσφέροντας τις κατάλληλες συνθήκες και στους επιβάτες του σκάφους, οι οποίοι είναι συνήθως τα μέλη της οικογένειάς μας, οι υπάλληλοι μας, ή ακόμη και οι φίλοι μας.

Ο εγκέφαλός μας διαθέτει έναν πρωτόγονο και εξαιρετικά προστατευτικό μηχανισμό, αυτόν του φόβου, σε οποιοδήποτε νέο δεδομένο, νέα εξέλιξη ή νέες συνθήκες. Και είναι ο ρόλος του τέτοιος που οφείλει να αντιδράσει στέλνοντας σήμα κινδύνου, «Alert» ώστε να προετοιμαστούμε να αντιμετωπίσουμε το νέο άγνωστο δεδομένο.

Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε στο να τον καθησυχάσουμε, να τον διαβεβαιώσουμε ότι έχουμε τον έλεγχο της αλλαγής και ότι δεν υπάρχει λόγος να συνεχίζει να χτυπάει «Alert»;

Πόσο έτοιμοι νιώθουμε να αποχωριστούμε το οικείο και γνώριμο «περιβάλλον» μας, κοινώς το «Comfort Zone» μας, προκειμένου να δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα χωρίς την εξασφάλιση της επιτυχίας;

 

 

Γνώριμο & Οικείο

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αρέσκεται στο γνώριμο, στην επανάληψη και στην συνήθεια. Δεν είναι τυχαίο το ρητό ότι η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης. Τα γνώριμα «μοτίβο» μας προσφέρουν ασφάλεια, αναγνώριση και «άνετη» καθημερινότητα.

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που κάποια από τις παραμέτρους αυτής της καθημερινότητας μεταβάλλεται και καλούμαστε να «ξεμάθουμε» και να μάθουμε κάτι νέο;

Ποια είναι τα εσωτερικά μας εφόδια που θα μας στηρίξουν σε αυτό το ταξίδι της ανακάλυψης και ταυτόχρονα νέας μάθησης;

Οι ανεπτυγμένες μέχρι τώρα δεξιότητές μας και ικανότητές μας επαρκούν για αυτή την μετάβαση;

Και πως αναπαριστούμε αυτή την μετάβαση στο μυαλό μας; Νιώθουμε ενθουσιασμό, περιέργεια και χαρά; Ή τρομοκρατούμαστε στην ιδέα της νέας πραγματικότητας, ακινητοποιούμαστε και επικαλούμαστε όποια ανώτερη δύναμη να συντρέξει στην αντιμετώπιση;

 

Γνώριμο vs Αλλαγές

Ο φόβος της αποτυχίας σε οποιαδήποτε επιθυμητή αλλαγή είναι μία φυσιολογική αντίδραση του εσωτερικού μας περιβάλλοντος. Ο τρόπος που θα ανταποκριθούμε και θα διαχειριστούμε αυτόν τον φόβο είναι η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά και είτε θα μας κινητοποιήσει προς την κατεύθυνση της αναζήτησης είτε θα μας καθηλώσει για ακόμη περισσότερο διάστημα στην κατάσταση που ήδη βρισκόμαστε.

Και στο σημείο αυτό μπορούμε να προκαλέσουμε τον εαυτό μας ρωτώντας τον:

  • Τι έχουμε να κερδίσουμε τολμώντας ακόμη και να αποτύχουμε;
  • Τι έχουμε να χάσουμε παραμένοντας κάπου που δεν μας εξυπηρετεί;
  • Πως θα νιώθουμε μετά την «απόπειρα» ;
  • Τι διδάγματα έχουμε να πάρουμε τολμώντας μία πιθανή αποτυχία;

Οι πιθανότητες και ο φόβος της αποτυχίας μειώνονται όταν εν-ισχύσουμε και εν-δυναμώσουμε τις εσωτερικές μας πηγές με ανθεκτικότητα, ευελιξία και αποφασιστικότητα. Και τα 3 αυτά στοιχεία είναι μυς που χρειάζονται εξάσκηση. Κανένας πρωταθλητής δεν έγινε πρωταθλητής μέσα σε μία ημέρα ή ένα βράδυ. Όλοι όμως οι πρωταθλητές οραματίζονται τον εαυτό τους σαν πρωταθλητές, δεσμεύονται στον εαυτό τους για το αποτέλεσμα που επιθυμούν να έχουν και ασκούνται καθημερινά με επιμονή, υπομονή και κουράγιο.

 

και η αιτία…

Ένας άλλος πολύ σημαντικός παράγοντας στην μείωση του φόβου της αποτυχίας είναι η ανακάλυψη του δικού μας «Γιατί». Γιατί επιθυμούμε την αλλαγή, τι θα προσφέρει σε μας και τι διαφορά θα κάνει στο περιβάλλον μας. Αυτό λειτουργεί σαν κίνητρο στις περιόδους ταλάντευσης, αμφιβολίας και τάσης προς παραίτηση.

Τέλος, όπως σε όλες τις αλλαγές, χρειάζεται να καταστρώσουμε ένα πλάνο δράσης. Με στοιχεία όπως ο χρονικός ορίζοντας, ο τρόπος κάλυψης των αναγκών μας στην μεταβατική περίοδο και η ανεύρεση ανθρώπων που θα σταθούν συν-οδοιπόροι μας σε αυτό το ταξίδι και θα είναι πρόθυμοι να μας στηρίξουν.

Σχεδόν καμία αλλαγή δεν συντελείται σε ασφαλές περιβάλλον. Έχουμε όμως την δυνατότητα να ανακαλύψουμε τα εσωτερικά μας εφόδια και να τα ενισχύσουμε προκειμένου η ασφάλεια αυτή να προέρχεται από μέσα μας και να είναι μόνιμη συνταξιδιώτης σε οποιοδήποτε εγχείρημά μας.

Master the inner game to rule the outer game


Πέγκυ Μουζάκη

 

NLP Trainer
nlpgreece®
in affiliation with NLP University Santa Cruz, California