H Γένεσις του Άθλου

Δεν υπάρχει εμπειρία, δεν υπάρχει λέξη. Το έχουμε πει, το έχουμε ξαναγράψει. Επιμένουμε επειδή διαπιστώνεται πως οι λέξεις, είναι τίτλοι, επικεφαλίδες που αντιστοιχούν σε ιστορίες. Ιστορίες τις οποίες αφηγούνται, τις οποίες υπονοούν, για τις οποίες προδιαθέτουν και με τις οποίες αλληλεπιδρούν. Υπάρχει σοφία δε, πίσω από τις ομιλούσες γλώσσες. Πίσω από τις λέξεις τους, την ορθογραφία, τον τονισμό τους, την ετυμολογία τους.

Τα ελληνικά είναι μια γλώσσα γεμάτη από όλα αυτά, αφθονεί σε νοήματα, σε πολυπλοκότητα. Η ορθογραφία της είναι σύνθετη, όχι για να μας βασανίσει και να μας κουράσει ασκόπως, αλλά για να βεβαιώνεται πως έχουμε «αγοράσει» τη λέξη μαζί με τις συλλαβές της σύσσωμες, αντηχούσες σωστά τα νοήματά τους. Λέξεις που γράφονται ιδιαιτέρως, τονίζονται ιδιαιτέρως για να μπορούν να τραγουδιούνται και να χορεύονται, να αφηγούνται και να κοινωνούν έννοιες σε ανθρώπους και ανθρώπους να λαστιχάρουν με το φέρσιμό τους τις έννοιες.

Himba picΚάποιοι ίσως μιλούν για την ιερότητα της γλώσσας, πέραν της ωραιότητάς της, για την εσωτερική σημασία της, που προϋποθέτει γνώση για να αποκαλυφθεί. Για κάθε λαό και για τον πολιτισμό που παράγει, η γλώσσα είναι άρρικτα συνδεδεμένη. Πολλές φορές υπάρχουν ιστορίες και νοήματα συγγενή, ήχοι κοντινοί και ρίζες σε οικογένειες λέξεων που ενώνουν αυτά με εκείνους, που η γεωγραφική απόσταση χωρίζει με χιλιάδες μίλια.

Τα γενέθλια είναι μια λέξη εξόχως ελληνική και σοφή. Δεν επιτρέπει δεύτερο Ν για να μη συνδέεται ετυμολογικά με τη γέννα ή το ρήμα γεννώ και ας συμπορεύονται ίσως εμπειρικά στη χρονογραμμή ενός ανθρώπου.

Τα γενέθλια είναι η ιερή ένωση της λέξης «Γένεσις» και του όρου «Άθλος».

Η Γένεσις είναι ο αρχετυπικός ορισμός της Δημιουργίας. Και μαζί με τον Άθλο είναι η εκκίνησή του, το ξέκίνημά των θαυμάτων του, όπως είναι κι η φιλοσοφική προσέγγιση για τη Ζωή. Ετυμολογικά τα γενέθλια, εννοιοδοτούν το Εσώτερο Παιχνίδι που ενεργοποιείται με τη γέννησή μας και την πρόκληση, που ανοίγεται μπροστά από κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής, κοινωνικής θέσης ή φύλου μέχρι να ολοκληρωθεί το ταξίδι μας ως Ήρωες, έχοντας επιτελέσει κάθε πνευματικό, ψυχικό ή βιολογικό άθλο που έχει ανακύψει στην πορεία της ζωής μας.

Οι Άθλοι αυτοί, με πρώτο και κύριο την ίδια την δημιουργία του ανθρώπου από τη συνένωση των βιολογικών του γονέων και των γεννετικών κωδίκων, που αυτοί συνδημιουργούν, είναι οι καθημερινές μας προκλήσεις. Είναι μια υπενθύμιση, που μας ακολουθεί, περικλείει προαιώνιους Μύθους και Θρύλους, τελετουργικά και μυήσεις, ανάλογα με το πού μεγαλώνει ο καθένας και που ανήκει πολιτισμικά.

Είναι η Ελληνική Μυθολογία με τον Ηρακλή, τον Ιάσωνα και τον Θησέα. Είναι το Heroes’ Journey του Joseph Campbell και την Νευροεπιστημονική του προέκταση από τη Judith DeLozier, ή τα τελετουργικά των Αφρικανών Himba για το τραγούδι κάθε ανθρώπου που τον συντροφεύει στη Γένεση και στους Άθλους του.

Οι Αφρικανοί Himba δεν προσδιορίζουν τα γενέθλια από τη στιγμή, που γεννιέται ένα μωρό. Η χρονογραμμή της ύπαρξής του πάει πίσω μέχρι τη στιγμή που η μητέρα συλλαμβάνει την ιδέα της ύπαρξης του. Που ποθεί τον ερχομό και οραματίζεται την υπόστασή του. Στους Himba όταν μια γυναίκα αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να κάνει ένα παιδί, πάει μόνη της και κάθεται κάτω από ένα δέντρο, και με ηρεμία περιμένει μέχρι να νιώσει το τραγούδι του παιδιού, που θέλει να φέρει στον κόσμο.

Μόλις αφουγκραστεί το ρυθμό του τραγουδιού, τότε πηγαίνει στον άντρα, που θα γίνει ο πατέρας αυτού του παιδιού, του το τραγουδάει και του το διδάσκει. Και όταν κάνουν έρωτα για να συλλάβουν το παιδί τους, κάποιες φορές τραγουδούν το τραγούδι, που προορίζεται για το παιδί για να το καλέσουν.

Αυτό το τραγούδι το συντροφεύει σε όλη τη ζωή του. Είναι η «άγκυρα» που είναι δεμένη στον πυρήνα της ύπαρξής του, στην πρόθεσή της ύπαρξής του, στην επικράτηση της δύναμης της ζωής. Το τραγούδι αυτό διδάσκεται στη φυλή για να το τραγουδούν στο παιδί αυτό σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Όταν του συμβεί κάτι, του το τραγουδούν. Όταν με κάποιο τρόπο χάσει το δρόμο του ή παρεκκλίνει συμπεριφορικά, δεν το τιμωρούν, μα του τραγουδούν το τραγούδι του για να συνδεθεί με τη δύναμη του, να θυμάται το δώρο της ζωής και την αγάπη με την οποία του ζητήθηκε να γεννηθεί. Όταν βρίσκει σύντροφο, στους γάμους τους ακούγονται τα τραγούδια τους. Και όταν πια ο κύκλος των Άθλων κλείσει, με το τραγούδι αυτό τον αποχαιρετούν.

Δεν είμαστε οι Himba, όμως κάθε ένας Ήρωας από μας έχει τη Δύναμή του. Μια μοναδική, δική του ποιότητα με την οποία έρχεται στον Κόσμο και την οποία ενσαρκώνει σε κάθε Άθλο του, σε όλο το ταξίδι του. Αρκεί μια λέξη, μια μελωδία, ένα σιγομουρμουρητό του εσωτερικού μας τραγουδιού. Αρκεί η παρατήρηση και η ενδυνάμωση αυτής της μοναδικής μας Υπερδύναμης. Είναι η δική μας διαφορά που κάνει τη διαφορά.

Είμαστε εμείς.

Τα προβλήματα και οι Άθλοι, είναι ίσως κοινοί αλλά δεν είναι ίδιοι για όλους. Ο καθένας μας σηκώνεται και πατά στα πόδια του για δικούς τους λόγους και με δικές του δυνάμεις. Κινητοποιείται για άλλες Ιθάκες. Οι κύκλοι ζωής μας έχουν το δικό μας τραγούδι, με τις δικές του λέξεις και τα δικά του νοήματα.

Ήρωες-Έρωες και με ερωτική ορμή και με σθένος αλλά κυρίως με περιέργεια ξεκινάμε το ταξίδι, εκκινούμε τον Άθλο. Και σαφώς κάποια ώρα θα αλλάξει η εστίαση. Στο Heroes’ Journey, o Ήρωας αλλάζει μετά κάθε σταθμό. Και σε κάθε σημείο της πορείας του έχει έναν ορκισμένο σύμμαχο, έναν άκοπο βοηθό, έναν ανεκτίμητο υποστηρικτή. Τον εαυτό του.

Το πιο σπουδαίο Project στο οποίο μπορούμε να επενδύσουμε είναι ο εαυτός μας.

The best Project you’ll ever work on, is You.

 

Μαριάννα Αντωνακάκη
founder of NowLetsPlay

Please follow and like us:
error